Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano


kiedy znudziła go już gejsza
w sztuce miłości raczej marna
siadł na tarasie, stary Musashi
noc była jasna, cicha i parna

odesłał służbę sprzed swych oczu
świerszcze w zaroślach spory wiodą
w blasku księżyca drga mały mostek
jak łuk wygięty, nad czarną wodą

za mostem złoci się altana
zielony bluszcz jej ściany splata
w dzień pełna gwaru, teraz cicha,
oparta błyszczy naginata

to wnuczka ćwiczy ze starym sługą
wnuka zaraza zmogła w tym roku
a byłby z niego tęgi wojownik
łza zamazała kontury w mroku

lecz echa wojen giną w pamięci
w szerokiej piersi westchnienie wzbiera
cicho rozsuwa ścianę sypialni
a drugą dłonią oczy przeciera

tam oświetlone lampką dwa miecze
siejące grozę jak kły tygrysa
z czułością sięga po nie ręką
lecz pewna ręka w pół - zawisa

krzyk czapli nagle noc przeszywa
tę walkę Wielki Mistrz przegrywa
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



A to jeszcze czas po-zaduszkowy, Haniu - tak mi jakoś przypomniał tego niepokonanego samuraja. Jest on kimś takim dla Japończyków, jak dkla nas Zawisza Czarny.
Tylko nasz był jeszcze dyplomatą, a Musashi - poetą (kolega :)))

Buziak Jesienny - Marek
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Och! to by znaczyło, że Mistrz jest kobietą. To kobieta "poddając się" - zwycięża. Chociaż to czasem jest Pyrrusowe Zwycięstwo.

U mężczyzn, to wszystko jest bardziej proste - jak sam nie przywalisz - to przywalą Tobie. O!

Pozdrawiam więc prostym - Hej!

Marek
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Och! to by znaczyło, że Mistrz jest kobietą. To kobieta "poddając się" - zwycięża. Chociaż to czasem jest Pyrrusowe Zwycięstwo.

U mężczyzn, to wszystko jest bardziej proste - jak sam nie przywalisz - to przywalą Tobie. O!

Pozdrawiam więc prostym - Hej!

Marek



Drogi Marku, czasy sie zmieniają nie trzeba przywalać

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Alicja_Wysocka Sprytna "Makowa Panienka" z Ciebie. Maki w sukienkach mieć przy sobie, blisko - przynoszą radość  duszy i ciału...
    • Et in Arcadia ego   Wzorowe świadectwa Książki z dedykacją U dziadków i ciotek Za rzeką i morzem   W panamie ze słomy Utonę w śmiechach Pluskach wobec ciszy W błogim rozmarzeniu   Pikniki nad rzeką  Badminton i karty Kryminały krwawe  I filmy video    Babci dłoń na czole I jej słodkie oczy Przyjaciół gromada Miłosci bez liku   I torty maślane I rurki kremowe  Kompoty z porzeczek Smaki pastelowe   Szałasy i łuki Kartofle z ogniska Małpy pluszowe Naleśniki z serem   I na łąkach kwietnych Polnym bezkresie Będę leżeć miękko Z nadzieją na przyszłość    Nadzieja i zieleń  Czysta tak jak kiedyś  Nie ma i nie będzie Piękniejszego świata   Odleciał jak gołąb Wziął ze sobą duszę
    • @LessLove Ale maki... mają takie płatki podobne do materiału, nawet trochę przezroczyste.  Kwitną zazwyczaj na początku lata. Mam je w domu na ścianie za szkłem, w antyramie - przynajmniej nie zwiędną.   

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @wiedźma   A co. Wiatr może, to ja też    
    • @Poet Ka Jest on o nadziei, która nie krzyczy i nie ratuje. Ona tylko pyli światłem jak ćma w słoiku. Uderza skrzydłami o szkło, bo nie umie inaczej, mimo uwięzienia daje  z  siebie wszystko.  Mówi też o tym , że w ciemności ktoś wypowiada imię. Ten głos staje się echem, odbija od szkła i zostaje. I wtedy w dłoni ściskam kamień, bo to jedyna rzecz, która jest jeszcze cała.  Jest też o  tym, że trwanie nie wygląda jak siła. Wygląda jak drżąca ręka i gasnący żar papierosa. Jak trzymanie się byle czego, żeby nie pękać. Na koniec tlli się iskierka nadziei.   Dziękuję za komentarz . Spokojnej nocki.
    • @Nata_KrukTy z tytułem 'Dzisiaj' a ja - 'wczoraj'  Czytam jakby to był wiersz o śmierci Ludzie podświadomie wiedzą, że to nastąpi („ktoś kiedyś i tak”). Wolą jednak odsuwać tę myśli w daleką przyszłość  Puenta: Słowo „dzisiaj” brutalnie przełamuje ludzkie plany i nadzieje na czas, którego już zabrakło.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...