Tytuł nie będzie konieczny

[Bronisław Jaśmin]

mam pogodę na końcu języka
na nienakarmionym stoliku
chleb i mleko w kubku

ślina w zębach
dziedziczy okrągłe poranki

rzeki jutro położą się
płasko na brzuchu

młodość ma miejscu pobytu w zmarszczkach
które spadną śnieżycą na ręce i nogi

góry noszą moje litery od tyłu
i trzeba czasu
by zdołać na wszystkie się wspiąć

przypadki nie idą ze sobą w parze
szczęśliwie się złożyło
że stoimy na wysokości zera bezwzględnego
(miar które niedorosły do przerwy
i zdania)

świat jest w kropce zegarki
kichający wszechświat
bo

koniec kolejki najczęściej stroni od gier słownych
pionków które czekają by oddać się kostce
gdy na tyłach przoduje spóźniona cierpliwość
a litery ustawią się do mnie plecami

pranie wisi na sznurkach a Kanaan na oknach
porządek jaki taki nie stroni od wiatru

czas próbuje dopłynąć do brzegu wahadłem
zegarek jest atolem ale to nie dziwi

śmierć zabije powietrzem próg domu i ściany
i wycofa się z życiem odda własny ruch

[Mirosław_Niewierszyn]

Mam na końcu języka: komentarz nie będzie potrzebny.
Jednak coś tam sobie z tekstu wybrałem.
Pozdrawiam.

[Jacek_Aleksander_Mateusz_SOJAN]

"czas wyrastania śliny
dziedziczy poranki" - (!?!)

- proste w rzeczy samej komunikaty ubierasz w strasznie skomplikowaną frazeologię;

J.S