Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
Radość-
serce kołacze, ciało rozpiera,
w literę U usta zadziera.

Czuję już koniec co rychło się zbliża!
[indent]już.[/indent]
serce klasyczny rytm wybija.
ciało już ciąży.
usta marszczy.

Już odleciało, odeszło i nie ma,
brak czegokolwiek na kształt wspomnienia..


Szczęście-
już lepiej, już bardziej, a dawka zmniejszona.
Widzę i czuję, chwila za chwilą.
Pamięć, w demencji się pławi,
nie raportuje już zbyt dokładnie.

Nic już mi wiecej do szczęścia nie trzeba.

Do dna doszedłem, koniec pisania.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Cos w tym jest ale troche chaotycznie jak dla mnie. Przeczytalam kilka razy i pierwszy raz wzbudzil cos, tylko nie pamietam co.... ale tak to moze juz jest z tymi pierwszymi razami i 'pamieci co w demencji sie plawi'...
pozdrawiam
Laura
Opublikowano

To jest moje pierwsze słowa, nigdy nic nie pisałem. Chciałem dla samego siebie zobaczyć czy potrafię przekazywać uczucia, i w tym wypadku poniosłem kompletną porażkę. Dziękuje za komentarze i poświęcony czas na czytanie.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ja stanowczo protestuje przeciwko okresleniu tego tekstu jako porazki! To jest warsztat i prosze sie tu 'samoniebiczowac'! Uczucia rodza sie w ciele, choc wciskamy je nad wspolny mianownik, tak naprawde nie ma dwoch takich samych doswiadczen.

Nie ma tekstu porazki - sa tylko teksty bardziej lub mniej alegoryczne.
Pozdrawiam
Laura

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Czy wiesz że cierpię tak jak ja wierzę w Ciebie czy wiesz że sensu nie widzę tak jak Ty widzisz sens we mnie   lekki krzyżyk stał się ciężarem nieme usta rozpaczliwie krzyczą słowa niewypowiedziane niesłyszalną modlitwą     co rano umieram na nowo proszę nie pozwól mi umierać wskrześ duszę pogubioną aby mogła sens zaśpiewać   Boże wiem że Jesteś nawet gdy mnie nie ma pozwól mi się podnieść rozbierz mnie z cierpienia   aby naga dusza mogła chociaż obmyć winy   w kropelce zbawienia
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...