Dylematy, czyli o zbieraniu kwiatów

[Roklin]

Patrzę na niego
Rośnie wysoko jestem cierpliwy
Chcę go podziwiać ma cztery płatki
Rośnie wysoko lubię go wąchać
Udaję słabość patrząc w Twe oczy
Lecz przejrzałaś mnie ja wiem przegrałem

Patrzę na niego
Jeśli go zerwę będę okrutny
Brzydzę się ludzką żądzą cierpienia
Jeśli go zerwę uznasz że słabnę
Nie chciałbym leżeć nie mogąc zasnąć
Muszę być silny nawet wbrew sobie
25.06.2012

[Gość]

Dla mnie tyle:


"Dylematy, czyli o zbieraniu kwiatów

Jeśli go zerwę będę okrutny"

[Roklin]

Dobre i to. Cieszy mnie, że zabierasz coś dla siebie.
Ciepło pozdrawiam :)

[Sylwester_Lasota]

dlaczego 'twe', a nie 'twoje'?
jakoś skojarzyło mi się z tym:
http://www.youtube.com/watch?v=3rX_S9eoV7I
nie wiem czemu :)))
pozdrawiam i do poczytania :)

[Nata_Kruk]

Fakt, dylemat zbierania kwiatów. Roklinie, włożyłeś w wiersz za dużo słów.
Myślę, że to dobry temat na miniaturkę. Serdecznie pozdrawiam... :)

[Oxyvia]

Czytałam, ale nie do końca rozumiem. Wrócę. Na razie podoba mi się bardzo budowa wiersza: niekonwencjonalna, a w pewnym stopniu regulana, ze świadomymi powtórzenami, które lubię jak refreny piosenek.
Muszę to rozszyfrować, wciągło mię. ;-)

[Roklin]

Sylwester:
Żeby pasowało do koncepcji... Fajny film, dawno nie oglądałem kabaretów...
Pozdrawiam :)

Nata:
Cóż, to była moja koncepcja. A Twoja? Czekam na propozycję, chętnie się jej przyjrzę. Dziękuję za miły komentarz, pozdrawiam :)

Oxyvia:
Budowa nietypowa jak dla mnie, przyznaję. (Bo typowe to było "Halo"). Wracaj szybko i wyjaśniaj, dziel się spostrzeżeniami, oceniaj, bo to najważniejsze w tej zabawie (poza radością naturalnie). Pozdrawiam :)

[Kaliope_X.]

patrzę na niego cierpliwie
wschodzi wysoko
podziwiam czterobarwną paletę
wyrasta zapachem łąk
udaję słabość patrząc w twoje oczy
przejrzałaś mnie wiem przegrałem

patrzę na niego cierpliwie
jeśli wyrwę będę okrutny
brzydzę się żądzą cierpienia
kiedy zranię uznasz że słabnę
nie chciałbym leżeć nie mogąc zasnąć
muszę być silny wbrew sobie


Roklinie, wybaczysz mi tę śmiałą ingerencję w Twój wiersz?
Pomyślałam, że można spróbować przeczytać go bez oczywistych skojarzeń, wtedy tytuł zmienić również na "Dylematy"...
żeby kwiat wyłaniał się dopiero z treści... Ale to tylko wariacja, absolutnie nie bierz jej pod uwagę.
Twój wiersz jest ciekawy, niecodziennie skonstruowany... może właśnie w tym tkwi jego urok :)

pozdrawiam serdecznie,
in-h.

[Roklin]

Witaj Kaliope!
Z dużym zaciekawieniem przeczytałem Twoją wariację i muszę powiedzieć: podoba mi się! Jeden tylko wers nie pasuje mi w niej - ten o zapachu łąk (lubię podobne, sielankowe klimaty, niedługo pojawi się kolejny taki utwór, ale tu - chyba - go nie ma...)

Rzadko tylko myślę nad konstrukcją w czasie tworzenia, zwykle to przychodzi samo... więc cieszy mnie opinia na jej temat.

Tytuł sobie zostawię - on również jest nietypowy i podoba mi się.

Dziękuję za wizytę, ciepło pozdrawiam :)

[Kaliope_X.]

nie chciałam dosłownie o wąchaniu, ale można nad tym jeszcze pomyśleć :) a wiersz jest Twój!
temat ciekawy, warto go jeszcze podjąć.

czekam na kolejne utwory spod Twojego pióra! :)

in-h.

[Roklin]

Nie wiem, czy jest ciekawy - to wypłynęło ze mnie... spontanicznie. Teraz chyba wrócę do jednego z moich staroci albo też stworzę coś jeszcze mniej typowego niż to. Zawsze warto próbować.

Miło mi Cię gościć :)

[Kaliope_X.]

masz rację. zawsze warto.
więc... przełamuj fale, Roklinie:)
powodzenia!

i dziękuję :)
in-h.

[Roklin]

Dziękuję, miło mi.
Przepraszam, że długo nie odpowiadałem, ale jestem zmęczony pracą i rzadko bywam ostatnio na forum.
Ciepło pozdrawiam :)