Widok z doliny

[Sylwester_Lasota]

Płyną po niebie kędzierzawe chmury,
nad nimi trasy smużą samoloty.
Chmury się kłębią w cudaczne figury,
a samoloty kreślą wielokąty.

Gryzą horyzont ośnieżone szczyty,
graniami krojąc półmisek błękitów.
Tajemnic strzegą, zazdrośnie ukrytych,
gęstwą kosówki i murem granitu.

W dole, jak dzieci, pogodą się cieszą
stali mieszkańcy zielonej doliny,
gdy znów z wiadrami wyruszają pieszo,
by zbierać w lesie dorodne maliny.

[aluna]

Ładnie w tych chmurach i widok z góry .
Alee ,te częstochowskie ...kradną klimacik.
Może biało?
Pozdrawiam!
Ja

[Sylwester_Lasota]

biało, to na górze, w dolinie jeszcze zielono :)))
dzięki za czytanie i pozdrawiam :)

[Sylwester_Lasota]

aaa kradną, masz rację :)))

[Klara G]

Z przyjemnością się czytało.Lekko,zabawnie i git;)
a te bałwaniaste chmury jakoś tak sie spodobały:)
Pozdrawiam:)

[Sylwester_Lasota]

ależ... kiedy one są bałwaniaste! :) a raczej próbują robić z nas bałwanów przyjmując ułudne kształty :)
pozdrawiam serdecznie :)

[Gość]

Aż chciałoby się położyć na puszystej, wiosennej trawie i wpatrywać w te obłoki - szkoda, że lipcowo-sierpniowy skwar nie jest tym samym, co kwietniowa świeżość cieplutkiego wiaterku :)

"Gryzą horyzont ośnieżone szczyty,
graniami krojąc półmisek błękitów.
Tajemnic strzegą, zazdrośnie ukrytych,
gęstwą kosówki i murem granitu."
Bardzo śliczna strofa, do niczego nie można się przyczepić.

Teraz konstruktywnie odnośnie czego mam wątpliwości:
* "bałwaniaste chmury" - banalnie być bałwaniastym obłokiem :)
* "skrzy się mały samolocik" - niezbyt podoba mi się skrzenie samolotu, niby wywołane przez słoneczne promienie, ale jednak nadal nie pasuje. Samolot skrzy się gdy jest ciemno, wtedy dopiero widać światełka.
* "Chmury się kłębią" - o ile w przypadku samolocika powtórzenie miało sens, podkreślało rytm, tak tutaj niezbyt mi się podoba.
* "W dole, jak dzieci, latem się cieszą
stali mieszkańcy zielonej doliny,
gdy znów z dzbanami wyruszają pieszo,
by zbierać w lesie dorodne maliny."
Moim zdaniem - aczkolwiek to chyba przez indywidualne wyczucie estetyki - po świetnej drugiej strofie o szczytach powinno nastąpić coś równie dostojnego, a tutaj śmichy-chichy biegnących po maliny ludzi. Nie siada mi.

Alee ,te częstochowskie ...kradną klimacik.
Może biało?
Nie wiem czy dobrze zrozumiałem komentarz, chodzi Ci o częstochowskie rymy? O ile połączenie chmury-figury oraz maliny-doliny faktycznie mogą być uznane za banalne, tak cała reszta rymów prezentuje się świetnie i nadaje utworowi klimacik. Chociaż tutaj znów wkrada się indywidualne poczucie estetyki :)

--
Pozdrawiam
Michał Małysa
http://www.mojwierszownik.pl

[Klara G]

hehe no tak wierzę,wierzę:)))i dlatego tak przemówiły do mojej wyobraźni hehe;)

[Sylwester_Lasota]

:)

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Michale, przy całym uroku tego wierszyka, proszę Cię, nie czytaj go zbyt dosłownie, ponieważ cały jest metaforą. jeśli tak go potraktujesz, to może ostania zwrotka nabierze sensu, straci swój pozorny infantylizm, w który opływa praktycznie cały utworek i zobaczysz, że nie ma tam śmichów-chichów :).
dzięki za czytanie i analizę.
pozdrawiam :)

p.s.: jeśli masz ochotę, to zajrzyj do mojego poprzedniego :). powinien podpowiedzieć bardzo proste rozwiązanie :)

[teresa943]

namalowałeś słowem: jestem tam z Tobą, patrzę w górę, widzę piękno :)

serdecznie dziekuję za plastyczny "widok" i pozdrawiam :)
Krysia

[Kaliope_X.]

sielski, spokojny obraz, widok z góry - skąd wszystko nabiera innych rozmiarów. zwyczajność nie traci uroku, wręcz nabiera koloru, troski stają się takie przyziemne, malutkie. bo najważniejsze są "dorodne" chwile. maliny dojrzewają w trakcie pieszych wędrówek. zawsze zdążysz sięgnąć po pełne garście, jeśli tylko dolina nie utraci zieleni... pod chmurami w cudacznych kształtach.

popłynęłam trochę za daleko, w metafory, Sylwestrze. ale taki urok Twojego wiersza, że aż chce się do tych złotych promieni...

pozdrawiam serdecznie,
in-h.

[Sylwester_Lasota]

Krysiu, Kaliope, dziękuję za czytanie i życzliwe, niezwykle miłe komentarze :)
serdecznie pozdrawiam :)

[ewa*_]

Ach,ten "półmisek błękitów", podoba mi się nadzwyczajnie :)
Bardzo sugestywny obraz wysokich gór, wszystko widzę i czuję.
Nie umiem oceniać "na zimno" rymów i formy wiersza, zawsze górę bierze u mnie wyobraźnia, uczucia i przekaz.
Pozdrawiam, Sylwestrze.:)

[aluna]

Woooj Sylwku , przecież to widok z doliny , a ja patrzałam z góry !
Muszę rozczytać co skryłeś na dole , a co z góry?
A to szalona różnica.
Pozdrawiam!
Ja

[Anna_Myszkin]

Sylwestrze, ja, jako mieszkanka doliny, chcę wyrazić wdzięczność za to, że mogę z niej patrzeć i mieć w nosie podział tortu na górze.
Być może moja postawa jest słabo obywatelska i może nawet wmanipulowano mnie w stan hibernacji politycznej, ale mam serdecznie dość smrodu potu walki kotłujących się na górze - wolę maliny.
Pierwszy wers ostatniej strofy ma dziesięć głosek, więc może "pogodą" zamiast "latem"?
Do poczytania :)

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

rymy i forma są bardzo proste, a wyobraźnia i pozytywne uczucia, to to, co bardzo sobie cenię :)
cieszę się, Ewo, z tak życzliwego przyjęcia przez Ciebie tego prostego wierszyka.
dziękuję i pozdrawiam :)

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

z góry dolina wydaje się malutka, a z doliny góry ogromne :)
pozdrawiam serdecznie Haniu i zapraszam do rozczytywania :)))

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Anno! :))) wielkie dzięki! nie tylko za pogodę, bo Twój komentarz świadczy o tym, że tekst można odczytać w taki sposób, w jaki chciałbym żeby był odczytany :). a to oznacza dla mnie, że nie będę musiał sam pisać co chciałem wyrazić, jak to było np. w moim 'Zamieszkałem w komórce' :)))
jeszcze raz dziękuję i do poczytania :)

[Anna_Myszkin]

Aha, "z" mi się ulotniło ze "zgłosek" (żeby nie było, że nie wiem, o czym mówię ;)
Pozdrawiam :)