***(Dostałam w twoich słowach)

[ewa*_]

Dostałam w twoich słowach bez,
kiście pachnące wiatrem, majem,
między wersami zapach wbiegł,
noc cichnie. Właśnie słońce wstaje.

Tak piszesz - czemu tylko w snach
nadzieja kolor ma zielony,
a kiedy błyśnie ranka brzask,
odchodzi w barwach spopielonych?

Nie wiem, czy jawa może mieć
soczystszą zieleń poza snami,
na kwietne łąki wciąż mam chęć
i ogień w sercu mi nie zamilkł.

Gdy dasz mi ciepło swoich rąk,
wątłe iskierki w nim rozniecisz,
zaśpiewam ci najczulszy song,
będziemy śmiać się tak jak dzieci...

4.05.2012

[Oxyvia]

Witamy na pokładzie. :-) Szarobury dużo mi mówił o Tobie.
Bardzo lubię ten typ wiersza: regularny, rymowany, rytmiczny, melodyjny, sentymentalny, liryczny, metaforyczny, zrozumiały.
Twój wiersz raczej zaliczyłabym do piosenek. A to z powodu wielu rymów męskich, jak również z powodu bardzo prostych słów i konwencjonalnej, niewyszukanej metaforyki.
Jeśli można, mam dwie drobne uwagi:

W drugiej strofie paprawiłabym interpunkcję na zgodną z treścią i zasadami gramatyki:

Tak piszesz - czemu tylko w snach
nadzieja kolor ma zielony,
a kiedy błyśnie ranka brzask,
odchodzi w barwach spopielonych?

Albo tak:

Tak piszesz: "czemu tylko w snach
nadzieja kolor ma zielony,
a kiedy błyśnie ranka brzask,
odchodzi w barwach spopielonych?"

Zależnie od intencji Autorki, które w tej strofie są nie do końca czytelne - właśnie z powodu błędnej interpunkcji.

A tutaj - czego dotyczy wyróżniony zaimek?:

Gdy dasz mi ciepło swoich rąk
wątłe iskierki w [color=red]nim[/color] rozniecisz,

W tym cieple? A może raczej tak:

Gdy dasz mi ciepło swoich rąk
wątłe iskierki w nich rozniecisz,

Wtedy iskierki będą w rękach ukochanego, a nie w wątłym cieple.

Poza tym brakuje tu przecinka:

Gdy dasz mi ciepło swoich rąk,
wątłe iskierki w nim rozniecisz,

To tyle spostrzeżeń ode mnie. Daję od siebie plusik, bo mi się wiersz podoba.
Pozdrawiam serdecznie i zapraszam do wspólnej, poetyckiej zabawy. :-)

[Baba_Izba]

Przybył wiersz, który lubię: prosty, świeży, w dobrej formie, taki
- którego czytanie sprawia przyjemność!
Dziękuję i proszę o więcej,
z pozdrowieniami
- baba

[Nata_Kruk]

Ewo, jeżeli to debiut, to bardzo udany.! Pozwolę sobie na malutką sugestię... w I-szej zwrotce, zamiast..
"między wersami", dałabym.. pomiędzy wersy.. natomiast w III-ciej, za "a", czytam "i"... ale wiersz Twój, zrobisz jak chcesz.
Lubię taki prosty, rymowany przekaz.. odnajduję w nim sporo życiowego piękna, nawet, jeśli to prośba o najzwyklejsze ciepło rąk.
Pozdrawiam... :)

[Kaliope_X.]

witaj, Ewo!
wiersz zatrzymuje i uśmiecha pięknym, melodyjnym rytmem. bardzo w mój gust. dziękuję za wielką przyjemność czytania.

miałam jedną malutką uwagę, ale wspomniała już o tym Oxyvia (odnośnie ciepła i iskierek).

pozdrawiam serdecznie,
in-h.
:)

P.S. co nieco Twojej poezji już poczytałam, z wielkim upodobaniem zarówno treści, jak i tła! :)

[Anna_Para]

O, jaka urokliwa lekkość.

Popracowałabym nad inwersjami, bo znamionują styl minionej epoki, ale podziwiam muzyczność tekstu, rytm.

Brawo! Cieszę się, że przybywa nam "rymujących" ;)

Cieplutko,

Para:)

[Lilka_Laszczyk]

Bardzo melodyjny, spokojny wiersz o prostym przekazie. Podoba mi się jego wiosenno-zielony nastrój.
Pozdrawiam
Lilka

[NOWA]

Bardzo lekko i przyjemnie się czyta. Bardzo na tak. Pozdrawiam:)

[ewa*_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo dziękuję, Szarobury, witaj. To dzięki Tobie odważyłam się tutaj wejść do tak świetnego Towarzystwa i pokazać to, co mi czasem w duszy dźwięczy.
A ten wiersz napisałam zainspirowana Twoim "(już nie mów)".
Pozdrawiam ciepło i z wdzięcznością.:)

Przy okazji bardzo przepraszam Wszystkich za opóźnienie w odpowiadaniu na komentarze; ostatnio jestem w permanentnym niedoczasie, ale już się biorę za robotę.:)

[ewa*_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Oxyvio:) Pięknie dziękuję za życzliwe przyjęcie, plusowanie i cenne uwagi; przyjmuję je z wdzięcznością i pokorą; do przemyślenia. Jesteś tutaj autorytetem jeśli chodzi o zasady gramatyki, więc milknę zasłuchana i biorę sobie do serca. Tylko nie mam pojęcia, jak się tutaj poprawia gotowy, już opublikowany wiersz; jestem noga komputerowa, ale może przy pomocy prób i błędów... :)
Co do interpunkcji, wolę Twoją pierwszą wersję, bez cudzysłowu.
Jeśli chodzi o ciepło i to nieszczęsne "w nim", chodziło mi o ogień w sercu, który nie zamilkł (ostatni wers w trzeciej) a ciepło jego rąk mogłoby te wątłe iskierki w nim (sercu) rozniecić. Być może niezbyt jasno to wynika z wiersza.
Moja peelka, oprócz ciepła rąk, prosiła wczesną wiosną o wiersz , bo jej uczucie jest czasami trochę blade.

Napisz mi wiersz

Ptaki się rankiem rozśpiewały,
pierwszą zielenią, słońcem, kwietniem,
kolory wschodzą z traw zetlałych -
kiedy mi wiosnę wierszem szepniesz?

Bo wiesz, że czasem miłość we mnie,
jakaś mizerna jest i blada,
poranek walczy z nocy cieniem,
radość z kawałków świtem składam.

Sasanki dźwięczą już kochaniem,
a kosy skaczą przez kałuże...
Napisz mi wiersz. I niech zostanie
w nim twoja wiosna jak najdłużej.

... i to może tyle wyjaśnień co do ciepła. Pozdrawiam miło i dziękuję raz jeszcze miłe przyjęcie.:)

[ewa*_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pięknie dziękuję Babo Izo za miłe słowa i plusika; jestem bardzo przyjemnie zaskoczona tak miłym przyjęciem. Serdecznie pozdrawiam.:)

[ewa*_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:) Sprawiłaś mi wielką przyjemność swoimi słowami, dziękuję Kaliope. Odnośnie ciepła i iskierek, wytłumaczyłam Oxywi co miałam na myśli. Wiem, że wiersz jest niedoskonały, jak i cała moja pisanina; czasem jednak pisanie jest ode mnie silniejsze. To tak, jak z jedzeniem; jemy wtedy, gdy czujemy głód...
Będę się starała doskonalić swój warsztat.
Pozdrawiam serdecznie, dziękuję za czytanie i opinię.:)

[ewa*_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ślicznie dziękuję, Anno za poświęcony czas i miłe słowa. Staram się walczyć z inwersjami, ale nie zawsze mi to wychodzi. Chyba jestem trochę z minionej epoki, bo specjalnie mnie nie rażą ;) Czasem same się proszą do wiersza i nie zawsze mam siłę, żeby im odmówić; pewnie jestem za mało asertywna;)
Serdeczności :)

[ewa*_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pięknie dziękuję Lilko za cieplutkie przyjęcie i pochylenie się nad moim wierszem. Pozdrawiam słonecznie i zielono :)

[ewa*_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję, Nowa, ja też jestem nowa :) Cieszy mnie Twoje "bardzo na tak", pozdrawiam ciepło:)

[Kaliope_X.]

Ewo, gotowy wiersz możesz "poprawiać" używając opcji "edytuj" w prawym dolnym rogu pod wklejonym tekstem - to odpowiadając na Twoją wątpliwość.
Odnośnie pisania, tak, rozumiem Ciebie doskonale - czasem jak trzeba to trzeba i już - i bardzo dobrze! A tutaj wszyscy wiele się wzajemnie od siebie uczymy i wciąż doskonalimy :)
Miło, że jesteś!

pozdrawiam raz jeszcze,
in-humility.
:)

[ewa*_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Oxyvio:) Pięknie dziękuję za życzliwe przyjęcie, plusowanie i cenne uwagi; przyjmuję je z wdzięcznością i pokorą; do przemyślenia. Jesteś tutaj autorytetem jeśli chodzi o zasady gramatyki, więc milknę zasłuchana i biorę sobie do serca. Tylko nie mam pojęcia, jak się tutaj poprawia gotowy, już opublikowany wiersz; jestem noga komputerowa, ale może przy pomocy prób i błędów... :)
Co do interpunkcji, wolę Twoją pierwszą wersję, bez cudzysłowu.
Jeśli chodzi o ciepło i to nieszczęsne "w nim", chodziło mi o ogień w sercu, który nie zamilkł (ostatni wers w trzeciej) a ciepło jego rąk mogłoby te wątłe iskierki w nim (sercu) rozniecić. Być może niezbyt jasno to wynika z wiersza.
Moja peelka, oprócz ciepła rąk, prosiła wczesną wiosną o wiersz , bo jej uczucie jest czasami trochę blade.

Napisz mi wiersz

Ptaki się rankiem rozśpiewały,
pierwszą zielenią, słońcem, kwietniem,
kolory wschodzą z traw zetlałych -
kiedy mi wiosnę wierszem szepniesz?

Bo wiesz, że czasem miłość we mnie,
jakaś mizerna jest i blada,
poranek walczy z nocy cieniem,
radość z kawałków świtem składam.

Sasanki dźwięczą już kochaniem,
a kosy skaczą przez kałuże...
Napisz mi wiersz. I niech zostanie
w nim twoja wiosna jak najdłużej.

... i to może tyle wyjaśnień co do ciepła. Pozdrawiam miło i dziękuję raz jeszcze miłe przyjęcie.:)

... i już widzę, że upstrzyłam tekst zbędnymi przecinkami, eh... ta interpunkcja...więc jeszcze raz -

Ptaki się rankiem rozśpiewały
pierwszą zielenią, słońcem, kwietniem,
kolory wschodzą z traw zetlałych -
kiedy mi wiosnę wierszem szepniesz?

Bo wiesz, że czasem miłość we mnie
jakaś mizerna jest i blada,
poranek walczy z nocy cieniem,
radość z kawałków świtem składam.

Sasanki dźwięczą już kochaniem,
a kosy skaczą przez kałuże...
Napisz mi wiersz. I niech zostanie
w nim twoja wiosna jak najdłużej.

Przepraszam za pierwszą wersję :)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ano nie wynika, trzeba by tu poprawić jednak tę gramatykę. :-)


Bardzo dziękuję za piękny wiersz. Oba mi się bardzo podobają.
Tak, druga wersja interpunkcji jest idealna i bez zarzutu.
A inwersje w obu wierszach są przepiękne i odpowiednie dla rymowańców - ja je lubię. :-)
Odpowiadając na apel drugiego Twojego wiersza, spróbuję odpowiedzieć wierszem. ;-)))

U nas się mówi wierszem, Ewo,
często poezją jest rozmowa,
wiersz się rozrasta jako drzewo,
można "inwersić" i rymować. ;-)

Dobrze, że jesteś w naszych progach,
witamy Cię w tutejszą zieleń,
wejdź w skryte myśli, wejdź nam w słowa,
w nasze liryczne, małe cele.

Mamy tu kłótnie, swary, mecze,
kibicujemy wtedy cicho,
a czasem śmiechy, chechy, skecze,
czasem to z nas się śmieje licho.

Tu można znaleźć świetnych Ludzi,
grono Przyjaciół i Znajomych...
Może też miłość się obudzić
i zejść stąd w progi Twego domu.

[Jacek_Suchowicz]

witam
fajny wiersz:)
jak to miło że krąg piszących rymem się powiększa

pozdrawiam Jacek

[ewa*_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo dziękuję Jacku; miło mi, że mój wiersz jest dla Ciebie fajny. Pozdrawiam:)