Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

co wyzwoli*

Rihtik Stempelek
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Rihtik Stempelek

Rihtik Stempelek

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dziękuję bazyl... wprost wyrażę, że nadzieje rodzi i wspiera wiara, a na ich gruncie zakwita miłość agape do Tego, który jest Miłością - choć brzmi to górnolotnie (pozór) to jednak autopsja mi te słowa dyktuje, także to co wyrażam utworami... O tym, czy na wiarę, nadzieję i miłość jest czy też niema miejsca m.in. zależy od każdego z nas ludzi. To my stanowimy siebie swoimi decyzjami. Do bardzo rzadkich wyjątków, wręcz patologicznych przypadków, należą stany w których dana osoba nie jest zdolna stanowić o tym, czy uwierzy, czy będzie żywić nadzieje i miłość o jakiej mowa w 13 rozdziale pierwszego listu do Koryntian - miłość wierną zasadom, w której przejawianiu wraz z sercem gra swoją role umysł - bacz, proszę, że tak własnie ma być. Sam wyjawiasz, że WYBIERASZ KLIMATY i bywasz w tych, które.. dogadzają twoim zmysłom - napisałeś: "pijaństwo"...

Może zechciałbyś jednak sprawdzić prawdziwość tego co Biblia sama o sobie twierdzi:

Róbmy więc wszystko, co możemy, by wejść do tego odpoczynku, żeby czasem ktoś nie wpadł w taki sam wzór nieposłuszeństwa. Bo słowo Boże jest żywe i oddziałuje z mocą, i jest ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, i przenika aż do rozdzielenia duszy i ducha, a także stawów i ich szpiku, i jest zdolne rozeznać myśli i zamiary serca. I nie ma stworzenia, które by było niewidoczne dla Jego wzroku, ale wszystko jest obnażone i zupełnie odsłonięte dla oczu Tego, któremu mamy zdać rachunek. Mając zatem wielkiego arcykapłana, który przeszedł przez niebiosa - Jezusa, Syna Bożego - obstawajmy przy wyznawaniu go. Nie takiego bowiem mamy arcykapłana, który by nie mógł się wczuć w nasze słabości, lecz wypróbowanego pod każdym względem tak jak my, ale bez grzechu. Przystąpmy zatem ze swobodą mowy do tronu życzliwości niezasłużonej, aby dostąpić miłosierdzia i znaleźć niezasłużoną życzliwość ku pomocy w stosownym czasie. - Hebrajczyków 4, 11-16

Życzę powodzenia w tym co dobre i piękne i samych niepowodzeń w tym, co złe i szkaradne... - w oczach Wszechmogącego Jehowy Boga.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • obywatel
      Piątek w łodzi

      Przez obywatel · Opublikowano

      Mniej więcej gdzieś przy Sobocie w weekendy było tam po robocie Z powodu Jasia Naszego kochasia Całą odwalał, bo przyniósł go bociek
    • Wiechu J. K.
      Czarna kula w głębi umysłu i śpiewający cygan

      Przez Wiechu J. K. · Opublikowano

      @Stanisław Po prostu koszmar.
    • Gosława
      ***

      Przez Gosława · Opublikowano

      @Nefretete o a to miłe porównanie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      emwoo to przecież prawie nastolatka gdzie mi starej babie do Niej Ale to miłe dziękuję  Miło że zerkasz pozdrawiam serdecznie @violetta
    • Kuba Maryszczak
      Entrée du foyer

      Przez Kuba Maryszczak · Opublikowano

      @Arnold Lane Rybak w Teatrze   Huczne oklaski wznoszą na scenę Spektakl zagrany, jak koncert z nut. Jakież w Aktorów wstąpiło marzenie – W górę wzleciały - kapelusze z głów.   Więc lecą tak świsty i aplauz wzruszony Niech blask ich dumy - za scenę niesie; Dyrygent liczy te tuziny gęb, Niechaj zachwyt we foyer rozniesie!   Aż Rybak wstaje i pyta;     „Czy leszcze biorą na chleb?”   Oburzy wnet się publika;  Choć nikt do gardła –     jemu nie fika, Pod nosem tak myśli: „Pan puknie się w łeb!” I do domów publika znika.   Ach, biedny ten Rybak,     co Błaznem sam jest – Gdy na strzępki go szarpią jak dzika Wilki srogie, tym winem spojone.   I jak ten Rzecki, z ogonem skulonym Wlecze po przednie miejsc futerały - Tak w ludzkie serce – będzie wpatrzony, Które chłodem odpowie niemrawym;     Jak wdzięk Izabeli,       gdy nie ma żony. A publika z niego zaśmieje…   Stanę wtem Ja — bez sławy na scenie - Rękę wyciągnę, gdy foteli las od grozy ustanie; I jeszcze raz, zapytam Ciebie:     „Czy leszcze łapią na chlebie?”
    • Achilles_Rasti
      to tylko sny

      Przez Achilles_Rasti · Opublikowano

      Twoje ciało pamiętam szybciej niż powinienem jakbym wracał drogą którą kiedyś już znałem gdzie oddech staje się cięższy gdzie skóra odpowiada wcześniej niż słowa uśmiechasz się przez sen   przestaję wierzyć że spotkaliśmy się pierwszy raz   najbardziej boję się jednak że to wszystko wymyślam   dotykam Twojej duszy ostrożniej niż ciała   jakby była czymś kruchym co już kiedyś trzymałem w dłoniach i zgubiłem   są w Tobie obrazy których nie rozumiem nagły smutek znajomy błysk w oczach cisza która nie jest obca   czasem patrzysz na mnie jakbyś pamiętała więcej ode mnie   jakby ciało wiedziało zanim zdążyliśmy się poznać kto już raz Cię...

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...