Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




jak się chce kogoś podgryźć
to właśnie w taki (między innymi) sposób
można się przyczepić do każdego wiersza do każdego poety -
a bo to tematyka podobna a to słownictwo
albo zwroty identyczne itd itp jednak
na zagrania poniżej pasa jestem odporna

a nawet śmiem stwierdzić że moje wiersze
grają własną bo przeze mnie stworzoną
i niepowtarzalną jak dotąd
melodię

pozdrawiam

pozdrawiam


Nigdy nie daję się sprowokować do niekulturalnej wymiany zdań.
Po przeczytaniu "zamigotanie":

"szarość dnia
na peronie
tłumy
i

oni

wpadają
sobie w ramiona

dla nas ubrani w

dla siebie

w nic

odjazd
szyby "

napisałam, co uważałam za istotne, mam takie prawo.
Pomyślałam: błąd, zasłyszane czasem wydaje się własne, oczekiwałam wyjaśnienia.
Odpowiedź na załączenie przeze mnie wiersza Pani Wisławy Szymborskiej, pozwala mi przypuszczać, iż był to zamierzony plagiat. Przy tej opinii pozostaję, nie będę kontynuowała dalszej
dyskusji prowadzonej w nieodpowiedniej formie.
- Baba Izba
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




jak się chce kogoś podgryźć
to właśnie w taki (między innymi) sposób
można się przyczepić do każdego wiersza do każdego poety -
a bo to tematyka podobna a to słownictwo
albo zwroty identyczne itd itp jednak
na zagrania poniżej pasa jestem odporna

a nawet śmiem stwierdzić że moje wiersze
grają własną bo przeze mnie stworzoną
i niepowtarzalną jak dotąd
melodię

pozdrawiam




Nigdy nie daję się sprowokować do niekulturalnej wymiany zdań.
Po przeczytaniu "zamigotanie":

"szarość dnia
na peronie
tłumy
i

oni

wpadają
sobie w ramiona

dla nas ubrani w

dla siebie

w nic

odjazd
szyby "

napisałam, co uważałam za istotne, mam takie prawo.
Pomyślałam: błąd, zasłyszane czasem wydaje się własne, oczekiwałam wyjaśnienia.
Odpowiedź na załączenie przeze mnie wiersza Pani Wisławy Szymborskiej, pozwala mi przypuszczać, iż był to zamierzony plagiat. Przy tej opinii pozostaję, nie będę kontynuowała dalszej
dyskusji prowadzonej w nieodpowiedniej formie.
- Baba Izba

Pani ma prawo i ja mam prawo. Bezbłędnie wyczułam pani intencje widząc pustą odpowiedź, a właściwie sugestię. Ja odpowiedziałam i moją odpowiedź podtrzymuję (teraz ją uzupełniam). To pani nie odpowiedziała czekając, by znów uderzyć tylko po to, aby zrobić (mówiąc delikatnie) sensacje, bo na pewno mi nie pomóc, raczej odwrotnie. Już sam fakt, że to, co rozpoczęła pani, a pociągnęła dalej pani maria bard ma swoją wymowę. I dobrze pani wie, że te dwa wiersze żyją własnym życiem, bo są inne. Myślę, że powiedziałam już wszystko. Pozdrawiam.

P. S.
Aby napisać wiersz o takiej tematyce, wystarczy rozejrzeć się uważnie wokół. Ja miałam przyjemność zobaczyć, odczuć taki obraz przez szybę pociągu - stąd jest mój wiersz. Dodałam te słowa tylko i wyłącznie dla pełnej jasności.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



ależ oczywiście że na pana czekałam
nie jestem zaskoczona

tak właśnie brzmi post
gdy pana Krzywaka zżera zazdrość
i bezradność jednym słowem jeszcze trochę
może trafić pana cho...
choroba - taka moja krótka piłka

te poniżej pasa komentarze w ogóle mi nie szkodzą
wręcz przeciwnie bynajmniej mnie nakręcają
jestem silna więc takie zagrywki nie ze mną

pozdrawiam
bez odbioru


Opublikowano

pierwszy i dwa ostatnie wersy bym wyrzucił i wiersz zyska. Może ten wers "wpadają sobie w ramiona" jest mocno telenowelowy - tu warto napisać to innymi słowami. Szymborska napisała coś podobnego, ale widać, że można oszczędniej :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



po raz pierwszy przekroczył Pan próg mojej poezji więc

witam :)

rozumiem Pana odczucia co do wiersza jednak
utwór pozostawię bez zmian
ale nie przez upór przekorę czy zadufanie w sobie
tylko dlatego że tak właśnie wygląda moja poezja -
nie jest i nie może być dla każdego
czytelnika idealna

i to jest zdrowa prawda dla czytających dla mnie i przede wszystkim
dla samej poezji

a porównywanie mojego wiersza z wierszem naszej noblistki postrzegam jako komplement

dziękuję pozdrawiam :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



po raz pierwszy przekroczył Pan próg mojej poezji więc

witam :)

rozumiem Pana odczucia co do wiersza jednak
utwór pozostawię bez zmian
ale nie przez upór przekorę czy zadufanie w sobie
tylko dlatego że tak właśnie wygląda moja poezja -
nie jest i nie może być dla każdego
czytelnika idealna

i to jest zdrowa prawda dla czytających dla mnie i przede wszystkim
dla samej poezji

a porównywanie mojego wiersza z wierszem naszej noblistki postrzegam jako komplement

dziękuję pozdrawiam :)



Jakie porównanie? Zżynka na granicy plagiatu. Ja mam tego zazdrościć? Pani kpi sobie, czy tylko żartuje?
Opublikowano

widać że niektórzy nadal nie mogą się pogodzić uspokoić
ale nie dziwota - jestem tu zaledwie od paru miesięcy
nikt nie znał mojego nazwiska ani mojej twórczości
spadłam jak piorun z nieba
mam tu ok. czy przeszło sto wierszy
jakie są widać i wiem jedno - nikt nie jest w stanie (i w żaden sposób) przeszkodzić mi w pisaniu wierszy
z którymi zresztą mam konkretne plany i je zrealizuję czy to się komuś podoba czy nie

pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



a teraz proszę zajrzeć do słownika i przeczytać termin: grafomania.


oczywiście że
pana tam odsyłam

w podsumowaniu mój

"Eksperyment"


trudno przyjąć na słowo honoru to
co jest tylko bańką mydlaną
postawioną na ostrzu szpilki
w ciasnym wnętrzu atmosfery

po zatrzaśnięciu wieka bańki
wszystko pryska niczym
fatamorgana
i zmienia się w eter

możliwie niemożliwa
rekonstrukcja

pierwszego
w drugim

bez żadnego
działania


moje odczucie dotyczące ludzi -
eksperyment powiódł się


i najistotniejsze -

oto jestem -

Alina Służewska.



Opublikowano

Zadziwiająca zbieżność obu wierszy , ale wniosek dla jednych taki dla innych inny , dla mnie po prostu zbieżność wrażliwości obu poetek , to jest bardzo możliwe i często się zdarza na tym portalu.
Czytając wszystkie komentarze pani Alino odnoszę wrażenie , że niektórzy uzurpowali sobie prawo do... no właśnie mają je, jak wszyscy, tylko sposób w jaki je czynią jest czasem naprawdę żenujący i świadczy o poziomie wrażliwości, ale na to już nic nie poradzimy . Pani Alino proszę z tym nie walczyć, proszę pisać
Pozdrawiam Kredens

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      niestety z wiekiem ta sztuka staje się trudna , pomimo że mamy to wrodzone i jako dzieci otwarte wszystkie zmysły, ucisk społeczny i psełdo nauka sprawia że cieżko przestać myśleć a co się z tym wiąże coraz trudniej spać. a jeszcze jakieś niedorozwinięte ludzie grożą że cie zamkną, za samoleczenie lub brak pieniedzy i pracy. Masz prawo do życia ale kup sobie wodę do picia.
    • @Berenika97 dziękuję bardzo pozdrawiam serdecznie 
    • Mam zaklęcie: Olewam to - taka reakcja organizmu Tak jest, tak odcinam się szybko od głóbców Szybciutko czuję ich, zanim o nich wiem Krzyczy mi głowa, ostrzegając przed trądem Nieczysty! Nieczysty! Nieczysty!   myślą w innych kategoriach, nie znają jak plami zła myśl nieodpowiedzialnie używają słowa, znaczenie wodząc  na pokuszenie, na stracenie i trąd z tego, trąd jest z nich   bawią się w znawców dobrego z natury nic to, niczego takiego Sekstus nie zobaczył bawią się w znawców złego z natury to też ułuda i mgły, ulicznych grajków  kłamców poetów, etyków-trądu świat
    • Słowa ranią słowa zabijają Po raz kolejny zabiłeś mnie...   Autor fotografii: M. Lewandowska

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Co powiedziawszy, rozejrzał się wokoło. Najpierw spojrzał w lewo i za siebie, następnie w prawą stronę i za siebie raz jeszcze. Tak, jakby oczekiwał czyjegoś przybycia, względnie widział coś lub kogoś, co było - lub kto był - awidoczne bądź awidoczny dla oczu Mrocznego Lorda. Wspomniany prawie nie zwrócił na to uwagi, niemal zupełnie skoncentrowany na swojej złości z powodu straty miecza świetlnego. Powód irytującego dlań uśmiechu jego dawnego mistrza stał się dla Sitha zrozumiałym dopiero wtedy, gdy otaczającą ich przestrzeń naznaczyły swoim pojawieniem się - a tym samym swoją obecnością - postacie mistrzów Jedi, którzy wskutek intrygi, uknutej przez Darth'a Sidious'a, a zarazem wskutek jego własnej zdrady,  stracili życie na początku wojny klonów. Chciał zadrwić, ale Moc, która przywróciła równowagę jego umysłowi, zamknęła mu usta poczuciem wstydu. Znacznie przewyższającego ten, kiedy został pokonany przez Obi-Wana na wulkanicznej Mustafar i kiedy leżał bezbronny, utraciwszy możliwość dalszej walki.    - A ci? - zastanowił się na widok trzech osób, które pojawiły się jako ostatnie - kilka chwil za mistrzem Yodą.     - To założyciel naszego zakonu - Obi-Wan skłonił się nisko przed Jezusem - i budowniczy naszej świątyni. Po czym dodał, zwracając Vaderowi energię kpiny:    - Czyżbyś go nie rozpoznał?     Dwie pozostałe postaci - kobieta i mężczyzna - zbliżyły się doń, trzymając się za dłonie. Zachowując całkowite swobodę i spokój zupełnie tak, jakby nic o nim wcześniej słyszały. Jakby emanujący odeń Mrok robił na nich żadne wrażenie ani wywarł jakikolwiek wpływ. Zupełnie tak, jakby go wcale nie czuły. Dopiero podszedłszy blisko, rozdzieliły się i obeszły go wkoło, ruszywszy w przeciwnych kierunkach.    - Darth Vader - blondynka w szatach Jedi ni to stwierdziła, ni zapytała.    - Zdrajca nad zdrajcami - dorzuciła, spojrzawszy na towarzysza. - Mężu?    - Żono - przybyły wraz z nią mężczyzna odwzajemnił równie spokojne spojrzenie.     - Pora ci na spotkanie z Mocą - emanacja Obi-Wana uśmiechnęła się po raz następny.       Kartuzy, 26. Lutego 2026 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...