*** (wiatr)

[Sokratex]

wiatr znad jeziora -
w starym koszu z wikliny
zadrżało ucho


http://bit.ly/NYXO1X

[Kaliope_X.]

w szeptach powietrza
warkocz wikliny lekko
pogubił drżenia


P.S. piękny balet. zarówno taniec, jak i muzyka.

[Sokratex]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, Vivaldi i jego "Cztery pory roku" od wieków wzruszają i będą wzruszać,
póki będą ludzie.

Dziękuję za subtelne re :)

[Kaliope_X.]

mnie wzruszają dźwięki instrumentu z duszą... trochę gram. posłuchaj tego https://www.youtube.com/watch?v=dHyR4ZzA2R0

piękny, prosty temat.

pozdrawiam, miłego wieczoru.
in-h.

[Alina_Służewska]

srebrzysta tafla
w serpentynach tańczy wiatr
przepiękny balet

[Sokratex]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przepiękne. Ostanio coś takiego chodziło mi po głowie


[list ]
uschnięty ogród -
na słonecznym zegarze
cień nowej laski


[/list]

i Twoja melodia idealnie mi do tego pasuje. Słychać w niej nadzieję, że
nie wszystko skończone, choć wszystko skończone...

[Sokratex]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Piękne dwa pierwsze wersy! Potem niepotrzebnie - moim zdaniem - puentujesz.
Może coś w tym rodzaju?
[list ]

srebrzysta tafla
w serpentynach wiatr i ja
taniec do nieba

[/list]

Ciekawe, jak byś to zakończyła bez nazywania "przepięknym baletem"?

Pozdrawiam.

[Kaliope_X.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nimfy ogrodu
fontanną złotych liści
płyną w nowy szlak


pięknie czujesz muzykę. tak, nadzieja w tamtym utworze przewodzi melodią...
ale też delikatna nutka osamotnienia w tle. z przeczuciem zmiany i wyczekiwaniem...

dobrej nocy,
in-h.

[Alina_Służewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Piękne dwa pierwsze wersy! Potem niepotrzebnie - moim zdaniem - puentujesz.
Może coś w tym rodzaju?
[list ]

srebrzysta tafla
w serpentynach wiatr i ja
taniec do nieba

[/list]

Ciekawe, jak byś to zakończyła bez nazywania "przepięknym baletem"?

Pozdrawiam.

pochwaliłam otwarcie to
co w linku

a bez tego jest tak:


srebrzysta tafla
w serpentynach nuci wiatr
białe łabędzie


pozdrawiam

[Bea.2u]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

pęknięty dzban
nabrał powietrza
gwiżdże na wietrze


Pozdrawiam :)

[jasna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jakież wieści przynosi wiatr znad jeziora, że w starym wiklinowym koszu aż zadrżało ucho? Jak bardzo ożywiły się wspomnienia, tęsknota.
Ileż tu można wyczytać emocji, a przecież w haiku nie ma o tym ani słowa.

Witam Cię po dłuugiej przerwie i serdecznie pozdrawiam,
jasna :-))

[Sokratex]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za piękne re i komentarze. I przepraszam, że dopiero teraz zajrzałem ale czas nie ma dla mnie ostatnio zbyt dużo czasu :)

Pozdrawiam.

[Sokratex]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Myślę, że teraz jest to naprawdę ładna, melancholijna impresja.


Pozdrawiam.

[Sokratex]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ładnie Bea! A może nawet tak?

[list= ]

wykopalisko -
pęknięty gliniany dzban
gwiżdże na wietrze

http://bit.ly/Rci474
[/list]


- jakby sam Dżin żywiołu ziemi przemówił, uwolniony po tysiącach lat.


Dziękuję i pozdrawiam :)

[Sokratex]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jakież wieści przynosi wiatr znad jeziora, że w starym wiklinowym koszu aż zadrżało ucho? Jak bardzo ożywiły się wspomnienia, tęsknota.
Ileż tu można wyczytać emocji, a przecież w haiku nie ma o tym ani słowa.

Witam Cię po dłuugiej przerwie i serdecznie pozdrawiam,
jasna :-))






Witaj, Księżniczko Haiku! :-)

Odczytałaś, jakby pomiędzy tymi paroma literkami ukryte były przed światem całe obrazy...
Tak, masz rację: jezioro, wiklina porastająca jego brzegi
i wilgoć, którą razem z jej zapachem przyniósł wiatr znad jeziora.
Może już ostatni raz, skoro kosz tak się rozkleił i powilgotniał?

Dziękuję i pozdrawiam.