Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Można pisać ręką, nogą - lecz najlepiej mądrą głową.

Sabrina 9
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Sabrina 9

Sabrina 9

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Komu chce się czytać?- teraz takie bzdety
zakamuflowany pachnie ciętą sieczką.
Napisał(aś) coś tam i myślisz, że świeci?
wiersz musi mieć iskrę i humoru deczko.

Powinien łagodzić a nie skręcać kiszki
pulsującym słowem wabić na parkiety.
Czarować zaśpiewem przy szklaneczce whisky
takowe pisali prawdziwi poeci.

Jak tu wykorzystać te wątpliwe cuda?
ani to zanucić nie uśpisz tym dzieci.
Gdy z każdego wersu zalatuje nuda
najlepiej wyrzucić do kosza na śmieci.

Po co kalać wiersze kolokwialnym zwrotem?
wymyślać zawiłe wirów turbulencje.
Maskować szczekanie albo miauczeć kotem
poeto pisz głową nie wystarczą ręce.

Dobry wiersz powinien być uniwersalny
aby rozweselał, zaciekawiał, uczył.
Tych co to nie wiedzą czym się wiersze karmi
u Asnyka znajdziesz w kieszeni pęk kluczy.

Mariusz_Sukmanowski

Mariusz_Sukmanowski

Opublikowano
Opublikowano

Gratuluję rymu , rytmu, "refleksyji"-dużo mniej.
Cztery strofy bardzo zgrabnie "ogarnięte" jeśli chodzi o poetyckie wyczucie.
Co do treści dużo gorzej.
Według autorki(a) - bo i takie rzeczy tu się zdarzają ,to co nie nadaje się na "zaśpiew" czy kołysankę równa się kosz.
"słowem wabić na parkiety" - jeśli potraktować ów zwrot jako zaproszenie do debaty ,to mogłoby zostać.
Ostatnia strofa do bani ,począwszy od pierwszego wersu.A i mistrz Asnyk (z tego co wiem:)) monopolu nie posiadał.
pozdr

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Migrena
      Pierożki

      Przez Migrena · Opublikowano

      @wierszyki   wiersz idzie jak pieśń, ale pod pieśnią pracuje rana.   jest w nim i ziemia, i granica i ten przedziwny cięzar losu, który człowieka nie opuszcza nawet wtedy, gdy zmienia państwa, języki, strony świata.   bardzo mnie ujęło, że tutaj pamięc nie jest archiwum, tylko ciałem jakby niesionym przez   słowo, przez droge, przez garść konkretu.   właśnie dlatego ten utwór tak mocno oddycha .   bo on  nie opowiada o wykorzenieniu, tylko samo z niego mówi.   piękna, głęboka poetycka robota :)    
    • Migrena
      szwy na niebie

      Przez Migrena · Opublikowano

      @huzarc   dziękuję serdecznie :)       @wierszyki     też tak sobie pomyślałem.   piękne dzięki :)       @andrew   święta prawda :)   pięknie dziękuję :)    
    • Migrena
      Uciekinierzy

      Przez Migrena · Opublikowano

      @huzarc   przejmujący wiersz.   zwłaszcza tam, gdzie wojna przestaje być wydarzeniem, a staje się stanem sumienia i obecnoscią niemal domową.   finał jest świetny bo nie krzyczy, tylko osiada w czytelniku   jak coś, czego nie da się już usunąć z pamięci .    
    • Migrena
      Naszyjnik

      Przez Migrena · Opublikowano

      @vioara stelelor     tym wierszem  nie idziesz do czytelnika , tym wierszem go otulasz.   jest w nim coś rzadkiego,  czułosć, która nie musi krzyczeć, żeby płonąć.   to romantyzm najpiękniejszego sortu.   nie z papierowych uniesień, lecz z prawdziwego drżenia serca, z tej namiętności, ktora umie być jednocześnie delikatna i nieodwołalna.   "jesteś” brzmi tu jak zaklęcie, jak ocalenie świata, a finał z naszyjnikiem   dobrego czasu jest po prostu olśniewający .   zmysłowy, ciepły i boleśnie piękny.   ten wiersz zostaje pod skórą.   we mnie.  
    • Magdalena
      AI 5

      Przez Magdalena · Opublikowano

      @Annie Pociągnę temat wierszem ale muszę się namyśleć, dziękuję Przepięknej niedzieli

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...