chwile popijane kawą

[mars]

widać, że łaskawym był czas
gdy z dzieci-kwiatów przedzierzgali się w rodziców-chwasty

błysk jej koronki i jego sygnetu skrzyżowały się nad menu
zapadł wyrok - vegetariana
i przeglądali tak na wylot raz ser raz swoje życia
nie wychylając się poza widnokrąg ciasta

napis ssang yong na kluczykach zdradza miłośników
dalekowschodniej estetyki hare kriszna
przeciwsłoneczne litery gabbana potwierdzają
autentyzm podróbki

zmierzyła mnie przyciemnionym szkłem znad widelca
uśmiech zastyga w obawie o trwałość kilkudniowej warstwy

a on - biedny blady milczący
satelita wokół królowej słońca
ale ładny taki wymuskany był

jego wzrok lotem koszącym próbował pozbawić mnie kiecki
to spojrzenie miało jednak klasę - napinało guziki
tak sobie pomyślałam (a lubię sobie czasem pomyśleć)

cóż warte by było życie bez kawy i lat siedemdziesiątych

[M._Krzywak]

Lubię takie wiersze. Nie oceniam, bo taki styl, rozrzut myśli jest mi bliski, a to szkodzi obiektywnej ocenie.

Pozdrawiam

P.S - czy mi się wydaję, czy Krosno kontratakuje?
;)

[Jolanta_S.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

podoba się :)

[mars]

To Sanok atakuje ;-) Dzięki za czytanie

[Hannah_K]

Ehh X, na szczęście nie wszyscy stali się rodzicami-chwastami. Niektórzy pozostali...rodzicami-kwiatmi ;)

[aluna]

Świetnie Marku - przeczytałam z wielkim zainteresowaniem!
Brawo za ciekawy i na czasie przekaz wiersza!

Pozdrawiam!

[al_meriusz]

wielce obiecujące zaproszenie do rozmowy przy chmurce ;-)

[mars]

Au, aluna, al meriusz, czuję się zaszczycony ;-)

[Nata_Kruk]

"chwile popijane kawą", które działają na wyobraźnię. Fajna treść, podoba się.
Czytając, pomijałam drobiazgi, /ukośniki/.
(...)
"i przeglądali /tak/ na wylot raz ser raz swoje życia
(...)
/ale ładny taki wymuskany był/ . . . ten wers, niekoniecznie, dla mnie
(...)
tak /sobie/ pomyślałam (a lubię sobie czasem pomyśleć)"

Pozdrawiam.

[sława_zaczek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam Sanok, jest mi bardzo bliski :D
a ty dobrze go reprezentujesz :D ,Miłego jutra

[Lilka_Laszczyk]

Przekładając na prozę... widzę taki obrazek, kawiarniany pewnie.
Starzy hipisi z długimi włosami i zaprzeszłymi ideami. Archaizm, wywołujący zainteresowanie, wręcz zdziwienie wśród innych gości, poprzez odmienność.
Fajnie uchwycona chwila w przerwie między łykiem kawy, a letnią obserwacją chmurek nad kawiarnią.
Podoba mi się poprzez inność tematyki.
Pozdrawiam serdecznie popijając letniawą już kawę

[mars]

Lilko, wszystko się zgadza. Dzięki za poczytanie ;-)