świadectwo (2)

[Rihtik Stempelek]

*Po rozważeniu:
Mateusza 24:3:(...) Kiedy to nastąpi i co będzie znakiem twojej obecności oraz zakończenia systemu rzeczy? - to seméion tes ses parousías; "ZNAK TWEJ obecności" - The Emphatic Diaglott z 1864 r., Benjamin Wilson, Nowy Jork i Londyn; "znak twej obecności" - The Emphasised Bible z 1897 r., J. B. Rotherham, Cincinnati.; "sygnał Twojej obecności" - The Holy Bible in Modern z 1903 r., English, F. Fenton, Londyn; "znak twojej obecności" - New World Translation of the Christian Greek Scriptures z 1950 r., Brooklyn. [Grecki rzeczownik parousía dosłownie znaczy "bycie przy". Składa się z przyimka pará (przy) i rzeczownika ou·sía - byt, istnienie. Słownik W. Bauera A Greek-English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature wyjaśnia, że wyraz parousía "stał się w oficjalnej terminologii określeniem wizyty wysoko postawionej osobistości, zwłaszcza królów i cesarzy odwiedzających prowincję" (drugie wyd. angielskie pod redakcją F. W. Gingricha i F. W. Dankera, Chicago i Londyn 1979, s. 630). A zatem w Ew. wg Mateusza 24:3 oraz w innych wersetach, na przykład w 1 Tesaloniczan 3:13 i 2 Tesaloniczan 2:1, słowo parousía odnosi się do królewskiej obecności Jezusa Chrystusa, trwającej od czasu jego wstąpienia na tron w dniach ostatnich tego systemu rzeczy.]
Mateusza 24:4-44: A Jezus, odpowiadając, rzekł do nich: "Baczcie, żeby was nikt nie wprowadził w błąd; bo wielu przyjdzie, powołując się na moje imię i mówiąc: "Ja jestem Chrystusem"; i w błąd wprowadzą wielu. Będziecie słyszeć o wojnach, a także wieści wojenne; baczcie, żebyście się nie przerazili. Bo to musi nastąpić, ale to jeszcze nie koniec. Powstanie bowiem naród przeciw narodowi i królestwo przeciw królestwu, będą też niedobory żywności i trzęsienia ziemi w jednym miejscu po drugim. Wszystko to jest początkiem dręczących boleści. Wtedy ludzie będą was wydawać na ucisk i będą was zabijać, i ze względu na moje imię będziecie przedmiotem nienawiści wszystkich narodów. Wtedy też wielu się zgorszy i jedni drugich będą zdradzać, i będą jedni drugich nienawidzić. I powstanie wielu fałszywych proroków, i wielu wprowadzą w błąd; a z powodu wzrostu bezprawia miłość większości oziębnie. Ale kto wytrwa do końca, ten zostanie wybawiony. I ta dobra nowina o królestwie będzie głoszona po całej zamieszkanej ziemi na świadectwo wszystkim narodom; a potem nadejdzie koniec. Kiedy więc ujrzycie obrzydliwość, która sprowadza spustoszenie, jak powiedziano przez proroka Daniela, stojącą w miejscu świętym (niech czytelnik wykaże rozeznanie), niech potem ci w Judei zaczną uciekać w góry. Kto będzie na dachu domu, niech nie schodzi, by wziąć dobytek ze swego domu, a kto będzie w polu, niech nie wraca do domu, aby wziąć swoją szatę wierzchnią. Biada kobietom brzemiennym i karmiącym piersią w owe dni! Módlcie się, żeby wasza ucieczka nie nastąpiła w porze zimowej ani w dzień sabatu; bo potem będzie wielki ucisk, jakiego nie było od początku świata aż dotąd i już nigdy więcej nie będzie. Doprawdy, gdyby owe dni nie zostały skrócone, nie byłoby wybawione żadne ciało; ale ze względu na wybranych owe dni zostaną skrócone. A jeśli ktoś wam powie: "Oto tu jest Chrystus!" albo: "Tam!", nie wierzcie. Bo powstaną fałszywi Chrystusowie oraz fałszywi prorocy i będą czynić wielkie znaki i dziwy, żeby - jeśli to możliwe - wprowadzić w błąd nawet wybranych. Oto was przestrzegłem. Toteż jeśli wam powiedzą: "Oto jest na pustkowiu!", nie wychodźcie; "Oto jest w wewnętrznych izbach!", nie wierzcie. Bo jak błyskawica ukazuje się od stron wschodnich i świeci aż po strony zachodnie, taka będzie obecność Syna Człowieczego. Gdziekolwiek jest trup, tam się zbiorą orły. Natychmiast po ucisku owych dni słońce ściemnieje i księżyc nie da swego światła, i gwiazdy będą spadać z nieba, a moce niebios zostaną wstrząśnięte. I potem ukaże się na niebie znak Syna Człowieczego, a potem wszystkie plemiona ziemi będą się uderzać, lamentując, i ujrzą Syna Człowieczego przychodzącego na obłokach nieba z mocą oraz wielką chwałą. I pośle on swoich aniołów z potężnym głosem trąby i zbiorą jego wybranych od czterech wiatrów, od jednego krańca niebios do ich drugiego krańca. A od drzewa figowego jako przykładu nauczcie się tej rzeczy: Gdy tylko jego gałązka staje się miękka i wypuszcza liście, poznajecie, że blisko jest lato. Podobnie też wy, gdy to wszystko ujrzycie, wiedzcie, że jest on blisko, u drzwi. 34 Zaprawdę wam mówię, że to pokolenie na pewno nie przeminie, dopóki się to wszystko nie stanie. Niebo i ziemia przeminą, lecz moje słowa na pewno nie przeminą. O dniu owym i godzinie nie wie nikt - ani aniołowie niebios, ani Syn, tylko sam Ojciec. Jakie bowiem były dni Noego, taka też będzie obecność Syna Człowieczego. Bo jacy byli w owych dniach przed potopem - jedli i pili, mężczyźni się żenili, a kobiety wydawano za mąż, aż do dnia, gdy Noe wszedł do arki, 39 i nie zwrócili na nic uwagi, aż przyszedł potop i zmiótł ich wszystkich - tak będzie z obecnością Syna Człowieczego. Wtedy dwaj będą w polu: jeden będzie wzięty, a drugi pozostawiony; dwie będą mleć w żarnach: jedna będzie wzięta, a druga pozostawiona. Dlatego czuwajcie, gdyż nie wiecie, którego dnia wasz Pan przyjdzie. Ale wiedzcie to jedno, że gdyby gospodarz wiedział, o której straży przyjdzie złodziej, czuwałby i nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Dlatego i wy okażcie się gotowi, gdyż Syn Człowieczy przyjdzie o godzinie, której się nie domyślacie.
Ew. wg Marka 16, 16: Kto uwierzy i zostanie ochrzczony, ten będzie wybawiony, ale kto nie uwierzy, będzie potępiony.
Objawienie 16, 2; 19, 11-21: I odszedł pierwszy, i wylał swą czaszę na ziemię. A na ludziach, którzy mieli znamię bestii i którzy oddawali cześć jej wizerunkowi, wystąpił wrzód bolesny i złośliwy. (...) I ujrzałem niebo otwarte, a oto biały koń. A siedzący na nim, zwany Wiernym i Prawdziwym, w prawości sądzi i prowadzi wojnę. Jego oczy to ognisty płomień, a na jego głowie wiele diademów. Ma napisane imię, którego nie zna nikt prócz niego, i jest przyobleczony w wierzchnią szatę spryskaną krwią, a imię, którym go zwą, brzmi Słowo Boga. Również wojska, które były w niebie, podążały za nim na białych koniach, odziane w biały, czysty, delikatny len. A z jego ust wychodzi ostry, długi miecz, aby mógł nim uderzyć narody, i będzie je pasł rózgą żelazną. On też depcze winną tłocznię gniewu srogiego zagniewania Boga Wszechmocnego. A na swej szacie wierzchniej, mianowicie na udzie, ma napisane imię: Król królów i Pan panów. Ujrzałem również anioła stojącego w słońcu; i zawołał donośnym głosem, i powiedział do wszystkich ptaków, które latają środkiem nieba: Chodźcie tutaj, zgromadźcie się na wielką wieczerzę Boga, żeby jeść ciała królów i ciała dowódców wojskowych, i ciała siłaczy, i ciała koni i tych, którzy na nich siedzą, i ciała wszystkich, tak wolnych, jak i niewolników, i małych, i wielkich. I ujrzałem bestię oraz królów ziemi i ich wojska zgromadzone, aby stoczyć wojnę z siedzącym na koniu i z jego wojskiem. I pochwycono bestię, a wraz z nią fałszywego proroka, dokonującego przed nią znaków, którymi wprowadzał w błąd tych, co otrzymali znamię bestii, i tych, co oddają cześć jej wizerunkowi. Oboje zostali żywcem wrzuceni do ognistego jeziora, płonącego siarką. A pozostali byli pozabijani długim mieczem siedzącego na koniu, mieczem, który wychodził z jego ust. I wszystkie ptaki nasyciły się ich ciałami.
Psalm 110: Wypowiedź Jehowy do mego Pana: "Siądź po mojej prawicy, aż położę twych nieprzyjaciół jako podnóżek dla twoich stóp". Laskę twej siły Jehowa pośle z Syjonu, mówiąc: "Wyrusz na podbój między swoich nieprzyjaciół". Lud twój ochoczo się zaofiaruje w dniu twego wojska. We wspaniałościach świętości, z łona brzasku, masz swój orszak młodzieńców niczym krople rosy. Jehowa przysiągł (i nie będzie żałował): "Tyś kapłanem po czas niezmierzony na sposób Melchizedeka!" Jehowa po twej prawicy roztrzaska królów w dniu swego gniewu. Odbędzie sąd wśród narodów; sprawi, iż będzie pełno trupów. Roztrzaska tego, który jest głową ludnej krainy. W drodze pić będzie z doliny potoku. Dlatego głowę swą podniesie wysoko.
2 Tesaloniczan 2, 3; 8
2 Tym. 4, 1
Obj. 17, 15-18

[Ewa_Krzywka]

Interesujący wiersz - plusuję ;)

Z zainteresowaniem przeczytałam przypisy. Trudno tu cokolwiek negować. Jest wiele zagadek świata.
Choćby "Święty" astronauta - rzeźba na portalu katedry w hiszpańskiej Salamance wyrzeźbiony w monolicie piaskowca. Zważywszy na datę powstania portalu przedstawienie jest dalece intrygujące.
http://imaginarium.org.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=289:czy-istniej-podroe-w-czasie-czy-nasz-planet-odwiedzali-przed-wiekami-przybysze-z-kosmosu&catid=53:po-szoste&Itemid=27

;)

[Rihtik Stempelek]

Ewo.. dziękuję, nie tyle za plusowanie, ile za to, że jesteś otwarta.. :)

Co do astronauty, to tamże przeczytałem: "rzeźba została wykonana w… 1992 roku. Dodali ją architekci odpowiedzialni za renowację katedry. Postąpili zgodnie z tradycją, tak jak ich koledzy sprzed wieków.

W dawnych czasach budowniczowie bądź renowatorzy katedr umieszczali pośród oryginalnych zdobień współczesne dla nich symbole. Był to rodzaj podpisu rzemieślnika, mógł identyfikować osobę wykonującą renowację, ale i symbolizować czas, w jakim została ona przeprowadzona.

Astronauta w skafandrze jest charakterystycznym znakiem czasu, symbolem XX wieku, dlatego więc został wybrany jako kolejny element zdobień portalu w Nowej Katedrze."

Natomiast źródło moich WIERZEŃ (tzn. przekonań wobec tego co niewidzialne acz istniejące i wobec tego, co się jeszcze nie stalo, ale stanie niezawodnie - tak pojmuję wiarę) bez wątpienia powstawało w czasach starożytnych i antycznych, przy czym Objawienie spisał ap. Jan na wyspie Patmos ok. 98 r.n.e..

[Ewa_Krzywka]

Odnośnie astronauty na portalu to muszę sprostować informację w necie.
Portal katedry był konserwowany przez konserwatorów zabytków, a nie architektów. Rzeźba przedstawiająca astronautę została poddana jedynie zabiegom oczyszczenia, uzupełnienia ubytków i wzmocnienia strukturalnego. Istnieje pełna dokumentacja konserwatorska oraz wcześniejsza dokumentacja fotograficzna. Stan obiektu przed konserwacją (ubytki w części twarzy, uda, liści, wykwity i spękania kamienia itp) ilustruje zdjęcie na stronie: http://kolumber.pl/photos/show/place:1472202/page:17
Badania samego kamienia potwierdziły, że jest on z tego samego okresu co sąsiednie detale.

Pozdrawiam ;)

[Rihtik Stempelek]

Ewo.. Oto teksty spisane w kilkaset lat p.n.e.:

Czy nie wiecie? Czy nie słyszycie? Czy nie mówi się wam od początku? Czy nie posługiwaliście się zrozumieniem od założenia fundamentów ziemi? Jest Ktoś, kto mieszka nad okręgiem ziemi, której mieszkańcy są jak koniki polne, Ktoś, kto rozpościera niebiosa jak delikatną gazę, kto je rozpina jak namiot, by w nim mieszkać - Izajasza 40, 21; 22.

On rozciąga północ nad pustką, ziemię zawiesza na niczym; wody owija w swe obłoki, tak iż nie pęka pod nimi kłąb chmur - Hioba 26, 7; 8.

Zwiodło cię zuchwalstwo twego serca, ciebie, który przebywasz w rozpadlinach urwistej skały, na wysokości, gdzie on mieszka, mówiąc w swym sercu: "Kto mnie strąci na ziemię?" Choćbyś się usadowił wysoko jak orzeł, a twoje gniazdo było położone wśród gwiazd, strąciłbym cię stamtąd - brzmi wypowiedź Jehowy. - Abdiasza 3; 4.

Można więc stwierdzić, że przed rozważanym astronautą, ludzkość znała (jakaś jej część - światlejsi, oczytani m.in. znający powyższe teksty) prawdę o tym, że podróżuje pośród gwiazd na statku kosmicznym, który z pewnej perspektywy widziany jest okręgiem, rzeczywiście zawieszonym na niczym i otoczonym gazą gazów rozpiętych nad globem niczym namiot, w warstwie których unosi się ochronna warstwa chmur. Jak już wiadomo Ziemia krąży po swej orbicie głównie dzięki współdziałaniu sił: grawitacji i odśrodkowej. Są one oczywiście niewidzialne. A zatem nasza planeta (oraz inne ciała niebieskie) jest zawieszona w przestrzeni kosmicznej jak gdyby na niczym. Właśnie dlatego opisując, jak ją widzi Jehowa, prorok Izajasz oznajmił pod natchnieniem: "Jest Ktoś, kto mieszka nad okręgiem ziemi, której mieszkańcy są jak koniki polne" - Iz 40, 22. Biblia powiada też o Bogu: "Zakreślił okrąg na obliczu wód" - Hioba 26, 10. Stwórca wyznaczył wodom określone miejsce. Nie podnoszą się na tyle wysoko, żeby zalać lądy, ani nie ulatują w przestrzeń - Hioba 38, 8-11. Z punktu widzenia Jehowy "oblicze wód", a właściwie cała powierzchnia Ziemi, rzeczywiście ma okrągły kształt, podobnie jak człowiekowi brzeg Księżyca wydaje się okręgiem. Zanim się wyłoniły lądy, Ziemia była okrągłą bryłą (kulą) w całości pokrytą wodami - Rdz 1, 2. Pisarze biblijni często opisywali sytuację ze stanowiska obserwatora ziemskiego, z konkretnego miejsca pobytu, co zresztą my również odruchowo robimy. Na przykład Biblia czasem wspomina o "wschodzie słońca" - Lb 2, 3; 34, 15. Niektórzy próbują na tej podstawie podważyć jej naukową ścisłość i twierdzą, iż zgodnie z wyobrażeniami Hebrajczyków Ziemia była środkiem wszechświata, wokół którego krążyło Słońce. Tymczasem żaden z pisarzy biblijnych nigdzie nie wyraził takiego poglądu. Ludzie obstający przy krytykowaniu tego, czego naprawdę uczy Pismo Święte przeoczają fakt, że sami używają identycznego wyrażenia i że występuje ono we wszystkich almanachach. Do dziś ludzie (poeci szczególnie :)) mówią: "słońce wstaje" lub "słońce zachodzi" albo "słońce wędruje po niebie". Biblia zawiera zapisy mówiące jakoby o "krańcach ziemi"(Ps 22, 27; 46, 9); "czterech krańcach ziemi" (Iz 11, 12), "czterech narożnikach ziemi" i "czterech wiatrach ziemi" (Obj 7:1). Jednak wypowiedzi tych nie można uznawać za dowód na to, jakoby według Hebrajczyków Ziemia miała kształt kwadratu. Liczbę cztery często stosuje się w odniesieniu do czegoś, co tworzy zamkniętą całość, np. mówi się: "cztery strony świata", a czasami też "po krańce ziemi" bądź "na czterech krańcach ziemi", a znaczy to po prostu: na całej ziemi (Eze 1, 15-17; Łk 13, 29).

Tak więc de facto od tysiącleci istniała baza do rozważań, skutkiem których nie wykluczone, że astronauta zaistniał przed narodzinami astronautyki :)