Sezon na papier

[Bronisław Jaśmin]

Żyzne biurko.
Kartka wyrosła
z ostatniej sekundy
i oczekuje na pióro
przemienione w owoc.

Czarno na białym:
drzewa w tym czasie
zazdroszczą.

Na spisanych gałęziach
nie ma śpiewu ptaków.

Litery przyglądają się w lustrze
i widzą sąsiadki,
które nie są już nimi.

Kartka staje się lasem
bez szansy na powrót.

Zapada zmrok
i książki
napisane przez muchy
chorobliwym bzyczeniem
na szybach.

[Stary_Kredens]

ciekawe , jest w wierszu aura tworzenia i związanych z nią nadziejach - owoc, lecz równie dobrze piszą mdłe muchy swoja opowieść. Może tak , a może nie?
Pozdrawiam Kredens

[Magdalena_Blu]

Lubię surrealistyczne obrazki i kilka tutaj można by wybrać, jednak wiele tu zgrzytów typu "kartka wyrosła z ostatniej sekundy" - to tak jakby do kilogramów dodawać kilometry - gryzie się i nie można sobie tego wyobrazić.
Nie rezygnuj z surrealistyczności, proponuję jednak szukać lepszej formy do jej przedstawienia. Takie moje zdanie, życzliwe - zapewniam:)
Pozdrawiam.

[Sylwester_Lasota]

początek dobry, dalej, wydaje mi się, trochę się przegadało.
pozdrawiam i do poczytania :)

[Bronisław Jaśmin]

Z tym "wyrastaniem kartki" to miałem na myśli tylko fizyczne rośnięcie, ale też zmienność, ulatywanie wrażenia, chwili, że kartka wyrasta (ale z czegoś), bo to coś jest za małe.