Kwitnąca Wiśnia.

[anna pityńska]

Wiosenna pora rzuciła różowe kwiaty.
Zapachniało wiosną.
Zaćwierkały wesoło ptaszki.
Kwiaty obudzone na ziemię
ciepłą różową kordełką.
Otuliła małe wiśniowe drzewko.
Które,jasnoróżowy blask
przykówa moje oczy.
Ucieka zło.
W pokrzywach chowa się smutek.
Ciepły powiew wiatru
ogrzewający serce ,ducha krzepiącym.
Listki-dłoń życzliwa wyciągnięta w moją stronę.
Gałężie-ramiona Pasterza który,
tuli białą owieczkę zabłąkaną.
Korzenie-lina rzucona nad życia przepaścią.
Którą,ja niczym nie rożważny
turysta w górach na oślep chwytam.
#####
Wilga złocista,szary słowik przysiada w jej cieniu
i słucha pieśni.
Opowieści o słońcu,ludziach,wiośnie.
Tęsknocie za Japonią daleką.
Pień-laska dziadka spacerująca
alejką i podpierającą się.
Wędrowna pszczółka zapyli kwiat.
Ona posyła mi uśmiech słotki jak
malinowe cukierki.
#####
Nigdy nie byłem w Japoni.
Nie wiem jak tam wiśnie.
Pachną jednak z tych
nadwiślańskich sadów.
Maleńką kwitnącą
gałążkę zerwie.
Do serca przytulę
jak relikwie.
W szarym pamiętniku zaszuszę.

[natalia]

pomysł ładny :)
reszta....... do dopracowania,
po pierwsze literówki i ortografy
po drugie różowe różową jasnoróżowy
po trzecie szyk przestawny stosowany w wielu wersach pogubił sens logiczny i niestety nie ładnie to wygląda
po czwarte trochę za dużo słów
mogłabym zaproponować swoją wersję tego wiersza, ale chyba wyszłoby zupełnie co innego

popracuj nad nim, myślę że warto :)

Serdecznie pozdrawiam
Natalia

[anna pityńska]

Ja nie umiem jeszcze tak dobrze pisać więc może coś podpowiesz

[natalia]

wydawało mi się, że podpowiedziałam :)
popraw błędy, postaraj się pozmieniać powtórzenia, pozbyć się ich, zastanów się, czy nie ma tu zbędnych wersów, słów nie wnoszących nic ciekawego, znaczącego do wiersza,
jak chcesz mogę spróbować napisać swoją wersję, ale to będzie mój styl, który może Ci nie odpowiadać :)

[anna pityńska]

A jak ci się podoba ten:
,, Boski Wyrok''
####
Płomieniem jasnym palą się świece.
Krzyżami znaczony los przewlókł ich lata.
Milczące mogiły pokazują-życia kres.
Myślą podążam dusz milczących przestrzeń.
Bliskich wspominając w krzyżach odwiedzając.
W ciszy.
Płomieni zniczy zadumie ma modlitwa.
Ukwiona nieba sięga światłośći wiekuistej.
Miłosierdziu w pokoju odpoczynek Panie daj im.
Uśpieni głębokim snem.
-Odeszli lecz w nas żyją.

[natalia]

chcesz sporo przekazać, ale coś nienajlepiej jeszcze dajesz sobie radę z wyrażaniem tego słowami, ale to się da opanować :)

Krzyżami znaczony los przewlókł ich lata.= ich, czyli kogo? świec?

Milczące mogiły pokazują-życia kres.= po co myślnik? gdybyś nie miała czasownika, to pasowałby, a tak?

Myślą podążam dusz milczących przestrzeń.= podążasz myślą przestrzeń milczących dusz, hmm ciężko było dokopać się sensu w takiej roszadzie, po co tak chować sens?

Bliskich wspominając w krzyżach odwiedzając.= w krzyżach? to brzmi dość drastycznie.

Płomieni zniczy zadumie ma modlitwa.=... nie wiem o co chodzi

Ukwiona nieba sięga światłośći wiekuistej.= Ty ukwiona? a może utkwiona? jejku..

Miłosierdziu w pokoju odpoczynek Panie daj im. = miłosierdzie chyba daj mi Panie, a nei miłosierdziu?

koniec dobry.

ech, ja bym widziała ten wierszyk tak:
.....................................................................


"Jasne płomienie świec"


Los znaczony krzyżami przewlókł lata istnień.
Milczące mogiły pokazują życia kres.
Zagłębiam się w przestrzeń milczących dusz.
Bliskich wspominając w ciszy.

Sięgam nieba światłości wiekuistej.
Palę znicz zadumy jako modlitwę.
Miłosierdzia i odpoczynku daj im Panie.

Uśpieni głębokim snem.
Odeszli i żyją w nas.