Wiktor Kwieciński Opublikowano 18 Lutego 2013 Autor Zgłoś Opublikowano 18 Lutego 2013 Byłem ja. I Ty. W oknie krople deszczu - samobójcy. Powiedz, co zrobiłaś, że świat znikł, deszcz nie stuka, tylko dudni? Raz. Dwa. Gdzie się skryją ptaki? (Czemu muszę o tym myśleć?) Raz. Dwa. Czemu każdy matematyk Wydaje mi się tkwić w błędzie? Boże, coraz ciężej mi oddychać. Deszcz się sypie niczym skały. Boże, czy to krzyki, czy to cisza? Słyszę: kochaj. Bądź kochanym.
Baba_Izba Opublikowano 18 Lutego 2013 Zgłoś Opublikowano 18 Lutego 2013 Dwie pierwsze mnie zachwyciły. Trzecia dla mnie zbyt melodramatyczna, pamiętnikowa. To tylko moje odczucia, Serdecznie pozdrawiam - baba
PaULA-nowa Opublikowano 18 Lutego 2013 Zgłoś Opublikowano 18 Lutego 2013 Prawdziwy galimatias, ale zatrzymuje. Pozdrawiam:)
Łucja_Kosowska Opublikowano 18 Lutego 2013 Zgłoś Opublikowano 18 Lutego 2013 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. ah, zeby to takie łatwe było ; )
Sylwester_Lasota Opublikowano 20 Lutego 2013 Zgłoś Opublikowano 20 Lutego 2013 jeśli kochasz, to nie licz na wzajemność :))) stan rozumiem. wiersz do poukładania. pozdrawiam serdecznie i do poczytania :)
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się