kochaj

[Marek M]

spadła znienacka
jest - nie ma
czemu tak trudno oddychać
czemu twój wzrok wciąż zachwyca
wypełnia

nie wrócę
bo drogę zgubię
nie trafię
to ciebie stracę

nie bój się kochać
nie sprzeczaj z sobą
wykrzycz, wyśpiewaj
wznieś się wysoko

tak lekko
czule
bez głowy
czy butów
w bieliźnie
lub nago
i w pięknym kapeluszu

kochaj

[Oxyvia]

Marek, co prawda na ogół wolę wiersze rymowane, ale szczerze mówiąc, to jest chyba najlepszy Twój wiersz, choviaż biały akurat. :-) Uważam, że bardzo lirycznie i nienachalnie wyraziłeś myśl, iż miłości nie wolno się bać, bo to nie ona jest złem, które nas ściga.

[Kaliope_X.]

Przeczytałam jednym tchem - słowa niemal wykrzyczane z potrzeby, pragnienia, z tęsknoty. Wyraziłeś czym jest najpiękniejszy ze stanów, w jakich można się znaleźć, dzięki byciu "dla", które wypełnia pustkę... Piękny wiersz.

pozdrawiam serdecznie,
in-humility.
:)

[Anna_Para]

Pięknie rymujesz. Nieregularnie, na jednym oddechu:) Wprawdzie - liryka bardzo bezpośrednia, nic się tu nie wyraża metaforą, ale w lekkiej, żartobliwej formie mówi się często bez ogródek i tak "prosto z mostu".
Fajny spontan, pełen radości, witalizmu, "tuwimiak".

Brawo, cieplutko pozdrawiam,

Para:)

Ps. W poincie zrezygnowałabym z "czy"...

tak lekko
czule
bez głowy
bez butów
w bieliźnie
lub nago
w samym kapeluszu

(tu się nie trzeba bać powtórzenia;)

[NOWA]

Podoba mi się to nagłe i niespodziewane uczucie i sposób w jaki je opisałeś. Fajnie się czyta. Pozdrawiam:)

[Marek M]

Dzięki za miłe słowa.
Może w końcu dojdę do doskonałości, choć droga jeszcze daleka.

Dobre słowo jest dla mnie zawsze niezwykle budujące, potwierdza sens tego, co robię.


Spóźniona odpowiedź, bo nie miałem dostępu do internetu, sorry.