Światłocień

[Michał_Zawadowski]

moja ziemia dzieciństwa znajduje się za rzeką
nawiedzam ją tylko w dni deszczu wieczory burzy
gdy na bloki spada szarość pustoszeją ulice
a piaskownica przemienia się w posadzkę z błota

pozostaje miasto bez twarzy
imiona z pamięci Piotrek Wojtek Magda
pochowały się pod tapczanem w ciasnych zaułkach M2

w drodze powrotnej nad mostem świeci słońce
ciężko nazwać tęczą łunę która rozdziela
czasy gramatyczne

ziemia dzieciństwa nie staje się krajem ucieczki
wyjeżdżam bez wspomnień
zamarzłych zegarów

który oświetlasz i nakładasz bielmo
nie pozwól by cień umknął z miasta za rzeką
albo okryj nam źrenice i przyznaj że wszystko co mamy
już było

Warszawa 2011/2012

[tomek87]

pięknie, podoba mi się, jest bardzo nostalgicznie, z wyczuciem; porywa mnie taka tęsknota za niedookreślonym; powrót w dzieciństwo, w miejsca dzieciństwa, ale bez jakiegoś patosu, w tonie melancholijnej wędrówki; może nawet nie tyle powrót w radosne miejsce, ale powrót w dobre miejsce poprzez sam fakt, że to pierwszy dom, pierwsze wyobrażenia, znajomości i obserwacje - wpleciony element przemijania, dorastania, znikania ludzi, Piotrka Magdy Wojtka, tubylców i bywalców M2 - niebanalnie zrealizowany... może tylko "zamarzłe zegary" jakieś takie nieprzystające do reszty, no i ostatnia strofa, jako konsekwencja tych zegarów, nazbyt wygląda chyba jak inwokacja do czasu.
natomiast większa część przekonująca i solidnie poetycka dla mnie, pozdro, ciekawe

[WiJa]

Z ciekawym (zastanawiającym) zakończeniem. W końcu wszystko (tym bardziej, że/kiedy to, co mamy już było) ma swoje blaski i cienie, jednym słowem - światłocień. Pozdrawiam.

[Michał_Zawadowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzieki za zajrzenie

co do inwokacji, nie wiem czy do czasu :-)

[Michał_Zawadowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tja, zakonczenie ;-)

dzieki za zajrzenie, pozdrowienia

[mefisto35]

Ciekawy tekst daje do zastanowienia się. Tą błotną posadzkę bym zmienił, jeszcze budowlańcy się wkurzą;-)

[Agata_Lebek]

Można się tu zasiedzieć ;)

Zamotałam się między kilkoma interpretacjami i tyle zostało na ten moment:

wyjeżdżasz z wierszem
wspomnienia utrwalone

zatrzymaj, kręć w kółko, albo zostaw przynajmniej cień...