Zgłoś

Dziękuję wszystkim, za obecność i za komentarze. @Stary_Kredens poezja pozwala na troszkę więcej, więc sobie pokorzystam :) pozdrawiam również.

Gdy kawa wycisza Niebieskie światło uspokaja ...lub na odwrót... Smutna muzyka poprawia nastrój  Pióro jest lekkie Gdy głowa ciężka  Od myśli natłoku  Śpię dobrze  gdy się budzę za wcześnie  Gdy nie jem nie chcę  Myśleć o posiłku  ...i na odwrót...   Gdy uświadamiasz swoją małość  Zaczynasz się rozwijać...   Czy ty też tak masz?   Mówię pora spać  A robię jak rak  Na wspak   

wydarzam słowa. w wiersze z marginesów, liryczne speluny, poezje... w wyświechtane pomiędzy. teraz? piszę siebie o miłości. piszę kochanie.   i rozrywam opuszki pergaminowe o banalność - w bród. i wszystko krwią znaczę. i nic ponad.   tak kocham, uwierzysz?

Zawsze słyszała, że nie ma brzydkich dzieci, brzydkich kobiet... Teraz, tuż przed kolejnym drinkiem wie, że to nieprawdy. Teraz, tuż po kolejnym drinku widzi je wyraźnie. Wystarczyła chwila sam na sam w kiblu w podrzędnej knajpie, spojrzenie w lustro   (no popatrz tylko).   One w tych tandetnych, neonowych barwach: miała serca upośledzone, myśli koślawe, dłonie jakby niechcące... Sięgają po nią, bardziej. Ten mały kocmołuch szarpie ją za trzewia, wdrapuje w nie brud spod paznokci, z niewinnym uśmiechem – ją mdli. Pyskata gówniara krzyczy, wszystko   (Bolej!) (Boli.)   ...i ta niedawna, najbliższa, najbrzydsza – wtula w nią jak kiedyś, zawsze – gdyby, jak nigdy, jak nic.

@Rafael Marius dzięki, wzajemnie. Dużo poświęcam się sobie, Jezus mi pomaga:)