Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

kiedy jeden naród jest ponad drugim narodem
jest źle
kiedy naród zgodnym gestem podnosi ręce ku górze
a poeci piszą wiersze ku chwale wodza
źle będzie

dla tych gorszych a w sumie takich samych
ze łzami krwią i marzeniami
mało kto wie o dzieciach z fabryki
zadeptanych na śmierć przez
jeszcze nie tak dawno
matki żony i córki
najzdrowszego narodu

kiedy wybiela się karty historii
kiedy nowe dłonie podnoszą się ku górze
kiedy poeci zaczynają pisać wiersze
kiedy politycy w imię poprawności kłaniają się w pas
źle będzie

kiedy jeden bóg jest lepszy niż inny bóg
kiedy trzeba to udowodnić bombą lub karabinem
kiedy za śmierć niewiernego czeka nas bilet do raju
kiedy panowie w sukienkach plują jadem
źle będzie

ja dokonałem wyboru
już bardziej w tym śmierdzącym mieście
z obsranymi parkami i zatęchłymi huśtawkami
wolę jednak słyszeć śmiech dzieci
niż mordować je
w imię czystości rasy czy pana nad panami

już dokonałem wyboru
zadławię dumę nie muszę być bogaty
nie muszę zapełniać dni monetami
wystarczy mi kilka win i ławka w parku
nie pójdę na wojnę
nawet jak nazwiecie mnie zdrajcą
za dużo już wapna wsypano do ust
żeby słuchać bzdur



Opublikowano

Najpierw to, z czym się zgadzam:
-treść 100%
-bunt 100%
-wybór; w inny sposób realizuję zadławienie ,czasem 40%

To ,co mnie drażni :
-powtórzenia ,ale wiem ,że dla autora to bez znaczenia, może kiedyś przywyknę;
-takim wrogiem "dogrobnym" nie jestem ,ale czy ten styl musi dominować w każdym(może coś ominąłem) wierszu(?)- retorycznie oczywiście;

Gadanina mi nie przeszkadza ,ale czy "poeci piszą wiersze"?- ret.oczywiście;
pozdr

Opublikowano

wapno do ust. To OK.

Pomysłowe rozwiązanie z podmiotem lirycznym jako Niemcem.
To wielka odwaga była się przeciwstawić faszystom, prawda?
Coś jak rodzeństwo Scholl...

Bo jeżeli podmiot liryczny mówi jako Polak to jest totalnym ignorantem i po prostu pijusem.

Tak... Tacy Niemcy byli bohaterami... Znienawidzeni przez inne narody jako Niemcy i przez swoich jako zdrajcy.



Opublikowano

Jacek Suchowicz - Jacku, co tam sobie życzysz...

Mithotyn - albo dzieci pod oknem, che che che...

bazyl prost - to pan nie wie, że sanacja była be a Stalin wyzwolił Polskę?

Mariusz Sukmanowski - zaprawdę powiadam, mam krótsze, ba, nawet rymowe mam.

Pomyłek Stokrotny - jeżeli klika win na ławce w parku czyni kogoś pijusem (pomijając fakt, że kiedyś było można, teraz nie można), to obawiam się, że rzeczywiście gdzieś tutaj tkwi ignorancja.

Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Panie Krzywak. Wbrew naszym wcześniejszym animozjom uważałem, że ma pan konserwatywne i przyzwoite poglądy.
Pokora przed silniejszym to tchórzostwo.
Wspaniałomyslnosc i wybaczenie słabszym to jest prawdziwa pokora.
Niech Pan przemyusli ten wiersz i treśc.
Bo to milowy krok w stronę parad pederastów i dziwadeł.
Ulega pan lewackiej propagandzie dla oderwanych od realiów, bezmyslnych pięknoduchów.
na pozór szlachetne, ale głupie.
Czasem chyba można normalnie dyskutowac?
To nie wycieczka personalna;))) Poglądowa.
Opublikowano

Wiersz przypomniał mi program ,,Dzieci jednego Boga", w którym nieżyjący już redaktor przedstawiał okrucieństwa i zbrodnie dokonywane w imię mamony i guseł pod przykrywką wiary i ideologii.
Dobry wiersz taki prawdziwy.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leszek Piotr Laskowski  pieknie ujęte Pozdrawiam 
    • @Sylwester_Lasota dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Brylantowy dzwoneczek w głosie małej Zuzanny. W białej sukni, czółenkach. Delikatny rys twarzy. Starców lgnięć nie zapraszaj, niech usiądą za wodą. Dwa anioły jej strzegą, koronkowej łzy welon. Dwoje sobie ślubuje. Co w ogrodzie się kryje? Innym dąb i lentyszek króluje, a im wierność do miłości, co wszystko wybacza i nie rani. Dla nich miód i wesele. Losy wyzwań na szali.      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Jacek_Suchowicz, długo się zastanawiałem co odpowiedzieć na Twój komentarz, bo, w sumie, to się z Tobą zgadzam, ale... No właśnie, było jakieś ale, które nie dawało mi spokoju, a którego jakoś nie potrafiłem ubrać w słowa, aż w pewnym momencie odpowiedź przyszła do mnie sama. Pozwolę ją sobie tutaj w całości zacytować:   1 Kierownikowi chóru. Synów Koracha. Psalm. 2 Słuchajcie tego, wszystkiego narody, nakłońcie uszu, wszyscy, co świat zamieszkujecie, 3 wy, niscy pochodzeniem, tak samo jak możni, bogaty na równi z ubogim! 4 Moje usta wypowiedzą mądrość, a rozmyślanie mego serca - roztropność. 5 Nakłonię mego ucha ku przypowieści, przy dźwięku liry wyjaśnię mą zagadkę. 6 Dlaczego miałbym się trwożyć w dniach niedoli, gdy otacza mnie złość podstępnych, 7 którzy ufają swoim dostatkom i chełpią się z ogromu swych bogactw? 8 Nikt bowiem siebie samego nie może wykupić ani nie uiści Bogu ceny swego wykupu 9 - jego życie jest zbyt kosztowne i nie zdarzy się to nigdy - 10 by móc żyć na wieki i nie doznać zagłady. 11 [Każdy] bowiem widzi: mędrcy umierają, tak jednakowo ginie głupi i prostak, zostawiając obcym swoje bogactwa. 12 Groby są ich domami na wieki, ich mieszkaniem na wszystkie pokolenia, choć imionami swymi nazywali ziemie. 13 Bo człowiek nie będzie trwał w dostatku, przyrównany jest do bydląt, które giną. 14 Taka jest droga tych, co ufność pokładają w sobie, i [taka] przyszłość miłośników własnej mowy. 15 Do Szeolu są gnani jak owce, pasie ich śmierć, zejdą prosto do grobu, serca prawych zapanują nad nimi, rano zniknie ich postać, Szeol ich mieszkaniem. 16 Lecz Bóg wyzwoli moją duszę z mocy Szeolu, bo mię zabierze. 17 Nie obawiaj się, jeśli ktoś się wzbogaci, jeżeli wzrośnie zamożność jego domu: 18 bo kiedy umrze, nic z sobą nie weźmie, a jego zamożność nie pójdzie za nim. 19 I chociaż w życiu sobie pochlebia: «Będą cię sławić, że dobrześ się urządził», 20 musi iść do pokolenia swych przodków, do tych, co na wieki nie zobaczą światła. 21 Człowiek, co w dostatku żyje, ale się nie zastanawia, przyrównany jest do bydląt, które giną.   To jest PSALM 49 z Księgi Psalmów, zacytowany z Biblii Tysiąclecia.     Pozdrawiam  
    • Chciałabym uciec Od problemów tego świata Chciałabym odlecieć Od ludzi którzy nie mówią mi jak się lata Pragnę być wolna i beztroska Jak ptak   Miałam sen gdzie widziałam wszystko od góry Nade mną były tylko piękne chmury Wyglądające jak wata cukrowa na niebie Byłam ptakiem Uciekałam przed zmartwieniami Nie musiałam przejmować się już problemami Mogłam spokojnie uciec od tego wszystkiego  Jak ptak szukać miejsca lepszego
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...