inne miejsce

[Jan_Nepomucen]

z tego miejsca wyniosłem wszystkie swoje blizny
przeciekają do mnie z gorszej strony lustra
brzytwa płynie pod prąd jak ryba na tarło
wypchana wczesnym słońcem poza słupek rtęci

kiedyś wszystko się spełni w spadającej gwieździe
ptakiem złocistym wlatującym w przestrzeń
sierpniowych stogów siana pod płaszczykiem rosy
przyjdzie co przyjść miało zostawi niepokój

moja głowa idealnie pasuje do jego przemyśleń
na granicy realu i posennych westchnień
coś musi się zmienić tracąc grunt pod nogami
i odpuszczone rzeczy których nie posiadam

nie wszystkim było dane do końca wyklęczeć
pod świętym obrazem ostatniej wieczerzy
gdy chłód spłaszcza światło i głód się domaga
chleba powszedniego do liczenia zębów

puste krzesło spóźnione o lato biały obrus ziemi
nie zmieni niczego w radio tłumaczą przeszłość
cmentarny żywopłot opowiada przyszłość
cytując ceremonie według starych legend

rozmnaża się chodnik licząc moje kroki
stąd dotąd iloczyn walczący o iloraz wspomnień
matematyczny dotyk marszczący owoce
ciepłym szeptem z listów na drodze do raju

w muszli odebranej fali szum innego morza
z wyznaczonym kursem do brzegów nieznanych

[Gość]

"matematyczny dotyk" - nie powiem, zaciekawiła mnie ta "dygresja"...niemniej dziwna jakaś... generalnie, zbyt wiele słów. proponuję skorzystać z motta: "poezja jest sztuką eliminacji słów".

[Wawrzynek]

Czytam Cię zawsze i zawsze mam odczucie zbędności słów.
Dzisiaj jakoś jawi mi się wszystko na swoim miejscu.
Czyta się płynąc obrazami.
Dziękuję za taki wiersz :)

[Devil_de_la_Muerte_]

Świetne a gdyby tak w rymy ubrać i rytmikę zachować, byłoby cudeńko;-)
Mnie zawsze klepią za podobne teksty buciorami;-)
Pozdrawiam

[ROMAN_RIOWIL]

Z patosem i pompatycznością w wierszu jest tak jak z cukrem i solą w potrawie, za dużo - nie da się zjeść. " cmentarny żywopłot opowiada przyszłość cytując ceremonie według starych legend" - niczym z elegii o romantycznym bohaterze co to " cierpi za miliony".
Jednak nie można przyczepić się do warsztatu poety, estetyka języka, forma przekazu lirycznego sprawia, że oczekujący na tego typu wiersze czytają go napewno z łezką w oku i z gęsią skórką na plecach.

[Adrian_Poraj]

Dobry wiersz. pozdr.