wychodząc z ram, jedząc kształty

[Pan_Biały]

kocham cię powiedziało
lustro
nigdy więcej nie będziemy
odbiciem


podpaliła stosy siana
wśród spopielonego słońca nadzianego hipnozą
płodziła gwiazdy

zegary śmiały się z blizn
nasiona pocałunków ogłuchły
aż tafla skóry pokryła się lodem

[maria_bard]

Weź Ty, Rafałku, napisz coś dla prostego człowieka. Niech ja przez chwil parę nie muszę deszyfrować Twoich tekstów.

Trochę przesadziłeś, bo słowa składają się w miły kolaż, ale nic z tego nie wynika.
Czekam stęskniona na zwyczajność. Potrafisz!

To napisałam ja - głupia Elka.
Uścisk:-)

[Pan_Biały]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

może następnym razem się przepisze
pozdr

[Grażyna_Kudła]

To, co kursywą jak dla mnie, najbardziej wymowne: posłuchać lustra - pokochać siebie.
Pozdrawiam, Rafeale
:)

[Roklin]

Wybacz, ale ten tekst jest dla mnie zbyt skomplikowany. Nic nie rozumiem. Przykro mi. Nazbyt... wzniosłe, czy jakoś tak. A przecież umiesz...
Pozdrawiam ciepło :)

[Sylwester_Lasota]

fajne :)
pozdrawiam i do poczytania :)

[Sebek..._]

tekst jest naprawdę trudny, lecz czyta się naprawdę przyjemnie :)
ciekaw jestem...w drugiej strofie o kim mowa
pozdrawiam

[Bajadera]

tu zgadzam się z Elą w 100%.
można pisać symbolami, stosować skróty myślowe, ale musi być jakiś punkt zaczepienia/odniesienia dla odbiorcy, a tak wychodzi, że Poeta palił zioło, a odbiorca musi sobie zioło skołować, aby pojąć., poczekam na następne.
pozdr.:)