Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

dygresja w stosunku do aktu

jacek skraba
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

jacek skraba

jacek skraba

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

kiedy mnie już wypełnisz
pewnością większą niż pełność
i przeleje się twój cień nade mną
w misterium piszące ogień
na młodych pędach winorośli

odnajdziemy
nieodczytanych siebie
jak topielcy
po penetracji dna
wznoszący toast
za nieme słowa
hostią księżyca
malujące akt

między powieką
a pogłosem świerszczy
znowu urodzisz się młodsza
szukająca pończoch
kilka chwil po śmierci
która nie zabija
lecz skutecznie leczy
co nieuleczalne

ale ciągle zdolne do regeneracji
w pięciogwiazdkowym kochaniu
z widokiem na wygnanie z raju

i pierwszą rozmowę
o odkrytych światach
po ostatnią z trzech kropek








andrzej_barycz

andrzej_barycz

Opublikowano
Opublikowano

misterium piszące ogień
na młodych pędach winorośli
...
nieme słowa
hostią księżyca
malujące akt
...
między powieką
a pogłosem świerszczy

Po pierwsze - ładne.
Po drugie - ładne.
Po trzecie - ładne.
Bez myślowego "mięsa".



Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • APM
      posługa

      Przez APM · Opublikowano

      @Czarek Płatak Bardzo wzruszający wiersz, o naszym krótkim żywocie i o tym, co po naz zostaje. Kiedyś ludzie umierali w domu. Wtedy najbliższe zmarłemu kobiety przygotowywały ciało, zasłaniały lustra, zapalały świece. Przeżyłam to jako dziecko, gdy zmał mój ukochany dziadek przygnieciony furą. Miał szczękę przywiązaną chustką, a z ust sączyła się jeszcze mala stóżka krwi. Był środek lata. Obraz dawno zapomniany, ale jednak żywy jeszcze. Twoim wierszem nagle obudzony.
    • APM
      Pisanina

      Przez APM · Opublikowano

      Pisanina   Skaczą myśli po niebie Jak nuty po pięciolinii, A ja piszę list do siebie: Wokół są sami niewinni.   Śnieg pada i zasypuje rany, Starość w ciszy umiera. Dzień jest taki zapłakany, Noc się trumną otwiera.   Szukam swoich kroków w bieli, W siwe włosy wplątuję wzrok. Już mnie diabli dawno wzięli, W środku dnia panuje mrok.   Takie rymy koślawe wychodzą – Tupią, kopią, trzaskają drzwiami. Marzenia za nos mnie wodzą, Nadzieję owijają mgłami.   Po co pisać takie wiersze, Ludzi do czytania zmuszać? A może to są życzenia najszczersze, Żeby ludzi ich życiem wzruszać?
    • violetta
      Głosy kapłanów

      Przez violetta · Opublikowano

      @Simon Tracy fajne, moje ulubione:)
    • Alicja_Wysocka
      Moje CV

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Berenika97   Bardzo porusza mnie zestawienie chłodnej formy CV z tak intymną treścią. To jakbyś w oficjalnej rubryce wpisała to, co zwykle skrzętnie się ukrywa. Ten kontrast wzmacnia autentyczność wiersza. To CV nie szuka pracy. Ono szuka zrozumienia. I znajduje je między wierszami.
    • hollow man
      test voighta-kampffa

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Annie No, to zależy jak rozumiemy Test Turinga, Chiński Pokój i różne takie ciekawostki. @Annie Bo taki GPT możnaby pomylić z człowiekiem, ale nie znaczy to, że GPT ma świadomość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...