Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Czy to o tym?
www.reality-tv.pl/2010/05/18/reality-show-z-udzialem-dzieci/
www.hanter.pl/humor/1089/Telewizyjne-DNO-Dzieci-w-reality-show.html
www.pudelek.pl/artykul/44064/4latka_znalazla_mnie_w_wannie_pelnej_krwi/4/
Ja też uważam, że to skandal jak stodoła.

Opublikowano

Nie mam nic przeciw rozwijaniu talentów, sama mam ich kilka i żal do rodziców, że nie pomogli rozwinąć żadnego z nich, pozostały w ukryciu :))

A tak na poważnie, jak dla mnie - strzał w dziesiątkę. Mocno, żywo, prawdziwie.
Grzyzło mnie tylko "zawezwie", ale w formie tego wyrazu, mieści się chyba cała głupota i zacofanie tępych, pazernych rodziców.
Bo jakoś nie wierzę, że oni są normalni.
Teraz są w "modzie" dziewczynki lalki, zgroza.

Przypomniałaś mi też film "Czarny łabądź", chociaż to już trochę inna bajka...
Pozdrawiam, Aniu
:)

Opublikowano

Grażko,

cieszę się, że wiersz skojarzył się ze zjawiskami, o których piszesz.
Słusznie też wspominasz film. Jeden z wątków dotyczył przecież "starannie wypielęgnowanej" w dziewczynie schizofrenii.

Serdeczności za komentarz,

Para:)

Opublikowano

Anno, wachlarz tematyczny w Twoich wierszach nie zna granic. Ten z kategorii socjalno-krytycznych, piętnuje zmanierowanie niektórych rodziców, zabierajacych własnym dzieciom ich dzieciństwo w imię jakichś niespełnionych, własnych marzeń. Czasem trudno się pogodzić z niektórymi wynaturzeniami naszych medialnych, egoistycznych czasów. Podzielam Twoje zdanie.
Pozdrawiam serdecznie.
J.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • 🜂 GŁOS BOGA, JAKIEGO SŁYSZĄ ATEIŚCI (literacko, filozoficznie, bez teologii) Nie jestem tym, za kogo mnie bierzesz. Nie noszę ksiąg, nie stawiam zakazów, nie piszę wierszy ani instrukcji obsługi. Jestem tylko pytaniem, którego nie da się wyrzucić z głowy, nawet jeśli powiesz, że mnie nie ma. Nie chcę twojej wiary. Nie chcę twojego posłuszeństwa. Nie chcę, żebyś mnie bronił. Chcę tylko jednego: żebyś nie mylił hałasu z prawdą, a słów — z myślą. Bo nie zniszczą cię ci, którzy we mnie nie wierzą. Zniszczy cię świat, w którym wszystko jest poezją, więc nic nią nie jest. A jeśli pytasz, czy jestem — to odpowiem tak, jak odpowiadam ateistom: Jestem tam, gdzie mnie nie szukasz. I znikam tam, gdzie próbujesz mnie udowodnić.
    • @viola arvensis toś nam tu dowaliła do pieca  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        jakiej prawdy trzeba w tych czasach dzisiejszych gdzie wszystko pisane zaraz zwą poezją instrukcje obsługi jak pęk dobrych wierszy zawierają myśli jak otworzyć niebo   gdy zaczniesz rozważać co poezją znaczy zaraz wokół ciebie wianuszek krzykaczy że rymy nie modne same wypełniacze w poezja jak obraz abstrakcja coś znaczy   myśl dawno zgubiona w natłoku wyrazów sensowne przesłanie dziś już nie potrzebne budować wartości ciche są zakazy ogłupić i zniszczyć tych co Bogu wierni   ...  
    • @Annna2 masz rację
    • @Poet Ka  dzięki. Wiersz nie jest pusty, nie są napisałam to u Violi- wiersze to wiwisekcja serca
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Dokładnie, pamiętajmy, że sztuka działa do świata emocji, uczuć, a bywa, że z pominięciem rozumu i każde jej przyjęcie jest indywidualne. Wiele razy odczytywano moje teksty w sposób, o którym bym nie pomyślał, czy znajdowano przesłania, których tam nie sam nie wpisywałem. Czytelnik w takich przypadkach ma zawsze rację, a tekst ukończony ma się bronić sam bez udziału autora. Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...