Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


trafił jak kulą w płot,
ten co kulę wystrzelił Panu Bogu w okno
poturlała się kula
złapał ją kot
i się zawinął w ciepłą kuleczkę
z kulą u nogi wędrowiec idzie
przez życia cienką kładeczkę

..........

:):):)
siepobawiłam z pozdrowieniami;))))
Opublikowano

kula wpisana w prostopadłościan



ciotka kokardia na samej górze mieszka
w płaszczu przyciasnym ortalionowym
wygląda jak w prezerwatywie
z siatami zakupów po bokach
łyse gnoje pod blokiem mówili
że kiedyś denuncjowała i się trochę kurwiła

ciotka kokardia na samej górze mieszka
chociaż za młodu
wygoda to była i luksus strych blisko
by chować papierosy z metra na kilogramy
i wódkę przed trzynastą
i przed milicją robić modre oczy i
wyżej podkasać spódnicę
(podobno leczyła się na syfilis)
kiedyś miała piękne i długie nogi
(mówiła że to od tych schodów)
w sam raz by zajść o stopień wyżej
w każdej hierarchii

teraz jeździ windą
bo ma rentę na serce i parę kilo na boczku zapas
stare budownictwo ma to do siebie
że coś tam się często przepala pierdoli i trach babo
bezprądzie na międzypiętrach

i jeszcze jakaś ku
najarała w windzie



Taka skojarzeniówka

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


też, Haniu, też. i vice versa też :)
załączam serdeczności :)

Sylwku ...i jeszcze

kula jak życie
się turla
chuchajmy i dbajmy
bo drugiej
nie otrzymamy

Pozdrawiam!
Ja

no, też mi jakoś wierzenia w reinkarnacje nie podchodzą :)
dziękuję jeszcze raz i pozdrawiam :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


ostatnio w ogóle wszystko jest w 3D :), ale nic to, może jakoś przeżyjemy :)))
spłaszczyłeś mi trochę, ale i tak dzięki. mówiąc szczerze tej opcji nie brałem pod uwagę, więc dzięki za wniesienie czegoś nowego :)
pozdrawiam serdecznie i do poczytania :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @aniat. To tak jak ja. Czuję atawistyczną bliskość z nimi. Kiedyś współczułem im, że nie mogą się przemieszczać, jak My. Ale później zrozumiałem, że są całością, odczuwają i są współobecne (drzewa) w każdym lesie i drzewie - to może My powinniśmy im zazdrościć :-) Jako "ogrodnik z przymusu" (mieszczuch z Zagłębia),  tylko ja wśród rodzeństwa odczuwałem radość wśród roślin, więc podjąłem się dbania o sad i las na działce Moje Mamy, u podnóża Łopuszy, "u nas" mówi się "Łopusów" (Beskid Wyspowy) i polubiliśmy się od razu. Drzewa mają u mnie zapewnione "dożywocie", chyba, że obumierają lub łamią się od wiatru. Niektóre gatunki szybciej rosną i się starzeją - brzozy, wierzby, czeremchy. Niektóre rosną tak spontanicznie jak chwasty. Inne rosną powoli i nabierają przyspieszenia z czasem.  Nie sądzisz, że mężczyzna powinien umieć "zabić" :-)
    • @aniat.   Podoba mi się ten wiersz, bo drzewo jest żywym organizmem.  Ma skórę, drży z lęku, jęknie przed śmiercią. Ostatni obraz - pot zmieszany z żywicą - łączy brutalnie człowieka i drzewo w jednej chwili. 
    • @beta_b   To bardzo poruszający wiersz - żałoba, ale też rozliczenie z całym życiem relacji. Od zazdrości i bólu, przez całe lata niespełnienia, aż do tej ostatniej, bardzo cichej sceny z ciepłymi dłońmi. I do czegoś, co nie jest przebaczeniem, ale jest - może ważniejsze - akceptacją siebie.
    • niebo ma sporo przejasnień już nie jest pochmurno jak po bitwie róże różami mogą ukłuć choć jeszcze nie kwitną trawnik już wzywa do koszenia na drzewach coraz więcej liści mam gdzieś tęsknotę za metrem liczy się dziś
    • @Waldemar_Talar_Talar   Piękna jest Twoja tęsknota, wzruszająca. Pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...