Na wieczór

[M_Patriota]

Jak stary człowiek lubię posiedzieć w cieniu
przy wietrzyku z temperaturą majową.
Patrzyć jak brzozy bliźniaczki z wiatrem tańczą,
jak sosny, świerki się kołyszą,
osiki liście na wietrze łopoczą.

Lubię wpatrywać się w białe anioły,
nie zadając im pytania skąd i dokąd płyną
tym bardziej, gdzie jak mgły się rozejdą i na zawsze zginą.

A już najbardziej lubię czarne stworzyki,
które krążą nad majowo złotymi pędami sosen
i wiatr je porywa ku niebiosom.

Lubię, kiedy kościelny dzwon: "bom, bom, bom..."
co godzinę wybija - niosąc dźwięku ton
po puszczy szeroko dalekiej.

Lubię słuchać wieczornego śpiewu leśnych ptasząt,
który ze wszystkich stron dobiega do mnie.

Obserwuję, jak po zachodzie słońca
wiatry ustają i drzewa stoją w bezruchu
cichością do nocnego snu się układając.

Tymczasem tylko ptaszęta w śpiewie mocy nabierają
skryte w gęstwinie liści i igliwia.
I te na niebie walecznie niezłomne jerzyki,
które w locie łowić pożywienia nigdy nie przestają
aż trud jednych i drugich ciemność przerwie.

Wtedy i ja naturze przyrodzie z oczu zejdę,
bo ona snem się stanie.
Wtenczas przestanę być jak sokół,
który po niebie wędruje z różnicą taką,
że on będąc wpatrzony bystrym wzrokiem w ziemię.

Ja natomiast sięgałem ku wschodzącemu księżycu
i rodzącym się gwiazdom
aż całkiem z nocy ciemnością oczy zaszły.
Wtedy sen mnie obłożył -
w nim bujałem się w obłokach dzieciństwa,
którego wiek życia nawet nie zmieni.

Być poetą, to cofać się w czasie,
któremu żadna cena nie dorówna.

Czarna Białostocka - Podlasie, dnia 24-05-2012 rok.

[Kaliope_X.]

czytałam wczoraj, "zgodnie" z tytułem, chociaż może nie do końca, bo już noc gubiła gwiazdy ;) więc wracam na rano - choć znów nie całkiem...

Czytając, z przyjemnością przechodziłam z jednego obrazu w kolejny, płynąc między wersami kolejnych zwrotek. To jak spoglądanie z lotu ptaka w przywoływane przez Ciebie pejzaże. Mijają z wiatrem, rozpędzają mgły, szumią w sosnach - akwarelki wspomnień, latawce wyobraźni, ale też realne, teraźniejsze bom bom bom...
Podobają mi się delikatne, niewymuszone rymy, gdzieniegdzie; ładna stroficzna kompozycja, jak pojedyncze zdania z pamiętnika - takie opowiadanie sobie, a może zapiski na "pudełku od zapałek". Bardzo barwny obraz powstał z Twoich farbek... impresja przypomnień i wzruszeń tym, co naoczne, przeplatanych z wypowiadanymi sobie na głos życiowymi mądrościami... I może się mylę, ale oprócz cofania w czasie - potrzeby spełnienia - jest jeszcze nuta niepokoju, troski, by to bywanie poetą nie przeminęło zbyt szybko.

Pięknie zamykasz rozważanie - pięknie bywasz. Ja też czasem wybieram się w wędrówki wstecz. Ale dla mnie, być poetą to jeszcze więcej niż nostalgia i zaduma nad minionym. Myślę, że to jeden z elementów ceny, o której piszesz, że nie do oszacowania!

Wybacz proszę, ale chciałabym również coś zasugerować. Jest trochę inwersji, wiem, że to jeden z wdzięcznych środków wyrazu, jednak może w wierszu z założenia bezrymowym nie tak bardzo konieczny (?) To zostawiam pod rozwagę Autorowi, myślę, że wiersz jeszcze bardziej zyskałby na naturalności.
Sprawdziłam słowo "patrzyć", trochę również dla siebie samej - to poprawna forma, jednak, jak wyczytałam, częściej stosowaną jest "patrzeć".
W ostatniej zwrotce - ku wschodzącemu księżycowi :)

To bardzo urokliwy wiersz; ciepły, trochę nostalgiczny, pastelowy obraz :)

Pozdrawiam serdecznie,
in-humility.

[M_Patriota]

Pani "piegowata" - piękne pseudonim i dzisiaj w modzie.
Dziękuję za miłe spojrzenie na wiersz.
Serdecznie pozdrawiam z czerwcowego pięknego Podlasia.

Pani Kaliope X., dziękuję serdecznie za tak obszerny opis wiersza,
tym bardziej za to, że słowa są bardzo miłe w szerokim opisie tego
znaczenia. Przez co bardzo wzbudziło we mnie miły nastrój.
Pani komentarz o wiele wiele stał się milszy i bogatszy, niż mój wiersz.

[Kaliope_X.]

Mietko, do mnie również bez "Pani", proszę :)

Znalazłam wspomnianą przez Ciebie stronę. Przeczytałam kilka wierszy, ponieważ jest ich bardzo dużo. Myślę, że są po prostu pisane sercem, z potrzeby i radości pisania. Pzede wszystkim bardzo szczere i takie Twoje, pełne osobistych refleksji. Gratuluję :) Wrócę tam w wolnej chwili.

Raz jeszcze ciepło pozdrawiam - z Pyrlandii ;)
in-h.

(+)

[M_Patriota]

Wielkie dzięki za tak szybkie wejście na stronę moich wierszy.
Serdecznie polecam w wolnych chwilach. Mietko