Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jesteś taka piękna
jak jaka królewna
lecz jedno mnie dziwi
że całaś ty z drewna

masz z bieli sukienkę
utkaną cętkami
i włosów bez liku
tak strojnych listkami

wiatr czesze ci włosy
otula sukienką
oj pięknaś ty brzózko
co stoisz przede mną

Opublikowano

Może tym razem nie będę się czepiała Twoich rymów (kiedyś w jakimś ciemnym kącie skopią mi tyłek za to) bo to dziecię sielankowo - ludowe wyszło, niech będzie, ale...
Gdybyś w jakiś sposób pozbyła się dwóch wypełniaczy, mam na myśli

że całaś ty z drewna

tak strojnych listkami

byłoby fajniej.
Ps. jeden pomysł zostawiam. może się przyda

strojonych listkami

A teraz zwiewam, nie bij :)





Opublikowano

Nowuś ubrałaś peelkę w brzozowy wystrój , pięknie niby panna młoda, niby peelki uroda a może,,,? To , to:"...oj pięknaś ty brzózko
co stoisz przede mną ..."- obiciem w lustrze?!
Pięknie , ładnie , wyjatkowo...
Zabieram !
Serdeczności samych!
Ja

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Aluno nie spodziewałam się tak miłego komentarza, dziękuję Ci serdecznie, tym bardziej, że bardzo lubię ten wierszyk.
Pozdrawiam cieplutko:)))
Opublikowano

Ja także , poetkę i Jej pisanie rownież jakby nie czytać dla poezji nie oczy są odzwierciedleniem ,,,,,,, ale pisanie i to piękne!
Dobrej Nocki !
Ja
P.S.
Cosik z mojego:
-
za chwilę porzucił zerkając na smukłą brzózkę
o zgrabnej sylwetce w pięknych pończochach....

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Witaj Bolku, dawno Cię nie było, więc tym bardziej jest mi miło, że zajrzałeś do mnie z wierszykiem i sympatycznym komentarzem.
Pozdrawiam serdecznie:)))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Mel666   Bardzo mocny tekst. Nie chcę się powtarzać, ale rzeczywiście, cała ta brutalna, pełna bólu i patologii historia Marty, jej brak szans na normalność i samobójstwo zostały sprowadzone do zwykłej, krótkiej notatki prasowej. "Przekręcam stronę w gazecie" to genialne, mrożące krew w żyłach podsumowanie obojętności na ludzkie tragedie. Znajomy jechał pociągiem, gdy ten zatrzymał się nagle, bo potrącił śmiertelnie kobietę. Opóźnienie - ponad cztery godziny. W pociągu jechała matka i dwie małe córeczki. I to ona zaczęła przeklinać samobójczynię - chociaż jeszcze nie wiadomo było, czy to czasami nie był wypadek. Dołączyły się wkrótce inne osoby - z tekstami "mogła przecież wziąć tabletki, to nie! Musiała mam utrudnić życie"! To tak a propos znieczulicy.
    • @Berenika97 Rozstanie z kochaną osobą jest doznaniem śmierci w sobie, której nie da się zaprzeczyć żadną formułą, nie da się zastąpić niczym - jest niewymienialne na inną zewnętrzną wartość. Rytualne pocieszanie jest częścią ludzkiej kultury, ale dobrze przeżywana "żałoba" powinna polegać -według mnie -  na nieskrępowanej szczerej i osobistej skardze, także na słusznej rozpaczy, która powinna się sama zabliźnić, bez rytuałów i zaklęć, a w ufności wobec dobra, które może i powinno nas jeszcze spotkać, w tej lub innej formie.  Dziękuję za ważny - zwyczajny temat pięknie wyrażony w formie. Pozdrawiam :-)  
    • @hollow man   Bez twarzy, bez tożsamości, bez godności i bez odwagi... A za to z próbą obrażenia mnie... Tak i abyś wiedział, kobiety lubią bezpośredniość - szczególnie policjantki i żołnierki i prostytutki - takie jest życie i dla przemyślenia obejrzyj film pod tytułem: "Pan Church" w reżyserii Brucea Beresforda i może wtedy dostaniesz oświecenia, a teraz: wracaj do starych bab na plotki i proszę o łaskawe wybaczenie, że wszedłem na pański profil.
    • @wiedźma Pragnienie życia w prawdzie jest "ewangeliczne", wyraża tęsknotę, która domaga się spełnienia, ofiarowując w zamian cenę własnego bólu, straty, osobistego dramatu. A życie? Jest z reguły splotem kompromisów, półprawd i pudrowanych "nieprawd" - uderza w nasze ideały, rani, prowadzi do destrukcji - niszczy sens życia człowieka oczekującego spełnienia w prawdzie.   Nikt dotąd nie ogłosił niepodważanej licencji na jedyną prawdę człowieka, ale mamy prawo jej oczekiwać od tych, którym zaufaliśmy w naszym życiu, których wybraliśmy w takiej nadziei, ofiarowując siebie, swoją otwartość... życie.  Wiersz dramatyczny w wymowie, napisany z wielką oszczędnością, pełen symboliki - kryształowy i... zimny, jak szklane (bo fałszywe) słońce, które rani duszę nieprawdą. Ciekawy temat do przemyśleń, dziękuję :-)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...