Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Hanna P
o sobie
- waga, wzrost, kolor oczu
z tym nie wskoczę

tajemnice
kto serce pierwszy złamał
- nie będę kłamać

ulubione
-pisanie, dzierganie , kucharzenie
i związane z tym pieprzenie

sympatie
- tajemnica Poliszynela
zakończona wielkim weselem

antypatie
- o ludziach to nie ładnie
mówić źle i składnie

atrakcje
-jak akrobacje?

zachwyca się
- piszącym bez słów
-mów do mnie mów!

wakacje
-spędza w ogrodzie,
czasem nad morzem

operacje
-wywiad działa
i wyciąga co miała

dziś
-przydał by się ryś
nie do kochania
do zasypiania

sport
-śmieszne ruchy przed zaśnięciem
a potem z bólu kleknięcie

teraz
-piszę co w myśli mam
a resztę dodam (lub odejmę)
gdy rozgryzie mnie mój fan!

Aaa-nie kołysanka
przypominanka

poezji i może i wierszu nie ma
ale wspomnienia skarbem są
czytaj między wierszami
przecież wszyscy robimy
-to samo

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Woj ,a ja to nie człowiek?
Potrzebujemy wsparcia i miłości , przecież jesteśmy tu najwyższymi!
Wodzu , widzę tu przysłowie , którego(przykro ) nie zacytuję!
A szczerość i odwaga , no cóż -NIE PISAŁABYM NA TYM FORUM HA!

To nie erotyk
to szczerbiec złoty
przetnie do krwi
z tego co drwi!

ostatnio mnie rymowanie nachodzi ,
zapewne przypływ ochłodzi!

Pozdrawiam!
Opublikowano

Dobra, przesadziłem. Ale jedno miejsce brzmi jak wyznanie wrażeń ze wspomnień. Tak, ładnie opisany dzień. Nie będę Ci opowiadał słowa po słowie.A sympatie... Utożsamiam się z tajemnicą co na świat nie wypłynie.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Wodzu wskaż człowieka , który nie ma tajemnic , to Ci nieba uchylę ,,,!
Tajemnica jest wielką częścią nas , nikt przenigdy ,nie uchyli rąbka , możne spod spódnicy!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Wodzu wskaż człowieka , który nie ma tajemnic , to Ci nieba uchylę ,,,!
Tajemnica jest wielką częścią nas , nikt przenigdy ,nie uchyli rąbka , możne spod spódnicy!
Są ludzie przed którymi nie mam żadnej tajemnicy... Wylałem siebie, dla ratowania życia własnego...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Wodzu wskaż człowieka , który nie ma tajemnic , to Ci nieba uchylę ,,,!
Tajemnica jest wielką częścią nas , nikt przenigdy ,nie uchyli rąbka , możne spod spódnicy!
Są ludzie przed którymi nie mam żadnej tajemnicy... Wylałem siebie, dla ratowania życia własnego...
Wodzu!
Nic nie wylałeś , poezja to tworzenie , czego? , Ba!W w wyobraźni , przemyśleń, czasem zaczarowań ,opisywania czasów ówczesnych:\ ówczesnym pisaniem, bardzo często piszący wylewają z siebie to co w nich tkwi, co obserwują etc ,,,, ale na szczęście mają wiele środków poetyckich , którymi operują .
Więc jak , już pisałam -dobra nasza .\, że możemy piórem tworzyć wszechświat!

Pozdrawiam!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    •   24 czerwca 2023

       

        Przeżyłam. Myślałam, że umrę, ale przeżyłam. Gdyby mama nie trzymała mnie za rękę, byłabym pewna, że już jestem martwa.

        Kiedy ratownicy weszli do domu, wszystko wydawało się snem. Głosy się rozlewały. Z ledwością podnosiłam powieki. Czułam spalony szpinak, który gotowałam chwilę wcześniej. Pytali mnie, co brałam. Nie byłam w stanie im powiedzieć. Język mi spuchł, a ciało zesztywniało. Na noszach znosili mnie do karetki. To był trzeci raz, jak jechałam karetką, ale pierwszy na sygnałach.

        Na SORze odzyskałam mowę. 

        - Fenibut - powiedziałam lekarzom.

        Do tej pory mnie trochę bawi, że musiałam im tłumaczyć, co to jest. Znalazłam to gdzieś w internecie. Pisali, że to sowiecki lek uspokajający, neuroprzekaźnik receptorów GABA. Miał działać jak pregabalina. UWIELBIAM pregabalinę. To prawie jak alkohol, ale jest lepsza. Nie chodzi się po niej na skos i nie sepleni jak kaleka.  

        Chyba powinnam się przedstawić. Cześć, jestem Laura, a to jest mój dziennik. Mam dwadzieścia lat i jedyne osiągnięcie na moim koncie to wygranie konkursu recytatorskiego w pierwszej klasie liceum. Jestem ćpunką. Ale nie taką zwykłą, co bierze wszystko jak leci. Nie, ja lubię wiedzieć. O wszystkim, co biorę, czytam. Wiem, jak co działa, z czego jest zbudowane i jakie są konsekwencje ćpania tego. To ważna wiedza, gdyby coś poszło nie tak (wczoraj poszło k o s m i c z n i e źle). Szkoda, że nigdy nie byłam dobra z chemii. Tak to bym poszła na studia. Może w przyszłości stałabym się drugą Lori Arnold albo Walterem White’em. W sumie mogłabym iść na ASP, tyle że ciotki mi powtarzały, że po tym to tylko malowanie portretów na Krupówkach.

        Nie wiem, czy ktokolwiek poza mną przeczyta ten dziennik, ale jeśli tak - niech uczy się na moich błędach. Narkotyki to ścierwo, a ja zrozumiałam to za późno. Teraz leżę w psychiatryku i wątpię, że szybko mnie wypuszczą. 

        Zadomowiłam się na oddziale. Nie jest najgorzej. Pielęgniarki są miłe, uśmiechają się do mnie, kiedy przychodzę po papierosa. Nie możemy ich trzymać przy sobie, wydzielają nam po jednym co godzinę i to jest najbardziej przejebane. Jedzenie też mają dobre, nie to, co na innych oddziałach. Kiedy leżałam na nefrologii, dawali same pomyje.

        Miałam w planach przespać cały pobyt tutaj i obudzić się, gdy odejdą głody. Staram się nie myśleć o kreskach i blantach, ale one same do mnie przychodzą. I Dawid nie pomaga. Jeszcze trzy dni temu piliśmy razem wódkę, a teraz jest tu razem ze mną, bo pomieszał perazynę z alkoholem i fetą. Twierdzi, że ledwo go odratowali, ale ja wiem, że buja. Mógł co najwyżej dostać niewydolności wątroby. A zamknęli go, bo jest po prostu pieprznięty.

        Przed chwilą wołali na leki. Teraz papieros. Dają mi te same tabletki, co przepisał mi psychiatra, tylko dawkę zwiększyli. Przyjmuję to z ulgą, bo będzie się lepiej spało. 

        Kończy się pierwszy dzień mojej trzeźwości. To przerażające. Odkąd pamiętam, jestem na haju. Zawsze załatwię sobie pieniądze. Jeśli nie biorę od mamy, to daje mi babcia. Do tej pory nie wiedziały, na co wydaję. Żle, że się dowiedziały. Nie, nie mogę tak myśleć. Przecież chcę z tego wyjść. Kurwa, Laura, tak będzie dla ciebie lepiej, zrozum to wreszcie!

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



×
×
  • Dodaj nową pozycję...