Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano



1 szkic pierwszy rozlewny
on i ona jak para bocianów
poderwani do lotu nad pokos pastelowych serwetek


2 obraz drugi nieco cięższy rubensowski
olejno-śledzikowy
żubrówką zalane trzęsawisko pod granatową kapotą


3 trzeci to księżyc miedziany
kwasoryt
i raz po raz
wirujący rylec

wyłącznie dla nich
prawie jak na wernisażu noc oprawiła ulice w latarnie
w okna
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


wielu z niewielu
zabiłoby Kaina
gdyby go w sobie
mieli

naprawdę
mam przyjaciół na obrazach
rozumieją słowa
które tulą głowę

nie przedłużyłem
noża

zakłułem się ukochaną



dla mnie to tryptyk trochę niebezpieczny - spłaszczony cień posiedzi za latarnią - aż wyciśnie z siebie kroplę uryny na miedziany księżyc

obrazowo Vego - dobry wiersz

Opublikowano

1- pierwszy, 3- trzeci głupio trochę ale to zamysł może być specjalny. Używanie cyfr uważam za niezbyt poetyckie. Są przypadki, że inaczej się nie da. Rzymskimi lepiej zapisać mniej rażą.

Opublikowano

Tryptyk, może niezbyt artystyczny, ale wymowny, dla mnie.
Trzy części b. fajne, podobają mi się, lekki grymas powoduje powdówjne "w" w puencie.
Być może wycięłabym.. "prawie jak na".. dając wernisaż, potem noc itd, tylko z tym "w", coś zrobić...
tzn, chyba pokombinowałabym, ale Ty nie musisz.
Pozdrawiam.

  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

Ta wersja lepsza, niż tamta stamtąd....
Tu jest czarodziejska ostatnia zwrotka.... Kilka razy myślałam, co jest z tymi oknami nie tak?.. Ta zwrotka bez okien jest optymistyczna, z oknami sugeruje, że w oknach siedzą gapie. Ja bym okna zabrała stąd.
Wtedy podoba mi się cały...
Uświadomiłam to sobie, czytając tamto.

P.S.
Sorry, brakuje mi tych wierszy. Ale radzę sobie, gdy chcę. ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Chciała mnie uśpić samotna miłość Wilgotna i troche zła Że nie może być czystą Miała małe pretensje Drobne jak dłonie palce opuszki Walczyły o kolejność rozkosz i sen Nie mogą być jedno Nie będą przecież razem tłem Zawsze musi być jedno Rozkosz trochę brudna Żeby był spokojny sen        
    • Zapraszam na youtube do wysłuchania piosenki:   Odeszła przechodząc w wspomnienie Jak bez złudzenia dzień żegnana Nie sączą się krwi strumienie Blizna gojąca wciąż jednak rana   Oczu blask jak gwiazd płomienie W sekundzie jednej przerwany Odeszła a wraz z nią natchnienie Znikł głos cicho szemrany   Pozostała melodia spokojna Z nią marzenia w sercu wyryte Duszy głębia jak wino upojna Przed wzrokiem myśli zakryte   Nadzieja już nie z tobą Powiązana miłości łańcuchem Gdy inni więcej dać mogą I ciałem i sercem i duchem   Żegnaj więc i niech dobrze się żyje Tobie, mnie i ludziom wokoło Ja sobie poradzę, jakoś przeżyję Ty wpadłaś – w błędnie toczące się koło
    • @FaLcorN Dziękuję za opinie, wiersz faktycznie jest prosty i raczej oczywisty w interpretacji. Miał być przestrogą przed naklejaniem sobie łatek i kondensowaniu swojej osobowości w ciasnych określeniach. Często obserwuję się to wśród młodych ludzi, zjawisko to raczej nie jest skomplikowane ale dosyć powszechne. Zależało mi na tym żeby wiersz mógł być potraktowany jako coś skłaniającego do refleksji, a imię Konrad to uniwersalny symbol który wszyscy kojarzą. Rozumiem jednak że przez prostotę może być raczej irytujący aniżeli refleksyjny.    Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...