Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

pan ma na sobie wiersz
a ja lubię poezję

w której splot tworzy kolumienkową formę
jak greckie naczynie
ceramiczny krater na wino

do upicia

może dlatego łapię się
na wyciąganiu nitki
obserwacji skręceń i węzłów

gdy snuje pan historię
i puszcza oczka

Opublikowano

W drugiej troszeczkę się rozmyło. Może lekka korekta typu:

splot tworzy kolumienkową formę
z wazą na wino

albo inaczej. Albo wg uznania autora, może zostać.

Fajny początek i puenta :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




zaczęło się efektownie,ładnie - zachęcająco...................i jak często w takich przypadkach bywa, para potencjału poszła w gwizdek nieudolności - szkoda

Para w gwizdek to moja specjalność - dzięki za wizytę:)
Opublikowano

Wiersz udanie "sprzedaje" kokieteryjny, liryczny gag i majstrowanie przy jego "splotach", może mu tylko zaszkodzić. To jeden z tych wierszy, których się literacko nie "waży", a całą uwagę pochłania (lub nie) "czytanie" aluzyjnego smaku z lekką nutą erotyzmu...

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Też nad tym myślałam i wybrałam wersję z "w", ponieważ bez "w" w domyśle tworzy się "splot poezji", a ja mam na zwroty dopełniaczowe alergię i mi ciężko :)


aha, teraz rozumiem, mnie ta alergia jeszcze nie dotknęła :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Też nad tym myślałam i wybrałam wersję z "w", ponieważ bez "w" w domyśle tworzy się "splot poezji", a ja mam na zwroty dopełniaczowe alergię i mi ciężko :)


aha, teraz rozumiem, mnie ta alergia jeszcze nie dotknęła :)
:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @APM Moim zdaniem ten utwór niepotrzebnie uderza w emocjonalny dzwonek. Czysta obserwacja natury sama w sobie dostarcza wysokogatunkowego paliwa, nie trzeba już podsycać wrażeń odbiorcy. Wiatr, cisza to słowa - pułapki; lepiej omijać z daleka, a zwłaszcza nie zestawiać ich razem, aby do wiersza nie zakradła się banalność. Nadużywane generalnie, przestają być poetycko nośne.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      To jest mocna kanwa. Resztą poddaj surowemu audytowi.   AH
    • Ktoś przede mną liczy drobne.   Za mną ktoś patrzy na zegarek.  I jeszcze ktoś  poprawia koszyk,  jakby ustawienie rzeczy, miało ostateczne znaczenie.   Wszyscy jesteśmy w kolejce, po coś więcej niż chleb i mleko.   Ale nie mówimy tego głośno.   Bo może właśnie to milczenie, trzyma nas jeszcze w całości.
    • Już prawie widać   Zieleń w niebieskości, wiatru drganiem, ciszą. Wysoko, w kołysce z patyczków, rodzi się życie. Schowane przed okiem, ale nie przed sercem. Tańczę na klawiaturze, w puchu i w dziobie radośnie się chowam.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Rafael Marius Masz rację.  Przyjemnego dnia, pozdrawiam.
    • Link do piosenki:     Przestań! – nie rób tego To takie dziwne, poplątane Ja nie rozumiem już niczego Chyba z łóżka dziś nie wstanę   Powiem tak: już nie będę Więcej na uśmiech się nie zdobędę   Na te śmieszki i uśmieszki Dość mam wszystkiego Te Twoje wybryki i grzeszki Dość mam tego   Bawisz się mój miły Nie rozumiem sensu – mój drogi Masz umysł tak zawiły Chyba nikt nie zrozumie – nawet bogi   Albo inne duchy, mary Nic nie zrozumieją – drogi mój To na pewno czary-mary Ten uśmiech Twój   Ja płaczę i znów się śmieje Sama z siebie – wiesz kochany I w ramionach, w myślach mdleje Zakochałam się – o rany   I tak myślę, i w tych myślach roję Że to może Ty, że my dwoje Co z tego, że nie tak, że inaczej To nieważne chyba – raczej?   Ja Cię kocham mój kochany Zakochałam się – o rany!  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...