Rozmowa

[beta_b]

NADZIEJA I

A gdy już jestem Boże zmęczona każdym oddechem,
którego wymaga ode mnie życie
zamykam oczy i czekam.
Dbam wtedy o sen i pokarm dla ciała.
Dusza odpoczywa.
Wyglądam anioła
co go nazywam Inkubator Nadziei.
On bierze mnie za rękę jak dziecko
i odprowadza do serca.
Jak do domu.

NADZIEJA II

Nadzieja
na różnych się kryje poziomach
gdy wicher zawieje
jak dach spada korona:
będzie jak chcę!
mam taką nadzieję.

Wiatr wieje
tracisz tę pustą wiarę
stojąc pośrodku zgliszcza
z życia się rodzi głęboka nadzieja
że będzie jak będzie
rzecz oczywista!

Ta podstawowa nadzieja
wraz z życiem odchodzi ostatnia.

WIARA

czasami
nie można zrozumieć
bo rozum nie sięga
a wiara przenosi

wiedza
to tylko wiedza
to prosta zamknięta
w obliczu niemocy

zawodzi
tabelka szaleje natura
boże co robić?

NA GŁOWĘ

jeżeli przyjąć
że świat to wielka firma
którą stworzyłeś od zera
i mimo katastrof wojen i krachów
firma ta działa
to jaką musisz mieć moc w sobie
i wielkie pokłady
wiary
nadziei
miłości

REFLEKSJA

A kiedy sobie
czasami przypomnę
że żyję i że to
wcale nie jest
takie oczywiste
ogarnia mnie trwoga
ile wysiłku wymaga
utrzymanie tego stanu
i jak krucha
ta nagroda.



 

Edytowane 24 Października 2023 przez beta_b (wyświetl historię edycji)

[beta_b]

IN to kontakt z własnym wnętrzem (potrzebami, instynktem itp.)
Bez tego, jak we mgle, bez celu i mapy, można się zagubić, można się zajechać.

[al_meriusz]

sugeruję zmianę 'co go zwę' na np. o imieniu

pozdrawiam

[bazyl_prost]

inkubator nadziei
klimat jak z atlasu chmur
kolorowych snów

[beta_b]

Widziałam. Tak. Da się. Kolorów.

[bazyl_prost]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

amerykański kurnik, welcome and smile