Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

W wiatr otulona
Przez ziemie kołysana
W samotności zagubiona
Przez pokolenie zapomniana

Ide w przeznaczenie
Co mi z góry nadano
W mego życia znaczenie
W które z rąk nieba mnie oddano

I niekiedy "dlaczego" pytam
Retoryka pytania mnie dobija
Wtedy za duszę chwytam
Wiersz dolegliwości moje zabija


Opublikowano

Świetnie sobie radzisz nie tylko w życiu...
:)
Nie czekając jednak, aż mi pozwolisz, prawem czytelnika (odbiorcy) twojego przesłania odniosę się do... przeznaczenia (predestynacji).
Na wypadek gdyby ci się to nie spodobało, nadmienię, że mój głos jest polemiczny, podobnie jak twój wiersz...

Ani relacja Księgi Rodzaju (Genesis) 1, 28:
Potem Bóg ich pobłogosławił i rzekł do nich Bóg: Bądźcie płodni i stańcie się liczni oraz napełnijcie ziemię i opanujcie ją, a także podporządkujcie sobie ryby morskie i latające stworzenia niebios, i wszelkie żywe stworzenie, które się porusza po ziemi.
ani oznajmienie Boga, przekazane za pośrednictwem Izajasza 55, 11: tak też będzie z moim słowem, które wychodzi z moich ust. Nie wróci do mnie bezowocne, lecz uczyni to, w czym mam upodobanie, i pomyślnie spełni to, z czym je posłałem
nie wskazuje na przeznaczenie, a contrario... - na to, że Najwyższy obdarzył ludzi wolną wolą i oczekuje, że posłuszni mu spełniać ją będą, aż stanie się tak jak powiedział, pomyślnie spełniając to, z czym wiązały się Jego wypowiedzi.
Przeznaczeniu zaprzeczają też słowa Jezusa utrwalone w Ew. wg Jana 3, 16: Albowiem Bóg tak bardzo umiłował świat, że dał swego jednorodzonego Syna, aby nikt, kto w niego wierzy, nie został zgładzony, lecz miał życie wieczne. Otóż to, kto wierzy, to wierzy - nie zostanie zgładzony, ale kto z wyboru lub postanowienia nie wierzy, to jednak będzie... zgładzony. Pojmował to Jan chrzciciel mówiąc: Ojciec miłuje Syna i wszystko oddał w jego rękę. Kto wierzy w Syna, ma życie wieczne; kto jest nieposłuszny Synowi, nie ujrzy życia, lecz pozostaje na nim srogi gniew Boży - Ew. wg Jana 3, 35; 36.
Świadom tego apostoł Paweł nawoływał nie tylko sobie współczesnych naśladowców Jezusa: A zatem, umiłowani moi, tak jak zawsze byliście posłuszni - nie tylko podczas mojej obecności, ale teraz ze znacznie większą gotowością podczas mej nieobecności - wypracowujcie swoje wybawienie z bojaźnią i drżeniem - Filipian 2, 12.

W świetle powyższego przekonanie o predestynacji nie ma uzasadnienia w tym, czego naprawdę uczy Pismo Święte.

Opublikowano

Jak mogło by mi sie to nie spodobać?Cenie sobie zdanie innych. Każdy ma swoje spojrzenie i własną rzeczywistość...Co do polemiki nie ogranicza jej Pismo Święte :)

Opublikowano

Tak. Nie ogranicza. Polemika to polemika. Ogranicza, a właściwie kończy ją... brak rzeczowych argumentów, milczenie, bądź bezsens jej dalszego prowadzenia. Dla mnie Słowo Boże jest prawdą - tak samo jak dla Jezusa - Ew. wg Jana 17:17. Bazując na nim wypowiedziałem się... tak, polemicznie...

Co do kwestii, że każdy ma swoje zdanie, to i owszem... niemniej nie każde odpowiada prawdzie objawionej tj. Bożej. Jak czytać staram się mieć zdanie zgodne ze zdaniem Boga na uwłaczający Jego miłości pogląd, dotyczący wydumanej przez speców od Pana Boga, predestynacji. Powszechnie wiadomo (http://pl.wikipedia.org/wiki/Predestynacja), że stało się to ponad 300 lat po zmartwychwstaniu Jezusa, w ramach spełnienia się proroczej zapowiedzi: (...) wiem, że po moim odejściu wejdą pomiędzy was ciemięskie wilki i nie będą się czule obchodzić z trzodą, a spośród was samych powstaną ludzie mówiący rzeczy przewrotne, aby pociągnąć za sobą uczniów. - Dzieje Apostolskie 20, 29.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • To kredkami da się temperować inne kredki?
    • Szedł drogą cienia  w rytm cierpienia zasłaniał czernią kolory od promieni słońca był odosobniony Szedł cień drogą w mroku  ubrany w czerni otchłań Nie zna słońca i świata w kolorach Zawsze jest z nami czy może jednak nie cień tylko gdy światło oświetla ciebie jego ją ich tych tamtych i mnie  czy cień rzuca cień czy za cieniem też ciągnie się jakiś cień niewidzialny okiem jak ludz kie czy w cieniu cienia może być jakieś życie i szansa by jak róża wyrosła ubrana w sztuķę ciuchem poezja lub obraz  wiersz albo książka  muzyka piosnka  cień przy tobie wytrwale krok za krokiem zmierza jak się pozbyć cienia gdy umierasz to go już nje ma gdy przysypie trumnę ziemia  gdy popioly zapakują w urnę a cień został sam tam i kogo innego stalkuje wiecznie idąc z nim krok za krokiem dzień po dniu cieniu mój  mój prześladowco  czy ty byt swój zawdzięczasz ciemnym mrokom czy to słońca zasługa że jesteś tutaj dzisiaj jak wczoraj jak obyś dożył jutra i przekonał się że żyjesz gdy twój cień jest tutaj jak będzie aż urna aż trumna aż dusza wywedruje z tego opakowania ze skóry    wers który by poruszył by mógł się zdarzyć  zajęty głupotą własną ośmielam się marzyć  czyż marzenia jednak nie są od tego by się nie spełniać by mogły trwać jak nadzieja w nas żywa  choćby dusza martwa  to zdarza się pływać w myślach wśród rzeki miodu i mleka pełnej  bujanie w obłokach zupełnie  i niebieskie migdały jak oczy które na popiół zszarzały z latami  wypalone paczki  papierosów  blizny jak znaczki  karma znajdzie sposób  wypite flaszki kibel zarzygany o czym to ja aha   
    • @Nata_Kruk Dzięki. Ten wers miał właśnie nie domykać.
    • Prosto w twoje objęcia  Piękna damo ze zdjęcia! 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Kornel to nie Twoja liga, dlatego tracisz czas pod tym wierszem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...