„tym razem pokażę wam język bez cenzury”

[mars]

"Wstydzilibyśmy się często swoich najpiękniejszych czynów, gdyby świat znał wszystkie pobudki, które je wydały"
La Rochefoucauld



drogi miłośniku
a może pójdźmy na spacer do łazienek
tam naginane faktami witki wierzby-polki
głaszczą bez pamięci skroń szopenowską
w przedziwnym zamyśleniu martyrologii nut

wy - to nie my
pomniki wyrastają jak po deszczu i mgle
podlewane przez wyszczekane racje stanu
wyciągnięte po ostatni grosz ręce katedry
synagogi niezręcznie ogrzewane gazem

a teraz idziemy na jednego
zdrowaś flaszko łaskiś pełna bogurodzico
synów swoich wal w mordę lej do końca
wśród pól złotych zalanych ugorów
ta ziemia nasza to błoto te rozpadliny
[powyżej zaimki wskazujące dla nieuków]
pod stopami w ostrogach chwiejnych tępych
zaprawionych bojowym bimbrem. tułaczym
polmosem wszechrzeczy ucieczką grzesznych
pocieszycielko gdzieś ty durna jutrzenko
konopielko wskrzeszonych. niech tam hejnał
zagra mi na wieki bym tkwił tu z przebitym
sercem chrystusa i madonną z krużlowej

hej kto polak...
husaria szasta piórami szable kontra tanki
w tle madera naczelnik dosiada kasztanki
"jakaś ty kurwa przecudowna eugenio"
szczęk żelazny na przeciwpiechotnej pustyni
celuloid spływa biało-czerwonymi drzwiami
na polach murawach gna wśród rac. polaku!
łkasz szczęśliwą łzą że wolna że taka
że-brakiem narodów jesteś i papugą
pawiem orłem jaskółką i zacietrzewieniem
w locie widziałeś zjaw norwida i plater cienie

nie ma boże zmiłuj
gdy świta o poranku - każdy widzi gołą dupę
a zażenowanie wynosi ze sobą ukradkiem
tylko prawda pazurami orze policzki w uśmiech
marszczy czoła na znak konfabulacji
wstydliwie poprawiasz wrzynające się gacie
zasmarkane mankiety masz zwietrzałe pudry
pan z wami - gdzieś po spelunach odbija się
echem. nikt już nie daje wiary wieczności
po co te ukrzyżowania i wpiekłowstąpienia
gdy przeminie co ma przeminąć i przyjdzie
co ma przyjść - usiądź bydlaku i wyj

przepraszamy za usterki
mały chłopczyk z obcego telewizora dłubie
w nosie przyglądając się asfaltowi we krwi
potem liczy kiełkujące krzyże jak muchomory
zionące jadem co to alleluja i do przodu
co nienawidzą kochać i kochają nienawidzić

śnij. czas na obraz kontrolny misiu kochany

[Hannah_K]

Widzę, że Pani Wena u Ciebie gości dniami i nocami :)

Po pierwsze cytat - jest doskonały.

Po drugie wiersz - myślę, że ująłeś w nim wszystkie nasze wady narodowe. W każdym razie nie przypominam sobie innych a i tych w wierszu jest dość dużo.
Romantyzm w pierwszej, niegospodarność w drugiej, pijaństwo w trzeciej, hurraoptymizm w czwartej, depresja w piątej, i w końcu kołysanka na dobranoc. Niech śpi nasz kraj, nikt go budził nie będzie. I niech mu się przynajmniej przyśni jego wielkość.

Pozdrówka serdeczne X :)

[Kryspin Dąbrowski]

biedne, dla alkoholikow i dziwkarzy. wyrzeknij sie alkoholu i kobiet, zacznij myslec jak prawdziwy nie-czlowiek, to zrozumiesz czym jest racja stanu.

[mars]

Dziękuję wam za czytanie.

[teraa]

jedyna uwaga: mocno przegadany; wypranymi wręcz słowami.

jednak bije wręcz od tekstu dojrzałością autora i klasą, której szukać u innych użytkowników ze świeczką

"pomniki wyrastają jak po deszczu i mgle
podlewane przez wyszczekane racje stanu
wyciągnięte po ostatni grosz ręce katedry
synagogi niezręcznie ogrzewane gazem"

- absolutnie najlepszy fragment.

fajna gra słowem i nie chodzi mi nawet o tą flaszkę z kolejnej strofy. po prostu bogate słownictwo nie wyciągnięte z megalomańskiej dupy. rzeczowe i sensowne, choć jak pisałem na początku, nieco przegadane.