Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

ludzie w przybliżeniu po siódmym kroku - przecinku
zapominają dopisać się po zerze

na głowie mam powietrze i światło
i jeszcze sprawa wolności zawraca mi czas

wiejskie kobiety w lesie zbierają poziomki
ale nikogo to nie obchodzi jak starannie po palcach
na czerwono życie spływa sokiem do ziemi

odłóżmy to na pamięć w bibliotekach na półkach
książki są jak liczne prowincjonalne miasteczka
i łykają kurz no może go czytają gdy tego nie widzisz

w mieszkaniu gdy rozlejesz w mleku weźmiesz szmatę
jakby niebo nie miało móc się wtedy przydać

Opublikowano

wiejskie kobiety w lesie zbierają poziomki
odłóżmy to na pamięć w bibliotekach na półkach
Dnia: 2012-04-12 19:14:22 napisał(a): Bronisław Jaśmin

W kontekscie ogólnym, to co rośnie w lesie jest zbierane nie tylko przez wiejskie. Miejskie i podmiejskie też mają w tym udział. Wiejskie tylko i wyłącznie są kojarzone ze zbiorami z pól.
Odłóżmy to w pamięć, lub do pamięci - lepiej brzmi.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Znowu masz książki wplecione w wiersz.
W trzeciej zastosowałeś dziwną stylistykę, możnaby to złagodzić dla ucha.
Ostatnie dwa wersy, dla mnie, koniecznie wymagają poprawy.
Pozdrawiam.

Opublikowano

Pewnych fragmentów nie łapię, ja to czytam w ten sposób:


na głowie mam powietrze i światło
i jeszcze sprawa wolności zawraca mi czas

wiejskie kobiety w lesie zbierają poziomki
ale nikogo to nie obchodzi jak starannie po palcach
na czerwono życie spływa sokiem do ziemi

odłóżmy to,
na pamięć w bibliotekach, na półkach
książki są jak liczne prowincjonalne miasteczka
i łykają kurz

jakby niebo nie miało móc się wtedy przydać

Tak mi się o wiele bardziej podoba. Wiem, subiektywne odczucie.



Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Bardzo trafna obserwacja ludzkich postaw z nutką ironii i refleksji...pozdrawiam serdecznie*)
    • pięknie i magicznie, niemalże czuć zapach jodeł i chłód górskiego powietrza...pozdrawiam słonecznie*)
    • Od dawna nic nie czytam – przeczytałem wiele i nic nie zmieniło się, przynajmniej na lepsze. Opuściły mnie greckie muzy. Grupami. Pies o imieniu Vena – każdy mówi, jak pięknie - a to jedynie droga w górę i w dół, zawsze ta sama, plusk plusk, do serca - i pies kręci się koło drzwi, stara wylniała suka chce spaceru. Nie mam już dla niej serca i zachwytu, który leży gdzieś – w środku ludzkich jąder, w skomplikowanym układzie nagrody – odłogiem, porasta mchem i turzycą, nikt nie odważy się wejść na to trzęsawisko. Potrzeba odwagi – wspomniałem ci o tym wiele razy. Nie mam też żalu – było, minęło, nie wierzę w znów będzie, wytarte w łachmany ekspedientki w sklepie, kiedy pytam – tylko z rozkoszy odmowy – o stare wkłady do papierosa. Jak ona pięknie przeczy – jak ty. Potrząsa przy tym grzywką. No…, cała ty. Tak - jej odmowa sprawia mi przyjemność. Było, minęło, sprzedało się – jak my. Obojgu jest wyjątkowo dobrze. Pauza.   (można iść zrobić kawę, podłączyć papieros do sieci elektrycznych ven, potargać psa za łeb – no już, no już, siad!).   Kiedyś wrócę,   dopiszę dwa zdania, które niczego nie zmienią. O obrazie – zawsze warto wspomnieć o malarzach, poetach, reżyserach, pisarzach – Italo Calvino, który zanieczyścił język dzieci, to bunt wobec matki, bunt wobec życia, utracone łacińskie nazwy w ogrodzie, życie karleje i stajemy się dalsi – jakby wczoraj znalazłem fotografię w jednej z zapomnianych książek – roześmiana, śmiesznie wychylona, cała ty - i nie pamiętam, gdzie ją odłożyłem, na jak długo, skoro od dawna nic nie czytam. Niczego sobie.      
    • @LessLove Dziękuję za refleksję. Myślę podobnie - Eros sam w sobie nie jest niczym złym, jest przecież darem, jednak dopiero połączony z Agape, sumieniem i wiernością staje się pełnią miłości. Mój wiersz jest właśnie o tym, co dzieje się, gdy pożądanie zaczyna prowadzić człowieka zamiast miłości. Pozdrawiam ciepło.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        To samo u mnie (wierność, troska), ale... uważam, że Eros i Agape powinny sobie towarzyszyć, w treści akceptowanej przez Dwoje. Obie twarze miłości są piękne i czyste wśród kochających się - dane od Niego, dla obdarowywania się. Miłego*)   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...