Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

w chwilo-myśli owocowej
albo w dalszym kwietnym rymie
tu konwalia uśnie w nowej
tam osika w strofie drzemie

raz za razem wciąż z barwami
i w słodkim zapachu wierszy
krzewy w kwiatach, a z drzewami
pejzaż wiosny znów piękniejszy



Mam nadzieję, że głóg i kalina nie pogniewają się na konwalię ;)

z wiosennym pozdrowieniem,
in-h :)

Opublikowano

tyle mają wiosny w rymie
ile jej odnajdą wkoło
konwalia z kaliną płynie
głóg z olchami chylą czoła

bo najpiękniej świeci róża
mając w płatkach świat niewielki
i znów wierszyk nam przedłuża
cóż - warta pochwały wszelkiej ;)


z pozdrowieniem uśmiechniętym :)

in-h.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


jak inaczej tu o wiośnie
pisać by nam wypadało
tak majowo tak radośnie
inaczej by nie przystało

zwłaszcza gdy maj na majówkę
na natury łono woła
swą zieloną wizytówkę
rozpościera dookoła:)

serdeczności:)



już nam skończyć wierszyk trzeba
chociaż miło tak rymować
w pełnym słońcu na tle nieba
szkoda miejsca im zajmować

niech się głóg kaliną cieszy
niech głaszcze listki zielone
ona w zamian chętnie spieszy
tańcząc z wiatrem nieść w pokłonie

uśmiech piękny koralami
pssstt - niech wreszcie będą sami ;)



dziękuję za miłe, wspólne rymowanie! pozdrawiam wiosennie :)
in-h.


Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Krąg życia.  Pomyśl czasami przez chwilę, gdy strach zagląda ci w oczy, Nie sądź, że jesteś herosem, co ponad losem kroczy. Życie nikogo nie omija, każdemu wyznacza swój czas, Bo jeden jest krąg istnienia, który prowadzi nas. Rodzisz się- jesteś skarbem długo wyczekiwanym, Najbardziej przez matkę i ojca na świecie kochanym. Prowadzili cię przez życie, bezbronne, małe dziecię, Chcąc uchylić ci nieba w tym niełatwym świecie. Ich miłość jest pierwszą drogą, którą podążasz przez lata.. A dziś spójrz, też jesteś rodzicem i dla swoich dzieci żyjesz. Ten sam blask wielkiej troski w swoich oczach kryjesz. Chcesz odsunąć od nich smutek, rozproszyć każdy cień, Oddajesz im swoje serce, swój czas i każdy dzień. Zerknij czasem na rodziców, których lata pochylają: Na matkę, której czas plecy ugina , na ojca, któremu kroki zwalniają. Kiedyś tak silni i hardzi, dziś sami wsparcia szukają, Oni nie proszą o cuda, lecz o obecność, gdy życie boli. To oni cię nieśli, gdy świat był zbyt ciężki dla twoich dłoni. Tak właśnie krąg życia się toczy, niezmienny od zarania lat. Dziecko, rodzic, dziadek i babcia, każdy sam przemierza ten świat. Przyjdzie jednak dzień, gdy staniesz w tym samym rzędzie, Gdy wiek odbierze ci siły i drżenie w dłoniach przybędzie. Nie bot ani robot ogrzeją cię w chłodzie samotności, Lecz ludzkie serce, które pamięta dar prawdziwej miłości. Bo nie algorytm daje życie, lecz rodziców oddanie i trud. To ich miłość jest ziarnem rzuconym w ziemię ludzkich dni, Z którego wyrasta człowiek, co kocha, pamięta i śni.To ona zamyka krąg życia i trwa, gdy wszystko inne przemija.  
    • @Whisper of loves rainFajnie zgrzyta i z sensem :)
    • @LessLove, dziękuję :)
    • @andrew Dziękuję. Być może właśnie dlatego próbujemy ten kod odczytać – bo każdy nosi w sobie jego fragment. Pozdrawiam serdecznie! :)
    • @Berenika97Powódź od nadmiaru wszystkiego. Toniemy wszyscy, każdy na swój sposób. Każdy  trochę inaczej, ale łatwo nie zauważyć, że woda ciągle się podnosi. Pozdrawiam serdecznie :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...