ściana

[Sylwia Brejdak]

słońce zachodzi

swe usta chowasz w dłoni mej

słyszę szept

ktoś woła

spoglądam w dal - odchodzisz

szept słychać zza ściany

to ty - cisza nastała

to ty - ukochany .

[Gość]

Wiersz niesie ze sobą olbrzymią dawkę emocjonalną (a przynajmniej ja go czuję całym jestestwem), jednak pod względem logiki nie bardzo rozumiem, o co chodzi w niektórych fragmentach. Pewnie, rzeczowość nie jest najważniejsza, ale nie chciałbym tego skądinąd ciekawego utworu postrzegać jako zbitki ładnych (choć z drugiej strony lekko banalnych) zwrotów. Póki co wygląda to tak, że zza ściany (nawet jeśli jest to przeszkoda metaforyczna) szepcze ukochany, który jednocześnie jest obok. Niezła schiza ;)

Jednocześnie podoba mi się prostota przekazywanych emocji, na mnie jak najbardziej oddziałująca. Tak dalej!

(dodatkowo myślnik powinien - wyglądać - tak, zaś czasowniki w pierwszej osobie piszemy z ogonkiem, więc zamiast "słysze" - "słyszę".

--
Pozdrawiam
Michał Małysa
http://www.mojwierszownik.pl

[Alina_Służewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ładna choć prosta miniaturka -

ech!

słyszę
jak szybko bije
młode
serce

:)

serdecznie pozdrawiam:)

[Roklin]

Bardzo prosty, ale ładny utworek. Bardzo emocjonalny, oddziałuje na zmysły. Podoba się.
Pozdrawiam :)

[Sylwia Brejdak]

Cały wiersz to cała ja.
Dziękuje i gorąco pozdrawiam.
S.B

[Sylwia Brejdak]

Bardzo dziękuje.
To miłe,że się podobał.
S.B

[Sylwia Brejdak]

I tak od 14stu lat
swe usta w mojej dłoni trzyma.


Bardzo dziękuje.
S.B

[Sylwia Brejdak]

Wielkie,wielkie dzięki.
S.B