Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

dotykasz tak jakby cały świat stanął na palcach
i mam odbicie twoich ust dłoni

śpij kochanie
śpij

szepczesz


a poza nami tylko ten świat
budowany z klocków niczym wieża
problemy smutki radości
burze słońce deszcz
i teraz
Opublikowany: 11-08-2012 17:24

Opublikowano

"a poza nami tylko ten świat
budowany z klocków niczym wieża
problemy smutki radości
burze słońce deszcz
i teraz"
Taka fajna końcówka, tak bardzo niepasująca do reszty wiersza, dość - mimo sporej dawki uczuć, jakie przekazuje podmiot liryczny- pospolitej. Zacznijmy od początku:

"dotykasz tak jakby cały świat stanął na palcach
i mam odbicie twoich ust dłoni"
Świat stojący na palcach jest świetny, w umyśle rodzi się obraz człowieka stojącego na palcach, aby dosięgnąć czyjś policzek, a ty niszczysz tę wizualizację banalnym odbiciem ust i dłoni. Czemu, pytam, czemu?


"śpij kochanie
śpij

szepczesz do ucha które całujesz"
Znowu, samo "śpij kochanie śpij" byłoby świetnie, a opis dodatkowy niszczy subtelność.

"ciało oplata ciało"
Po co, w jakim celu? Ani nie wnosi to nic do utworu, ani nie pozwala czytelnikowi lepiej wczuć się w sytuację - brzmi niemal jak profanacja, od razu przychodzą mi na myśl oślizgłe węże...

"oczy wpatrzone w moje
i uśmiech niech zostanie na zawsze
mówi wszystko"
Oko w oko, uśmiech mówiący wszystko - znów banał.

Naprawdę fantastyczna ostatnia strofa - dopasowywanie kolejnych elementów podczas budowy wieży z klocków, zwyczajne elementy świata porównane z teraz, no coś niesamowitego - jest zaprzepaszczona przez wymienione wyżej wady.

--
Pozdrawiam
Michał Małysa
http://www.mojwierszownik.pl

Opublikowano

dziękuję za komentarze:)
piegowata- Twojego trochę nie jarzę..;P
Sylwester,czy ja wiem czy tak szybko przemija hm,tak właściwie to ja cały czas czekam na miłość;)
Michał spróbuję jeszcze raz od początku,może część po prostu pousuwał albo pomyślę nad zmianą, jeśli mi się uda coś dobrać,żeby nie było banalnie...
pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • dokąd zmierza świat zbłądzony kuluarów i wapiennych wzgórz toż to sztos tych wróżb zbłądzonych rozprzestrzenia się z granitem fal i mórz zwiędłych myśli i padołów spocznie pierś na czyimś łonie twa braterska siła płonie złączy w jedną myśl te dłonie tu bez zdrajców i bez kar mocne pięści swych potomków wielu ludzi co tuś miał powrzucali do tych worków dotknij nieba dotknij siebie ołowiane dźwięki tudzież ścielą to armatni piętrzy kurz co w niebie co wojenni to widzieli glebą złote sidła złotych ciał na wojenkę szli niemrawą poszli w kłody cierpkich pał po rozstaniach w noc kulawą niech ich nie chce nawet sąd nośne ciała błotem prysły od strumieni trupów wyszedł błąd w końcu do wolności przyszły jeszcze tylko jeden ruch dzieli ich od zwyciężenia na rozdrożu srogich wzgórz mieści się ich siła kat marzenia bo kadzidło tylko świeci w noc zbawienną opieszałą dla walecznych sobie biedzi w chwilę spocznie siłą tą wytrwałą pańska myśl jest na rozstaju woła o pomstę do nieba zakazane jak to w baju wszystko się w myśl onieśmiela nie chciej ryczeć nie chciej płakać żądło skarbu smród wydziela bardzo wątło jest tu wracać szukać ciebie co niedziela bo nadzieja jest ostatnia miłość nie chce wierzyć w cierń który miażdży poniewiera nocną twarz co rodzi pień
    • @Waldemar_Talar_Talar  Czasami błądzenie bardziej uczy niż najmądrzejsze księgi. No i  "błądzenie jest rzeczą ludzką".  Ale rzeczywiście - lepiej nie błądzić, gdy się wyraźnie drogowskazy. :) Pozdrawiam. 
    • @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję, pozdrawiam!
    • @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję za odwiedziny .Pozdrowienia z zaśnieżonej wsi-;)…mamy zime

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Lenore Grey Piękny paradoks w tym ostatnim wersie - poszukiwanie tego, czym jesteśmy już otoczeni, ale czego nie potrafimy rozpoznać. Obraz kraba i perły w potrzasku szczególnie zapadł mi w pamięć. Piękna miniaturka.  Pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...