Muzyk

[Kaliope_X.]

zaśpiewaj mi piosenkę
chcę jeszcze raz zatańczyć
jak nigdy w dzień
po cichu
rozbierz z igiełek dreszcz

patrz na mnie, baletnica
kokardka z pięciolinii
melodia cicha
w Tobie
kiedy umiera sen

nie płacz, to już nie boli
nuty porozwieszane
w białych masztach okiennic
płyną fale nieba

tęsknię! nie mam odwagi
szarpać strun, mój Muzyku
obiecaj, kiedy zasnę
rozczarujesz nam łzy

w oczach kraju cudów
bez nut

zaśpiewaj mi piosenkę,
ciszo.

[Rihtik Stempelek]

i przebiegł dreszcz cichy
rozebrany
bezigielnie lichy

na wstędze pięciolinii sen
umierany
z zaśpiewaną gdzieś hen

niepłaczliwy bezbolesny
rozpływany
falująco bezkresny

tęskność i odwagi brak
rozczarowany
w uszach jakoby mak

[Kaliope_X.]

chyba lepiej oddałeś moje myśli niż ja sama, gdy mówiłam Muzykowi...


nie chciałam Cię ze smutku
ze snu w muzykę stroić
w szumie wieczornych myśli
gasić okrętom latarnie

jedynie pomalutku
w ufność znów uzbroić
i jeszcze chcieć się przyśnić
i jeszcze, choć wciąż marnie

baletnicę w tańcu

naśladować...

[Anna_Para]

Brawo! O ileż jest lepiej!

Ale... inwersje są fuj, a tu - są:)

Cieplutko,

Para:)

[Rihtik Stempelek]

Kingo
Swoim: niechciałam i dalej przywiodłaś mi na myśli wyburzenia CKN:

AERUMNARUM PLENUS

1
Czemu mi smutno i czemu najsmutniéj,
Mamże Ci śpiewać ja - czy świat i czas?...
Oh! bo mi widnym strój tej wielkiej lutni,
W którą wplątany duch każdego z nas.

2
I wiem, że każda radość tu ma drugą,
Poniżej siebie, przeciw-radą łzę,
I wiem, że każdy byt ma swego sługę,
I wiem, że nieraz błogosławiąc, klnę.

3
Czemu mi smutno? - bo nierad bym smucić
Ani przed sobą kłamstwa rzucać cień,
By skryć, jak czego nie można odrzucić,
By uczcić, czego wyciąć trudno w pień.

4
Więc to mi smutno - aż do kości smutno -
I to - że nie wiem, czy ten ludzi stek
Ma już tak zostać komedią-okrutną
I spać, i nucić śpiąc: "To, taki wiek!"

5
Więc to mi smutno i tak coraz gorzéj,
Aż od-człowiecza się i pierś, i byt;
I nie wiem, czy już w akord się ułoży,
I nie wiem, czy już kiedy będę syt...!

6
I nie wiem - czy już będę mógł nie wiedzieć,
Że coraz Żywot mniej uczczony tu -
Że coraz łatwiej przychodzi powiedzieć,
Ze snu się budząc: "Wróćmyż znów do snu."

http://www.youtube.com/embed/12mdWiw70PY

Łagodząc wymowę tych skarg, nie tylko w związku z moim losem napiszę, że... nie klnę. Zżymam się jeno... jak Habakuk (1, 2-4; 13-14) i mimo to, albo właśnie dlatego, żyję z postanowieniem: Choćby drzewo figowe nie zakwitło i nie było plonu na winoroślach, i zawiódłby owoc drzewa oliwnego, a tarasy nie wydałyby pożywienia i trzoda byłaby wyrwana z zagrody, a w ogrodzeniach nie byłoby stada, ja jednak będę się wielce radował w Jehowie, weselić się będę w Bogu mego wybawienia. Jehowa, Pan Wszechwładny, jest moją energią życiową; i on sprawi, że nogi moje będą jak u łań i że będę stąpał po mych wyżynach. - Habakuka 3, 17-19 - pomny tego co mu wcześniej oznajmił TENKTÓRYPOWODUJEŻESIĘSTAJE - JHWH. Osobiście nie mogę jak CKN powiedzieć, że nie wiem tego, czego on nie wiedział... Jednak czarnoleskiej i ja rzeczy chcę - wszak serca leczy, choć gdy i ja zagram bywa jeszcze smutniej... (Może dlatego tak uparcie klecę stwory rymowane...?!?)

Więcej... napiszę, ale nie tu. Potraktuj to jako preludium, wynurzeń w reakcji na to o czym pisałaś nie tylko w wierszach...

[Rihtik Stempelek]

Anno...
Proszę cię napisz więcej o inwersjach, w szczególności o twoim ich odczycie... Czy to tylko gust?... Czuję, że wiesz coś więcej niż ja na ich temat. :)

[Kaliope_X.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie wiem, w jaki sposób to się odbywa... doprawdy nie wiem... skąd wiesz o moich poetyckich fascynacjach i troskach topionych w wierszach - innych - których - czyich - skąd? Norwida poezją żyję na co dzień... muzyką jego wierszy, nie tylko w odczycie. W dźwiękach również... ale... to tylko na marginesie, odbiegając od ważnych myśli.
Tymczasem ja znów gonię... a może to czas goni mnie. Do wieczora...


A Anna o inwersjach posiada rzeczywiście "wiedzę tajemną" ;))) Nie sposób się z nią nie zgodzić.

[Rihtik Stempelek]

Widać i mnie, i tobie widnym jest strój tej wielkiej lutni, w która wplątany duch każdego z nas. Jeden też mamy świat i czas - krytyczny i trudny do zniesienia (2 Tym. 3, 1-5) - i ten ludzki stek, do dziś nucący, że to taki wiek. Widać CKN i ty oraz ja nie godzimy się, że to normalne... Inaczej: w normalnym wieku i świecie, jesteśmy nienormalni - nie z tego świata - ew. wg Jana 17, 16; 17. :) To pociecha jak dla mnie i... domniemam, że ciebie też winno to pocieszać - bom nie rad się i cię smucić, ani przed sobą kłamstwa rzucać cień, by skryć, jak czego nie można odrzucić, by uczcić, czego wyciąć trudno w pień...

[Kaliope_X.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Anno, ciężko mi się wyzwolić z wersji bez inwersji ;)

Ale wiem, że są. Dzięki za miłe słowo!



zaśpiewaj mi piosenkę
chcę zatańczyć ponownie
w dzień jak nigdy
po cichu
rozbierz dreszcz z igiełek

patrz na mnie, baletnica
kokardka z pięciolinii
cicha melodia
w Tobie
kiedy umarł sen

nie płacz, to już nie boli
porozwieszane nuty
w białych masztach okiennic
płyną fale nieba

tęsknię! nie mam odwagi
szarpać strun, mój Muzyku
obiecaj, kiedy zasnę
rozczarujesz nam łzy

w oczach kraju cudów
bez nut

zaśpiewaj mi piosenkę,
ciszo.