Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Oni nas strzygą i golą,
farbują, kręcą nam loki.
Lecz czemu każą tak słono
płacić za swoje usługi?

A potem w Alpy, na narty,
za nasze jeżdżą na wczasy,
co może nieco już drażnić,
gdy z głów wyłażą nam kłaki.

Lecz gdy zapytasz takiego,
to zaraz twierdzi, przechera,
że każdy, to nic dziwnego,
fryzjera sobie wybiera.

Więc może byśmy tak wszyscy
zgolili głowy na zero?
Gdyby nie było już co strzyc,
to by dopiekło cholerom.

I o łysiny gdybyśmy
zaczęli dbać jak należy,
to pytam: Co by zrobili
wtedy, ci nasi fryzjerzy?

Może spuściliby z tonu
i nieco byłoby taniej,
i strzegłby każdy biznesu,
my byśmy znów zarastali.

Jednak ten pomysł ma swoje
dobre, jak też i złe strony.
Wzrośnie, na przykład, zużycie
maszynek jednorazowych.

Na co sprzedawcy się cieszą,
a producenci wydolność
swoich zakładów już mierzą,
żeby z nas tylko grosz ściągnąć.

I góra śmieci urośnie,
gdy każdy plastik wyrzuci.
Choć mieliśmy być radośni,
znowu będziemy się smucić.

Na pewno tęsknić będziemy
za jakimś naszym fryzjerem,
by z emigracji powrócił,
choćby miał strzyc na fajerę.

Opublikowano

wiesz, bardzo niedokładnych rymów i załamań rytmu jest tu więcej, przyznaję się, że technicznie nie specjalnie udźwignąłem formę, z tego powodu nawet jedną, w sumie dość istotną dla treści zwrotkę wyrzuciłem, ale dla mnie ostateczna forma utworu jest zawsze jakimś kompromisem pomiędzy gładkością formy a precyzją przekazu. niestety, nie zawsze udaje się te dwa aspekty wiersza doskonale ze sobą zgrać i wtedy trzeba coś poświęcić :). jak to ostatecznie wychodzi, to przeważnie kwestia opanowania rzemiosła :), a ja ciągle jestem czeladnikiem :).

co do reszty Twojej wypowiedzi, to ja zastanawiam się, ile jeszcze ludzie wytrzymają, bo jak tak dalej będzie, to w końcu coś musi pęknąć. niestety, przez ostatnie kilkadziesiąt lat stworzyliśmy społeczeństwo, w którym występują ogromne różnice ekonomiczne. mamy ogromne szczyty i bardzo głębokie doliny, przy czym te doliny zajmują niepokojąco duże obszary i między nimi, a szczytami coraz bardziej zarysowuje się nieprzebyta przepaść. nie trzeba nawet bardzo zagłębiać się w historię, żeby dojść do wniosku, że taki stan nic dobrego nie zapowiada.
pozdrawiam i do poczytania :)

Opublikowano

i Ty masz rację, piegowata, wszystkim nam się pogorszyło i tym co z pracy żyją i tym, którzy pracę kupują. jest jednak pewna subtelna różnica w sytuacji najniższych dołów, a narzekających pracodawców, oczywiście odrzucając jakieś skrajne przypadki, bo i takie się zdarzają. znasz takie powiedzenie: zanim gruby schudnie, to chudy zdechnie? myślę, że doskonale pasuje do obecnej sytuacji. myślę że to bardzo przykre, gdy jeden kupuje sobie kolejną zabawkę wartą dobrze wypasionej chałupy, a pracującym na niego setkom ludzi miesiąc nie zamyka się bez debetu. oczywiście jedni i drudzy narzekają. poza tym, to co u nas dzieje się z prawem to jest zgroza. jest mnóstwo przepisów, które są po prostu martwe. wszyscy i tak robią swoje, co w sumie nie może dziwić, gdy prawo jest po prostu głupie. ale sprawia to, że żyjemy w kraju powszechnej akceptacji, a nawet społecznego przyzwolenia łamania prawa. można wymienić mnóstwo takich przypadków. myślę, że jako dobry przykład można przywołać w prawie drogowym ograniczenie prędkości do pięćdziesięciu kilometrów na godzinę. gdy wjeżdżam do obszaru zabudowanego i zachce mi się zachować zgodnie z przepisami, czyli zwalniam do ustawowych pięćdziesięciu, to oczywiście wszyscy zaraz zaczynają mnie wyprzedzać, znajdzie się też zaraz ktoś, kto popuka się w głowę, a nierzadko i taki, który w moją stronę rzuci krwisty kawał mięcha. to tylko przykład, ale taki stan przenosi się niestety na inne sfery, a to, niestety, nie sprzyja zrównoważonemu rozwojowi społeczeństwa. sprzyja natomiast różnej maści cwaniakom, krętom, w zasadzie ludziom nie specjalnie uczciwym. trudno potem spodziewać się żeby potem ci, których nazywają 'mniej zaradni' nie wylądowali w końcu na dnie.
dzięki za powrót :)

Opublikowano

Sylwestrze dlugo myślałem skąd Ci się wzieli ci fryzjerzy Przypomniałem sobię Twój komentarz do "Izaaka" że zaryzykowałbyś stwierdzenie, że w większości jesteśmy jednak Samsonami. Coś musi być na rzeczy. ;) ;) ;)
Pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Marku, zaskoczyłeś mnie :). zapomniałem o tamtym wpisie, chociaż rzeczywiście tak uważam :), więc musiałem zajrzeć ponownie do Twojego wiersza. mogę potwierdzić, to co wtedy napisałem, budzi we mnie spore napięcia i chyba, tak jak napisałeś, o to chodziło.
dzięki za zajrzenie i pozdrawiam :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


bo, jak to mówi jeden z moich znajomych, taka jest ludzka natura :)
a co do powtórki, to znam takiego, któremu marzy się rewolucja. myślę, że może być ich więcej i wystarczy tylko jeszcze popsuć i tak już nieciekawe nastroje społeczne i coś się skroi, chociaż też jestem przeciwny takim rozwiązaniom.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Mario, dziękuję, jakoś mi się rozlazło i nie zauważyło :). już poprawiłem. tak naprawdę, to chyba nigdy nie nauczyłem się poprawnie pisać. nawet nie wyobrażasz sobie co by było gdyby nie współczesna technika :). mam wielką prośbę, jeśli znajdziesz wolną chwilę, to wypunktuj mi tę interpunkcję, bo to też jest mój konik :). będę wdzięczny.
pozdrawiam :)

p.s.: topinambury na podwórku mają już chyba ze trzy metry :). wyjątkowo udane są w tym roku.
ironię oczywiście wyczuwam :)
Opublikowano

Teresa trafnie napisała, takl źle i tak niedobrze... propunuję usługi fryzjerskie na tzw.
zachodzie, można zemdleć przy płaceniu.. ;)
Poza tym, wszyscy nie zgolą głów na zero, jakby kobiety wyglądały.. :(
Facetowi pasuje nawet...
Z pozdrowieniem, do poczytania... :)

Opublikowano

no właśnie w tym jest problem :). ze względów technicznych wyrzuciłem z tego tekstu zwrotkę mówiącą o tym, że nawet jeśli wszyscy chcieli się wyzerować, to i tak się znajdą tacy, co na tym zarobią. chyba ją zaraz dołączę, bo i tak się wierszykowi niespecjalnie wiedzie, poza tym, że, jak na razie, bije rekordy odsłon :)))
dzięki Nato, że zajrzałaś i pozdrawiam :)

Opublikowano

Sylwestrze, wolę z obecną ekipą rządzącą zgubić, niż z poprzednią znaleźć, co nie znaczy, że nie widzę jej wszystkich wad. Przynajmniej nikt mnie nie szufladkuje, czy stoję tam, gdzie stało ZOMO, czy wręcz przeciwnie.
Podziwiam Ciebie, że potrafisz taki temat ująć w zgrabny wiersz.+
Pozdrawiam :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Ewo z gwiazdką :), w moim wierszyku nie ma mowy o żadnych opcjach :) każdy może podłożyć sobie co mu się widzi, nawet nie koniecznie odnosząc się do polityki, jednak jakaś zasada ciągle pozostaje. Jest w nim, natomiast podział na my i oni, przeciw któremu często się buntuję. chciałem jednak tutaj wyrazić nie tyle swoje zdanie, co głosy z którymi coraz częściej się spotykam i którym coraz trudniej mi się nie zgadzać.
mówiąc szczerzę trochę zaskoczyło mnie, że wierszyk zarobił jeszcze jednego plusika :))), ponieważ, jak dało się zauważyć skłonność do poświęceń w społeczeństwie jest raczej znikoma, tylko ja jeden cierpię za miliony, tzn ostrzygłem się prawie na zero :))). stąd pomysł :)
ale jak zawsze, to 'prawie' robi różnicę ;)
dziękuję i pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Po zimnym ulewnym deszczu, Gdy spowił okolicę dotkliwy chłód, Ucichł plusk wody w rynsztoku, Zastygać począł ulicznych kałuży brud,   W starego kościoła cieniu, Przystanął bezszelestnie smutny duch, Oblicze jego cienisty krył kaptur, A zamyślił się pogrążony w smutku.   Tyleż posępny co tajemniczy, Choć wicher przeszył go mroźny, W milczeniu stał niewzruszony Starym murom nie mówiąc nic,   Samemu przybywając z przeszłości, Dziwiąc się czasom współczesnym, Choć pozostając niewidzialnym, Skrycie łzy gorzkie uronił.   Niewidzialne jego łzy, Pochmurnemu niebu się skarżyły, A przeraźliwy straszny ich krzyk, Niósł się ludzkim uchem niesłyszalny,   A ich żałosna skarga, Niesłyszalna choć głośna, Zdolna poruszyć każdego anioła, W takie oto ubrana była słowa:   ,,Każda jedna wojna... Tonie we mgle fałszu i kłamstw, Niczym zburzonego kościoła wieża, W opustoszałej wsi zapomnianej przez czas,   Przemilczane, zapomniane bitwy, Niewygodne dla rozdmuchanej propagandy Niekiedy więcej kryją o niej prawdy, Niż historycznych opracowań opasłe tomy…   W cieniu każdej wojny, Wyrastają nowe, niekiedy bezimienne groby, Posępne wdowy w czerni, Pośród szlochów wypłakują swe oczy,   Niezliczone starcia i potyczki Których nie znajdziemy w podręcznikach historii Kryją swoje wielkie sekrety, Strzeżone przez duchy żołnierzy poległych…   W cieniu każdej wojny... Politycy i biznesmeni z czystymi dłońmi, W garniturach nienagannie skrojonych, Brylują w blasku fleszy,   Gdy tymczasem w okopach, Pośród wszechobecnego cuchnącego błota, Każdy kęs chleba i każda konserwa, Na wagę są srebra i złota…   W cieniu każdej wojny, Biznesowi magnaci majątek chcą zbić, Nie licząc się z cierpieniem maluczkich, Milionów matek nie obchodzą ich łzy,   I choć poorana wybuchami ziemia, Nasiąka krwią niczym stara gąbka, Oni liczą zyski w siedmiocyfrowych sumach, Zatajając przed światem prawdziwy ich bilans…”   Gdy spomiędzy gęstej jak mleko mgły, Uliczne latarnie z wolna zaświeciły, A blask ich z początku nikły, Przez szarugę z wolna się przebił,   Duch poległego przed laty  partyzanta, Tonąc w niewidzialnych swych łzach, Nieśpiesznie począł się rozpływać, Zakryła go zmierzchu kurtyna…   Gdy przeminą kolejne wojny, Kolejne poległych żołnierzy duchy, Pochmurnemu niebu wykrzyczą swe skargi, Niesłyszalne uchem ludzkim.   I przez nikogo niezauważone, Rozpłyną się z wolna we mgle, Najcichszym nie zdradzą się szelestem, Czasem gorzką pozostawią łzę…        
    • ______________________________________________________     Puszko! Zbawczynio moja! Ty byłaś i będziesz Zawsze patronem Pio w bogactwie, jak w biedzie Wspominać mi. Zapachem już ulotnych z pomum Adami, by! Wykrzyknąć brokat liter w centrum.   Świętej straży, co dziecku chciała Częstochowa Historią na gałęzi sekrety odchować Przeznaczeniem poznania sahary przez Ojca Po upadku z trzech metrów przy straganach akcją.   Był dotyk papieskiego przepisu w jego chleb Lepiejem pierogów z gwiazd, by powstały z gleby Czas miał na poskładanie po wyparowaniu Element układanki skryty w wykładaniu.   Dzisiaj świadomy w pełni wiedzy od Zbawczyni, Każdą cześć luksu czerpie, co sybilant głębin, Łącząc dzień i noc wyrwą po efekcie chinki, Spojrzał ponownie w życie dzięki polom innym.   Bilokacją z wielu miejsc, mając wpływ na zator, Lekiem żywicy drzewa chciałby zwrócić kolor. W żyły każdym gałęziom oszukanym przez los, Niechciane bóle zniszczy fałsz oddychający las. Zanim spłowieje ziemia, jeszcze ślepym powie: To dopiero początek — więzi w melaninie!   _____________________________________________________   Spis treści: ***Organiczny intranet ***Gdy młodziwo staje się siarką do draski atawizmu ***Kiedy dyada wraca na swoje miejsce ***Gniazdo ***Z cieśniny ***Jest ich więcej ***Jak cię piszą — nie myśl, że tak samo widzą po dziewięciu godzinach lucydności ***Praktyczny oniryzm — metonimia ***W najprostszy sposób wytłumaczę ***Nad morzem w Rockanje ***Z wyjścia na wejście ***Komplet uświęcony środkami — dzięki wiedzy MTJ ***Wasz tajny współpracownik wciąż działa w ukryciu ***Korektą rzeczywistości ***Jest twoja moczarka kanadyjska ***Z rejonów ***Złączcie kolory jednym oddechem i tą samą krwią
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Pięknie i trafne słowa. Dziękuję za komentarz,  Pozdrawiam.
    • @viola arvensis To wiersz bardzo wyciszony, niemal medytacyjny. Porządkuje świat od środka. Najmocniej wybrzmiewa tu motyw granicy, ale nie jako muru wobec ludzi, raczej jako wewnętrznego azylu, miejsca, gdzie można: oswajać potwory, wygaszać burze, odkładać winę, podlewać nadzieję łzami. Bardzo kobiece samoukojenie :)
    • @Gosława to też danse macabre. Pozdrawiam!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...