Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

sploty chmur nad miastem
czarna powłoka niosącą paraliż dla gwiazd
teraz prawda urosła lub tylko kara
dla dusz za bardzo spragnionych

światła miasta jak zawsze
przygniatają ogromem
dziś czekam
odmawiam modlitwę dla duszy na skraju
na kruchym pomoście wieczności

weż ją za rękę w ostatniej modlitwie
bez pytań wyrzutów
po prostu otul wiecznością

zostawiam łzę na parapecie
dla nieznajomej
jednak takiej jak ja
proszę
oddal niepokój na zawsze





dla tej która dzisiaj odchodzi

Opublikowano

trudno komentować skoro dedykowany dla tej która dzisiaj odchodzi, ale patrzę szerzej na przesłanie - najcenniejszym darem dla "odchodzących" jest szczera modlitwa...nieważne, czy to ktoś bliski, czy nieznany - moje poruszone serce milknie zadumaniem...

serdecznie pozdrawiam, Sebastianie :))
Krysia

Opublikowano

osoba mi bliżej nieznajoma, lecz znam jej dzieci, wspaniali ludzie więc połączyłem się z nimi w bólu
odeszła tamtej nocy wycieńczona rakiem,
dziękuję za wasze uczucia w tekstach to one czynią nas ludżmi choć uczucia też mogą boleć
mogą też dawać szczęście
pozdrawiam, Krysia, Aluna, Tay

Opublikowano

dziękuję sławo, chociaż otulić wiecznością to Bóg...my, cóż możemy
możemy tylko pielęgnować w sobie miłość i wyzwalać ją czasem gdy zechcemy
współczuć i ufać na przekór że ma to prawdziwą wartość, być wtedy gdy ktoś nas potrzebuje najbardziej, wiecej chyba już nic nie mamy do oddania

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @bazyl_prost Dlatego może lepiej nie zagłębiać się i nie pytać, ponieważ wszystko jest tak a nie inaczej.
    • @EsKalisia Doskonale przedstawiony autoportret kobiety zmecząnej byciem  Perfekcyjną Panią domu
    • @Konrad Koper Podsumówując, głupota materializmu.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Żadnego zaskoczenia. Piekło jest dokładnie takie, jak mówili. Autor nie próbuje go unowocześniać. 
    • Okiem ciemnym, zamglonym – mierzę granice Namiętnie lecę – zachwycony tajemnicą Lecz pocałunków w słowa nie zmienię, nie przeliczę Moja najdroższa Tęsknico   Śladem Twoim, z grzechem, z jękiem, z rozpaczą Przez westchnienia, w głąb najgłębszych czeluści Tam, gdzie tylko serca zranione zobaczą To co boli, co dusi   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Zawiedziony zawrócę, bo zbyt wiele, za dużo Serc ludzkich złudnie wabi mnie i nęci Choć nic, a nic w rachunku nie służą A dusza ich dotykiem w dal nie odleci   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Rachuję więc z pogardą – kochającą Ciebie I liczę myśli w nicość próżno spadające Choć ledwo w nich widzę – zakochanego siebie To słyszę, jak serca w samotności konające   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...