Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jak kaczki po niebie w kluczach przelatują
tak nasze dusze do nieba wędrują
w Świętej Pamięci na długo zostają
w myślach jak gwiazdy na ziemię spadają

Ja z tej pamięci kogoś wyłowiłam
gdzie dom mój miałam gdzie sie uczyłam
w czasach najcięższych w czasach zakłamania
gdzie krzewienia wiary zły rząd nam zabraniał

Teraz dla uczczenia człowieka mądrego
w swoim wierszu wspomnę Stasia Sosnowskiego
który był wspaniałym Księdzem Reżyserem
miał serce gorące i nad wyraz szczere

Stworzył nam teatrzyk w maleńkiej Kaplicy
razem z nami wspólnie swe sukcesy liczył
a twarz Jego radość wielka rozjaśniała
kiedy to wzruszona publiczność płakała

Pamiętam zwierzatko któreśmy kochali
to sarenka Basia razem ześmy grali
była taka dobra mądra słodka
w kościelnej piwniczce mieszkała pieszczotka

Tłumy przyjeżdżały do Białegostoku
Jasełka Żywoty graliśmy co roku
Jednak nie wiadomo dlaczego zła siła
to nasze szczęście w gruzy zamieniła

Kaplicę zabrano Ksiądz się nie poddawał
dalej na podwórku swe sztuki wystawiał
ale zły duch znowu pokrzyżował plany
i odszedł z parafii nasz Ksiądz ukochany

Dzisiaj w Brazylii śpi już Jego Dusza
Jego poświęcenie do dzisiaj nas wzrusza
ktokolwiek posiada jakieś wiadomości
to go bardzo proszę w imie Tej Miłości

O kontakt ze mną niech moje pragnienie
przyniesie mi ulgę i wyjaśnienie
Niech prawda o Nim na świat wypłynie
Aby rozsławić Jego Święte Imię

Opublikowano

Hakciu , modlitwa , modlitwa , kiedyś byłam na pielgrzymce w Oborach , i odwiedzając pobliski cmentarz zakonników przeczytałam " ...przechodniu pomódl się za mnie..." . tkwi mi to w głowie jak rozżarzony węgielek ...więc uściski!
Hania

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @chytrylis   Uważam, że to bardzo  intrygujący wiersz o zmaganiach twórcy z materią słowa. Bardzo podoba mi się wplecenie motywu złotego rogu - przypomina, że talent czy dar przekazywania myśli to nie tylko przywilej, ale i dług do spłacenia (tytułowe myto).  Świetny tekst , zostawia z mocną refleksją.
    • @Leroge   W wierszu czuć  tęsknotę, która nie krzyczy, tylko cicho odchodzi razem z bohaterką utworu. Bardzo podoba mi się  obraz z "tym horyzontem łąk na końcu." Świetny! 
    • @Aks   Fajnie, że eksperymentujesz!   Możesz również pójść w drugą stronę -  by wiersz brzmiał jak szybkie pedałowanie i krótkie oddechy. Wówczas dobry jest krótki wers. :)   Np.  Wdech przeponą, nie płucami, Spokój wraz z kilometrami. Serce zwalnia swoje bicie, Uda znów wprawiają w życie.   i.t.d.    Ale najważniejszy jest tekst, który Ty czujesz. Pozdrwiam. :)     
    • głosy i twarze twarze ich dźwięki łatwo oddają ukryte tęsknoty   ogromna potrzeba żeby objąć świat wycałować  w oba policzki huknąć boo   stąd ludzie lgną do przyjaznej mordy bezdennie nieszkodliwego  przechodnia   na horyzoncie widać już ekstrakt z nocy  
    • @Mel666   Pewnie wszystko zostało już powiedziane. Dorzucę tylko a pewnie się powtórzę , że to  niezwykle mocny i plastyczny wiersz o dekonstrukcji własnej tożsamości i cielesności. Bardzo mi się podoba zderzenie  Kossaka (witalność, wyścigi, tradycyjny realizm) z Gigerem (biomechaniczny chłód i alienacja). Podmiot liryczny dokonuje "chirurgicznej inwentaryzacji" ciała, by na nowo „złożyć się jak lego”. Puenta zamykająca tekst jednym słowem - „Substancja” -  definiuje sprowadzenie człowieka do czystej materii. Pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...