niedole spotkanego emigranta

[sława_zaczek]

na krawędzi


biegniesz przez mgłę na szerokie łąki
nie ma w tobie ni światła ni cienia
tylko pustka kwiląca o zmroku
płochliwe myśli odmienia

liść skręcony na gałęzi drzewa
chwieje się ciężko zmoczony deszczem
ile sił w tobie jest z tego liścia
zastanawiasz się marznąc na wietrze

biegniesz przez pola między tarniny
i nie ma w tobie ni słońca ni gwiazd
miłość dla ciebie zamknięty temat
jak znicz mogilny co dawno zgasł

powiedz kim byłeś i kim się stałeś
wznosząc wieże dla cudzej glorii
to co zostało z dawnych miraży
zimna ławeczka z cieniem euforii



a może tak pioseneczka:))

na krawędzi

biegniesz mgłą w szerokie łąki
nie ma w tobie ni światła ni cienia
tylko pustka kwiląca o zmroku
myśli odmienia

liść skręcony
jednak na gałęzi drzewa
chociaż ciężki nabrzmiały deszczem
ile sił w tobie jest z tego liścia
zastanawiasz się marznąc na wietrze

ref.
kruchy jak lustro
i nie ma w tobie ni słońca ni gwiazd
miłość fikcją jest absolutną
jak znicz co nagle zgasł

powiedz kim jesteś
wznosząc wieże dla obcych już braw
co zostało z twoich miraży
jeszcze
zziębnięty jak ty
strach

powiedz co dalej
kiedy bogini euforii
ciebie opuści
pozostawione gdzieś ideały
w samotności anorektycznie
będą dogorywały
jak ty

ref.
kruchy jak lustro
.....

[sława_zaczek]

Kochani, witam po kilkumiesięcznej nieobecności, jakże się stęskniłam za wami!!!!

[Anna_Para]

To bardzo udany powrót, Sławo.

Bardzo dobry w formie i mądry w obserwacjach wiersz.

Cieplutko pozdrawiam,

z doskoku,

Para:)

[Judyt]

popieram, chociaż zastanawiam się dlaczego taki tytuł J.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Strasznie smutne i ponure. Śmierć za życia. Ilu ja znam takich ludzi?!!! Mnóstwo ich poznałam, a to znaczy, że żyjemy w bardzo chorych czasach!
Ja też zresztą mam wiersz o jednym z nich, bo zrobił na mnie straszne wrażenie (mój kolega z podstawówki, spotkany po latach - wrak człowieka!):

Beznamiętność

Tyle razy już byłeś kimś najdalszym dla bliskich,
przezroczystym, bezgłośnym, bezcielesnym dla ciał,
tyle razy zmiażdżono cię w gorącym uścisku,
poparzono, roztarto na miał.

Więc uciekłeś do swojej beznamiętnej samotni,
eremita śródludzki, półpustelnik - w półcień,
i półniebu wyrywasz surogaty, półśrodki,
by w półpiekle śnić blady półsen.

Oby zabić uczucia, bo zbyt straszą i ranią,
ubezskrzydlić się, zamknąć w bezmiłość, bezból,
w bezpieczeństwo śmiertelne i ciężkie jak kamień,
w beznadzieję bezludzia bez ról.

Oby tylko nijakość, nicowość, niktowość,
oby nie być człowiekiem, bo być ludzkim - to wstyd!
Bo to słabość i miękkość, giętkość, cienkość, nitkowość,
to potrzeba oparcia, zależność i łzy!

Więc już lepsza nieczułość samotności niewiernej
i ta duma niedumna, samobójstwo bez krwi,
granitowość grobowa, niepełne nieszczęście
w tłocznej pustce bez okien i drzwi.

Już jest melodia do tego i już jeden z naszych bardów ją śpiewa. Piosenka przepiękna, Darek naprawdę przeżył ten tekst - widocznie jest on zrozumiały dla ludzi i nie tylko mnie takie rzeczy przygnębiają.
W niedzielę w audycji Terry Poetiki o 22.00 będzie można tej piosenki posłuchać w Radio Liryka: http://liryczneradio.wordpress.com/radio-oline/
Bardzo mnie poruszył Twój wiersz, Stasiu, stąd tyle piszę do niego. Temat bardzo mi bliski, a przy tym świetnie wyrażony - w takiej formie, jaka do mnie najbardziej trafia.
Buziaki.
Oxy.

[Sylwester_Lasota]

bardzo dobry wiersz. i co tu więcej pisać... jeszcze zajrzę.
pozdrawiam serdecznie i do poczytania :)

[sława_zaczek]

Anno, jakże miło że wpadłaś ukłony dla ciebie!!!

Judytko,taki tytuł się zrodził podczas lotu z Londynu kiedy słyszałam rozmowy POlaków. na lotnisku, nikt nie mąwił po polsku, czułam się osamotniona, bez znajomości języka, a naraz w samolocie okazało sie, że są tu sami Polacy....i smutek ogarnąl mnie wielki!!!
sciskaM!!

[sława_zaczek]

JOASIU, TO BARDZO MIŁE CO PISZESZ I DZIęKI ZA WRUSZAJąCY WIERSZ, CIARKI MNIE PRZeszły.
całuję z przytupem!!!

[sława_zaczek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Sylwestrze, miodem spłynęły twoje słowa, dzięki:))))

[Baba_Izba]

Cieszę się, że dzisiaj zajrzałam na forum, rozumiem, że wróciłaś?
Bardzo mi się podoba Twój wiersz, (jak widać jesteś ciągle w formie)!
Oxyvii wiersz - też mnie poruszył.
Serdeczności z uściskami
- baba

[Roklin]

Rzadko ostatnio wpadam, zajrzałem - i - znalazłem jeden z najpiękniejszych i najsmutniejszych zarazem wierszy od dłuższego czasu na forum. Jesienna, deszczowa atmosfera, snujący się jak cień peel, moc uczuć... jeszcze tu wrócę, obiecuję! :)
Pozdrawiam :)

[NOWA]

Bardzo mi się spodobał wiersz, a wiersz Oxi dopełnił odbiór i sens.
Pozdrawiam:)

[sława_zaczek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jak miło, że wpadłaś sciskam Babo!!póki co jestem u siebie;))))

[sława_zaczek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

to bardzo miłe, miłe:)))) i zapraszam, wpadaj na akwkę z dozownikiem na chłody mgielne;))

[sława_zaczek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Prawda, wiersz Joaśki dopełnił sens, ukłony NOWA!!!

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

I ja Ci dziękuję za miłe słowa. I całuję z przytupem! :-)))

[sława_zaczek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

I ja Ci dziękuję za miłe słowa. I całuję z przytupem! :-)))

i ja tobie usmiech ślę..

[Janusz_Ork]

Sławo, jak wyjaśniasz, tytuł zrodził się na lotnisku, wśród spotkanych emigrantów. Dla mnie, Twój wiersz jest parabolą i słowo emigrant, emigracja nabierają innego, szerszego znaczenia. Dla mnie jest to wiersz o emigracji z życia, z marzeń, ze wszystkiego, co było motorem naszego działania. Konsekwencją jest samotność i rozczarowanie. Bardzo dobry wiersz, choć smutny.
Pozdrawiam.
J.

[sława_zaczek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Januszu dobrze odczytujesz, dzięki z pozdrowieniami:))

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

I ja Ci dziękuję za miłe słowa. I całuję z przytupem! :-)))

i ja tobie usmiech ślę..
Jako i ja Tobie. :)