Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Żona do męża w przypływie skruchy
mężu ty chyba już jesteś głuchy
albo swoisty jest to przypadek
skoro nie słyszysz głosu sąsiadek

zawistnych ropuch, które ochoczo
kiedy je mijasz głośno rechoczą
że ja się puszczam solo, grupowo
mąż ze spokojem rzekł stara krowo

ty też już jesteś ślepa i głucha
skoro nie wpadły do twego ucha
mężów sąsiadek szepty, rozmowy
jaki to ze mnie stuprocentowy

kowboj i macho, buhaj i ogier
że mogę wytrwać nawet i sto gier
z jedną lub z dwiema a nawet z piątką
chociaż wyglądam jak niewiniątko

a skoro wiesz już o sex wyczynach,
bezpruderyjnych młodych dziewczynach,
u których mogłem zawsze do syta
najeść się seksu - jesteśmy kwita.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Repertuar słuszna racja
nie na miejscu, demokracja
jednak i w małżeńskim stadle
ściera się i to zajadle

a peela też nie lubię
lecz tej krowy nie wydłubię
mu z ust, bowiem wykałaczki
co do jednej wyszły z paczki

po zakupy zaś iść nowe
nie zamierzam, więc tą krowę
pozostawiam tak jak była
niech w wymowie też tkwi siła.

Pozdrawiam serdecznie
HJ
Opublikowano

więc teraz babo więcej nie stękaj
tylko mi powiedz gdzie moja szczęka
bo bez niej ciućkać mogę landrynka
a marzy mi się jakaś dziewczynka

coś mówisz do mnie ty stary capie
bo gębom kłapiesz a nic nie łapię
poczekaj chwilę poczekaj zaraz
niech włożę tylko w ucho aparat

znów się wykręcasz ty stara wiedźmo
szczękę schowałaś wiem to na pewno
bo bez niej całkiem jak dziad wyglądam
ty stara franco szczękę mi oddaj

o teraz słyszę więc mógłbyś nieco
wyzywać ciszej bo psy się zlecą
do tego mięcha którym tu ciskasz
dziadu zapluty od piany z pyska

szczękę mi oddaj swędzi mnie ręka
szczękę mi oddaj gdzie moja szczęka
schowałaś mi ją pewnie po złości
za to ci zaraz policzę kości

szczęka jest teraz tam gdzie ją kładłeś
chyba że na niej później usiadłeś
a jeśli to żale twoje są głupie
i szukaj jej teraz u siebie w .....

tak sobie prawią przez dzionek cały
pokażą język wytrzeszczą gały
i tak wesoło życie im płynie
jak to w normalnej polskiej rodzinie.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



To i tak dobrze, że na gadaniu,
ostrych przycinkach, złośliwych słowach
kończy się dzionek owym staruszkom
by jutro mogli zacząć od nowa

i tylko podziw, że tyle werwy
tkwi jeszcze w ciele oraz w umyśle
a mnie frapuje takie pytanie
- też będę takim? - no cóż, pomyślę.

serdecznie pozdrawiam
HJ
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


A kto obiadki jadał tej żony,
że kręci nosem, uwagi wnosi
chyba nie mężuś, bo jak wiadomo
żadna z żon krytyk męża nie znosi.

Wiem to po sobie, bo na talerzu
często ziemniaki mam przypalone
lecz broń Panie Boże bym się odważył
i skrytykować spróbował żonę.


Serdecznie pozdrawiam
HJ

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @hollow man Dzięki, ale dlaczego nie jesteś pewien, że to vilanella?    
    • @Poet Ka   Poe.   czytam Twój tekst (wiersz) jako świadome wejscie w przestrzeń mojego wiersza, ale bez przyjęcia   jego ciśnienia .   raczej z próbą jego rozproszenia.   tam gdzie ja domyka m sytuację w zwarciu i eskalacji, Ty wprowadzasz wybór i ruch, jakbys chciała odsunąć moment ostateczny i zostawić energię w stanie krążenia . interesujące jest dla mnie to zejście "pod” - pod most, pod wiadukt, w tunel - bo to są te same miejsca, ale u mnie one się zaciskają  a u Ciebie pozostają drożne .   jakbyś przesuwala akcent z doświadczenia granicznego na samą możliwosć poruszania   się wewnątrz niego,   mam też wrażenie, że " nie odczytuj tego tuwimem” dotyka nie tylko tradycji, ale też samego impulsu porządkowania - jakiejś potrzeby nadania formy temu, co dzieje się zbyt gwałtownie.   u mnie ten proces idzie w stronę przegrzania i zamknięcia, u Ciebie raczej w stronę uniku przed zastygnięciem. to, co najbardziej mnie zatrzymuje, to właśnie ta niezgoda na "formatowanie wieczności”  bo ona ustawia Twój wiersz jako ruch przeciwko każdej finalnosci  nawet tej   która mogłaby wynikać z samej intensywnosci doswiadczenia. czytam to więc nie jako polemikę, tylko jako korekte wektora - przesunięcie z eksplozji w trajektorię !!!     nie wiem Poe czy się ze mną zgodzisz ale odpowiedziałem z rejestru samego czucia Twojego wiersza.     mam nadzieję, że odpowiedziałem z pełnym szacunkiem.   jak komuś kogo się bardzo szanuję.           @Alicja_Wysocka   wiem Alu, że takie moje wiersze męczą Twoją wrażliwość.   wiem bo już to przerabialiśmy.   ale doceniam bardzo, że jesteś i piszesz szczerze.   bardzo Ci Alu dziękuję:)         @LessLove   świetny komentarz:)   bardzo dziękuję.   gwinty?   jasny gwint!!!   poprawiam oczywiście.   dziękuję.   serdecznie Cię pozdrawiam:)              
    • uwielbiam kolor pelargonii na pelargoniach gdy sobie swawoli mam z pelargonii      światło na falach przepływamy przez dworzec zdrój z łabędziami     rozdzielają się  strumienie w żółtych oczach może rozdarły                
    • @LessLove   Dziękuję!  Muszę sobie teraz posłuchać - kilka razy, bo jestem wzrokowcem. :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...