Złoto

[Leszek_Nord]

wzdłuż drogi wytrwale
wypatruję złota
musi tam być
albo w rowach
wśród zeszłorocznych liści
i śmieci perły

przecież każdemu się należy
krótka fala szczęścia
dreszcz olśnienia
że właśnie po to
się tu szło

choćby za to żeśmy nie ulegli
całemu temu złu wokół
a jeżeli nie
to na samym dnie kamień
na odkupienie win

[Gość]

"choćby za to żeśmy nie ulegli
całemu temu złu"

Dla mnie słaby fragment dobrego.

[WiJa]

Nie rewelacja, pewnie na szczęście, bo o ile wiem lepsze i więcej jest wrogiem dobrego i potrzebnego. Pozdrawiam

[Leszek_Nord]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Racja, bez fajerwerków tym razem. Dzięki i pozdrawiam. Leszek

[Leszek_Nord]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Lubię coś z niczego...Dzięki za zajrzenie. Pozdrawiam. Leszek

[Leszek_Nord]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cała ostatnia strofa "schodzi", słabuje...Będę myślał. Pozdrawiam. Leszek

[hubertk]

w ścięciu- było lepiej. trochę tem diament mnie przeraża, bo w synbolice jest przewrowotny, bo z innych ujęc, go pamiętam.

[adam hoff]

Złoto albo perły, a jeżeli nie, to diament ?
Jakby nie patrzeć, to wszystko błyskotki, ostatni rekwizyt nie nadąża za myślą, słabo ją ilustruje...

[Leszek_Nord]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak Adamie błyskotki, tak naprawdę wypatrujemy po drodze mniej jeszcze drogocennych świecidełek, strata czasu, nic się nam nie należy..
O jeden diament za dużo na końcu;) Pozdrawiam. Leszek

[Leszek_Nord]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

od tego diamentu się zaczęło, pomysł na wiersz. Dzięki i pozdrawiam. Leszek

[dawniejbezet]

Leszku, wydaje się, jakbyś mijał się z tym zapisem.
Najpierw w wersyfikacji, takim cięciu, które mogłoby dynamizować, ale tylko brzmi "rąbanka" (wytrwale - naturalnie łaczy się z wypatruję, "się" - w tej pozycji nawiązuje do znanego grepsu Stachury, czyli ma personifikować podmiot - nas wszystkich, ale jest to inna nuta, nastrój). Łączysz opis - relacyjny - konkretny z potocznymi frazesami: fala szczęścia, dreszcz olśnienia, nie ulegli złu; to się nie sklei dobrze nigdy, bo nie da się blisko przy rzeczy dotykając materii i jednocześnie ślizgać po wierzchu słów, języka, wyobrażeń.
Ale generalnie myśl jest cenna. Szkoda, że całość się nie łasi - nie chce ani na moment uwieść.
Pozdrawiam

[Leszek_Nord]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bogdanie- "nie da się blisko przy rzeczy dotykając materii i jednocześnie ślizgać po wierzchu słów, języka, wyobrażeń" - zapamiętam to sobie jako cenną wskazówkę ale też i wyzwanie. Taki ze mnie cham co "stara się wyżłobić butem szczerbę na przypomnienie, że schody trwać nie będą".
Niestety nie zawsze to wychodzi, jak chciałoby się..