Anna_Para Opublikowano 18 Maja 2012 Autor Zgłoś Opublikowano 18 Maja 2012 Wiersz można przeczytać w książce: Jolanta Zarębska,Śpiewam i milczę, Miniatura, Kraków 2012, ISBN 978-83-7606-401-7 Cieplutko pozdrawiam, Para:)
Pomyłek_Stokrotny Opublikowano 18 Maja 2012 Zgłoś Opublikowano 18 Maja 2012 Naiwny, niby chaotyczny ton wypowiedzi. Uśmiecha rozrzewniająco. Niedoipowiedzenia mówiące bardzo wiele i poruszająco. Para!!! Moc!!! Heja;)))
Anna_Para Opublikowano 18 Maja 2012 Autor Zgłoś Opublikowano 18 Maja 2012 Pomyłku, bardzo mi bardzo na takie cóś. Cieplutko pozdrawiam, Para:) (wdzięczna, rzecz jasna)
marek_miros Opublikowano 18 Maja 2012 Zgłoś Opublikowano 18 Maja 2012 Piękna wewnętrzna siła wiersza i autora
Anna_Para Opublikowano 18 Maja 2012 Autor Zgłoś Opublikowano 18 Maja 2012 Mirosie, no to autor się kłania w pas, cieplutko pozdrawiając, wdzięczny za plus:) Para:)
NOWA Opublikowano 18 Maja 2012 Zgłoś Opublikowano 18 Maja 2012 Ciekawa rodzinka się uzbierała, najbardziej spodobały mi się babcie. Pozdrawiam:)
Anna_Para Opublikowano 18 Maja 2012 Autor Zgłoś Opublikowano 18 Maja 2012 Nowo, a, dziękuję. Miło mi, że wpadłaś. Wprawdzie nie wiem, co myślisz o wierszu, ale nie wymuszam... Rozumiem:) Cieplutko, Para:)
Lilka_Laszczyk Opublikowano 18 Maja 2012 Zgłoś Opublikowano 18 Maja 2012 No to ja może Aniu o wierszu... Chwalenie Cię, staje się już nudne. Ale nie można po prostu inaczej. Nie da się nie zachwycić. Ale tym razem nad zachwyt (inne adekwatne słowo jakoś mi się nie kołacze) przebiło się zdziwienie. Bo i wiersz inny. Przyzwyczajona do liryki i rymów przeważnie, a tu biel aż śnieży. Tematyka też inna. Zaskakująca. Jak Ty to robisz? Cokolwiek nie napiszesz jest przyciągające i zatrzymujące. I do pomyślenia i zastanowienia. Jak król Midas. Tylko u Ciebie to słowa zamieniają się w złoto... Pozdrawiam tym trochę niezgrabnym komplementem Lilka
Anna_Para Opublikowano 18 Maja 2012 Autor Zgłoś Opublikowano 18 Maja 2012 Lilko, piszę różnie: bardzo lubię na biało. I sporo mam tych wierszy. Tak się trafia, że Czytelnik przychylniej traktuje te piosenkowe. Ale przecież głównie chodzi o jakość, nie o formę. Tym bardziej mnie cieszy, że podoba się biel. Cieplutko się kłaniam, pozdrawiam, Para:)
Rihtik Stempelek Opublikowano 18 Maja 2012 Zgłoś Opublikowano 18 Maja 2012 Anno :) Kto będzie jadał samotnie...?!? (...bo że jada, to zajmująco w wierszu...) Tak na mnie wpłynął twój wiersz, że złożyłem też dla ciebie.. Wiesz? http://www.poezja.org/wiersz,60,134843.html
mefisto35 Opublikowano 19 Maja 2012 Zgłoś Opublikowano 19 Maja 2012 Lecz się Stempelek a raj na Ziemi pozostaw Słońcu. Te twoje pierdoły rodem z sekty jehowców już mi bokiem wychodzą. Tymi pierdołami zawalasz forum jak smrodem z szamba.
Stary_Kredens Opublikowano 19 Maja 2012 Zgłoś Opublikowano 19 Maja 2012 Saga w wierszu , nieważne czy prawdziwa , ale polska na pewno , dobrze to ujęłaś bo panoramicznie przez dzieje ze zbliżeniami na poszczególne losy jednak reprezentatywne i z osobistym udziałem w odniesieniu do Boga w wersie końcowym - plus Pozdrawiam Kredens
Staszek_Aniołek Opublikowano 19 Maja 2012 Zgłoś Opublikowano 19 Maja 2012 bardzo dobre opowiadanie. ci nasi starsi zawsze mieli ciekawe życie... hm... może nasze wnuki też tak będą o nas... oby tak pięknie jak ty. pozdrawiam A.
Anna_Para Opublikowano 19 Maja 2012 Autor Zgłoś Opublikowano 19 Maja 2012 Stempelku, pozdrawiam serdecznie, życzę dobrego, Para:)
Anna_Para Opublikowano 19 Maja 2012 Autor Zgłoś Opublikowano 19 Maja 2012 Mefisto, szczerze powiem, że wolałabym słówko o moim wierszu. Ale... dzięki. Pozdrawiam, cieplutko, Para:)
Anna_Para Opublikowano 19 Maja 2012 Autor Zgłoś Opublikowano 19 Maja 2012 Kredensie, dzięki. Oczywiście, że nie jest ważne, czy "prawdziwa", bo przecie nie pisuje się dla "spowiedzi" z własnego życia. Toż by dopiero było! Dzięki za kilka słów. Cieplutko, Para:)
Anna_Para Opublikowano 19 Maja 2012 Autor Zgłoś Opublikowano 19 Maja 2012 Staszku, bardzo dziękuję za "pięknie". Na pewno zapracujemy sobie na szacunek i miłość naszych dzieci. Jeśli je kochamy, i opowiadamy im stare historie, poświęcamy im część własnego życia, będą wdzięcznie nas wspominać, tworząc przy tym wspólną mitologię pokoleń. Cieplutko, dziękuję, pozdrawiam. Para:)
Zdzisław_Chciwiec Opublikowano 19 Maja 2012 Zgłoś Opublikowano 19 Maja 2012 ... duży + dla babci HAni i dla Ciebie dziewczynko malusi. Szacun wielki za: szacun dla przodków, polskości i własny rozpoznawalny styl :)) ...a ... i " śpiewaj na przekór skorupiakom ", " a jadać nie będziesz samotnie "... a co ? ... a pozdro :))
Anna_Para Opublikowano 19 Maja 2012 Autor Zgłoś Opublikowano 19 Maja 2012 Chciwcze, bardzo bardzo;) Wdzięcznie się kłaniam, no, dobra, dygam:) Para:)
Bolesław_Pączyński Opublikowano 19 Maja 2012 Zgłoś Opublikowano 19 Maja 2012 Pelka sama przy stole spożywa posiłek, oddaje się wspomnieniom i duchowo nie jest osamotniona, ciekawy temat utwór jest tak odmienny od Twoich poprzednich ale zaciekawił pluskam:) Z serdecznym pozdrowieniem:)
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się