Seirēn

[stehr]

lubię się topić po szyję
w ciemnościach zanurzać
do rozkoszy aksamitnych
tonąć do braku tchu
docierać aż do dna

znów leżę na brzegu
wypluty przez fale
i wmawiam sobie
że nie utonę

[bazyl_prost]

urzekające, nie żartuję

[Sylwester_Lasota]

witaj stehr :), dawno Cię nie czytałem :).
co do wiersza, to mówiąc szczerze, jest dla mnie niezupełnie zrozumiały. poczytałem trochę o tych seirenach, ale niespecjalnie mnie oświeciło. tylko tyle, że klimat wiersza wpisuje się w charakter tych mitologicznych postaci.
pozdrawiam i do poczytania :)

[A.StronoMka]

Stehr, istotnie, fajniej byłoby gdyby to był wiersz o pływaniu, nie zaś o tonięciu. Nie trzeba czasem przekraczać linii brzegu, gdy nie ma kto rzucić koła ratunkowego. Lepiej poruszać się z asekuracją, dla bezpieczeństwa. Pozdrawiam, A.

[stehr]

Tak naprawdę to nie wiem jak zakończyć ten utwór.
Seiren - gr. syreny mitologicznie - wykorzystałem ten motyw by podkreślić aspekt femme fatale. Utwór wyrósł z trochę bardziej bezpośredniego erotyka.
Może to zakończenie :

lubię się topić po szyję
w ciemnościach zanurzać
do rozkoszy aksamitnych
tonąć do braku tchu
docierać aż do dna

leżę na brzegu
wypluty przez fale
i wiem że wrócę tu
by walczyć z żywiołem