mogłabym zrobić wiele ale będzie tylko jedno
jeszcze nie wiem co by uderzyć w samo sedno
zawsze coś może zburzyć mój misterny plan
ucieczek od ciebie gdy ty dawno już uciekłeś
szybko zrobić zwrot i pobiec w inną stronę
dość nieważne w jaką byle nie być w twojej
podle się czuję gdy swe kroki tam skieruję
głupie wspomnienie tylko jedno mgnienie
może mi przypomnieć kim dla ciebie byłam
nie jestem koniec finał a przecież ciągle jestem
czemu jestem zdziwienie już być nie powinnam
wciąż jestem i czuję że coś zrobić winnam
odcięte korzenie rana krzepnie znów się otwiera
zanim umrę od nowa wciąż umieram pytam
jak mam wyjść z tego zaklętego koła gdy
jutra nie ma bo mnie już nigdy
nie zawołasz
