Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

kropl

Jacek Pałka
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Jacek Pałka

Jacek Pałka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

na dworze zwykł padać deszcz, krople wielkie jak melon wierciły w chodnikach kratery
i nie zauważył ich wachmistrz z katedry, ni Pani, czy głów tych dwóch odmiany wszelkie

widziały je pąki i płatki stęsknione nie mając im za złe dwóch sekund ich spóźnienia
spadały ukradkiem na tępych i niemych... okrzykiem radości witała je ziemia

oniemiał kto patrzył i widział wbrew woli, by nie mógł słowami jedności zniewolić,
by próżną paniką nie spłoszył miłości płynącej kroplami po wspólnych tętnicach

bo jedni się chcieli ,a drudzy nie bardzo ze śmierci słabości uwolnić za życia
a niechby mi dane się wreszcie wyzwolić, na całe serce bym krzyczał




Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Jacek_Suchowicz
      dwadzieścia cztery

      Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka   jak możesz tak zniechęcić wszystkie dwadzieścia cztery by smutki lufką wódki poić - co za maniery   pierwej daj im słodyczy trochę tortu lub ciasta spróbują i poczują apetyt będzie wzrastał   przybędzie waga troszeczkę i będą te wigorki wariować i żartować ze smutków są humorki :))
    • andrew
      dmuchawce latawce

      Przez andrew · Opublikowano

      trasa rowerowa    pobocza ubrane  jak na majówkę    mlecze niczym wojsko  rozsiadło się  na zboczach pagórkach  żółte dywany   ścigam się z nimi wszędzie wyprzedzają  wspinają się  aby mnie dojrzeć     podziwiam piękne  kobierce  nie straszne im  nocne mroziki  nie widać przeziębienia  nie kichają  buzie uśmiechnięte  małe słońca    odwzajemniam się  tym samym  koniec wyścigu  przemieszczamy się  w zgodzie  jest miło    niby takie zwykłe  a niezwykłe  będą jeszcze fruwać    krajobraz pieści duszę    4.2026 andrew   
    • UtratabezStraty
      synku ...

      Przez UtratabezStraty · Opublikowano

      @teresa943 , wiersz może się wydawać mało wyrafinowany, przy czym od razu zaznaczam, że nie oceniam, czy to dobrze, czy źle, jeżeli wiersz jest mało wyrafinowany. Różne wiersze mają różne zadania. Powyższy wiersz ma akurat tę zaletę, że dzięki swojej prostocie jego przekaz jest łatwy do odczytania.   Chciałbym jednak zwrócić uwagę na ambiwalentną symbolikę płyty chodnikowej. Można ją tutaj oceniać zarówno jako symbol dobra, kiedy kojarzy się z materiałem budowlanym, ale także jako symbol zła, kiedy kojarzy się z narzędziem przemocy.
    • Alicja_Wysocka
      dwadzieścia cztery

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Poet Ka Wiesz, one siedzą u mnie, bo znalazły empatyczne miejsce i mam za dużo lokatorów, niezameldowanych oczywiście. Dzięki za odwiedziny, kawy czy herbaty?  :)  
    • Migrena
      "Enola Gay" II

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Annna2   metahistoria kołem się toczy, a autorka zdejmuje nam z oczu tiul belle époque, by pokazać że pod kazdą szerokoscią geograficzną - od zagros po nagasaki - niebo ma ten sam odcień popiołu.   brawurowa synteza sacrum antyfony z militarnym technicyzmem "bockscar”.   to nie jest tylko poezja, to sejsmograf sumienia, który w " absolucie ciszy” wyczuwa drżenie bezbronnych drzew.   erudycja, która nie przytłacza, lecz rani tam, gdzie jeszcze potrafimy czuć.   czapki z głów!!!   a dziś.     b-2spirit   b21raider   tu-160m   wyładowane bombami jądrowymi latają nad kołem podbiegunowym 24 godziny na dobę,    siedem dni w tygodniu.   cały czas.   historia zlała się z teraźniejzością i przyszłością.   teraz.   świetny tekst!!!!    

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...