Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

sploty chmur nad miastem
czarna powłoka niosącą paraliż dla gwiazd
teraz prawda urosła lub tylko kara
dla dusz za bardzo spragnionych

światła miasta jak zawsze
przygniatają ogromem
dziś czekam
odmawiam modlitwę dla duszy na skraju
na kruchym pomoście wieczności

weż ją za rękę w ostatniej modlitwie
bez pytań wyrzutów
po prostu otul wiecznością

zostawiam łzę na parapecie
dla nieznajomej
jednak takiej jak ja
proszę
oddal niepokój na zawsze





dla tej która dzisiaj odchodzi

Opublikowano

trudno komentować skoro dedykowany dla tej która dzisiaj odchodzi, ale patrzę szerzej na przesłanie - najcenniejszym darem dla "odchodzących" jest szczera modlitwa...nieważne, czy to ktoś bliski, czy nieznany - moje poruszone serce milknie zadumaniem...

serdecznie pozdrawiam, Sebastianie :))
Krysia

Opublikowano

osoba mi bliżej nieznajoma, lecz znam jej dzieci, wspaniali ludzie więc połączyłem się z nimi w bólu
odeszła tamtej nocy wycieńczona rakiem,
dziękuję za wasze uczucia w tekstach to one czynią nas ludżmi choć uczucia też mogą boleć
mogą też dawać szczęście
pozdrawiam, Krysia, Aluna, Tay

Opublikowano

dziękuję sławo, chociaż otulić wiecznością to Bóg...my, cóż możemy
możemy tylko pielęgnować w sobie miłość i wyzwalać ją czasem gdy zechcemy
współczuć i ufać na przekór że ma to prawdziwą wartość, być wtedy gdy ktoś nas potrzebuje najbardziej, wiecej chyba już nic nie mamy do oddania

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Czy wiesz że cierpię tak jak ja wierzę w Ciebie czy wiesz że sensu nie widzę tak jak Ty widzisz sens we mnie   lekki krzyżyk stał się ciężarem nieme usta rozpaczliwie krzyczą słowa niewypowiedziane niesłyszalną modlitwą     co rano umieram na nowo proszę nie pozwól mi umierać wskrześ duszę pogubioną aby mogła sens zaśpiewać   Boże wiem że Jesteś nawet gdy mnie nie ma pozwól mi się podnieść rozbierz mnie z cierpienia   aby naga dusza mogła chociaż obmyć winy   w kropelce zbawienia
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...