Epitafium dla żołnierza

[Roklin]

Przy kępie szczawiowej rosnącej przy drodze
Przystanąłem i zasępiłem się srodze
Niezwykły bohater w tym miejscu spoczywa
Kołdra z dzikich kwiatów płytę przykrywa
Brak mu nazwiska, nie poznaliśmy twarzy
Łaską żaden pan ani wódz go nie darzył

Nie podbił świata i kodeksu nie stworzył
A pełną sakiewkę na dno szafy złożył
Żył pośród ludzi, w cieniu sceny ukryty
W sekrecie zdobywał wyludnione szczyty
Z uśmiechem szczerym podchodził ku małemu
Nigdy nie uległ demagogii systemu

Ludzi umiał jednać jednym ciepłym słowem
Zawsze spuchniętą od pomysłów miał głowę
Potrafił zaszczepić etos pomocnika
Tym najskromniejszym, których zwykle spotykał
Człowieka już nie ma, jego dzieło wciąż trwa
Ale nie klaszczcie, on nie oczekiwał braw

Nikt nie płacze nad zdobywcami ludzkich serc
W pamięci zostają twórcy kamiennych twierdz
Największe dzieła są najmniej okazałe
Nachyliłem się, duszę z grobu wyssałem
Będę wykonującym rozkaz żołnierzem
Wywołującym falę - kogo zabierze?

[Sylwester_Lasota]

mówiąc szczerze, nie wiem o kim to, a jeżeli peel też nie wie, to lepiej niech nie spieszy się tak z tym ssaniem, bo trochę kości w naszej ziemi leży i to niekoniecznie tak szlachetnych ludzi więc w przypadku pomyłki łatwo o nieszczęście ;).

pozdrawiam

[Sylwester_Lasota]

a znasz to?


'Kim jesteś ty? Nie wiem. Gdzie dom twój rodzinny? Nie wiem. Kto twoi rodzice? Nie wiem i wiedzieć nie chcę i wiedzieć nie będę, aż do dnia sądnego. Wielkość Twoja w tem, żeś nieznany.

W bratniej, wspólnej mogile zagubił imię, zagubił rodzinę, spadło z niego, co osobiste, z grobu narodził się na nowo, z grobu, gdyby z matki-ziemi, wyszedł nieznany, zapomniany, bezimienny [...]

Czymże na Boga jesteś, szary żołnierzu, zapomniany, bezimienny?

Ty jesteś odwieczny geniusz bojowy narodu, zowiesz się Męstwo, ty jesteś niespożyta, niezmożona moc ideałów narodowych, zowiesz się Poświęcenie. Ty jesteś wszechzwycięska niepodległość ducha narodowego, zowiesz się Wolność.

Nazywasz się Milion, bo miliony złożyły w tobie swe ukochania i swe katusze. Nazywasz się Milion, a imię twoje czterdzieści i cztery, a życie twoje trud trudów, sława, sława, sława'


jest to fragment homilii jaką wygłosił ks. prałat Antoni Szlagowski, podczas uroczystości pogrzebowych Nieznanego Żołnierza w Warszawie.

[Roklin]

Sylwestrze, zapewniam Cię, że w żaden sposób nie inspirowałem się rzeczonym tekstem, wszelkie podobieństwa zupełnie przypadkowe ;p
Po prostu pozwoliłem sobie odświeżyć nieco przykurzony już utwór (efekt końcowy i tak mnie nie zachwycił, choć jest dobrze).

Motyw żołnierza zaczerpnąłem z piosenki pt. "Never Say Die". A co do samego peela, to on wie, kim był ten człowiek (postać sklejona z kilku mi znanych, m. in. mego dziadka).

Ale uwagi bardzo ciekawe, bardzo za nie dziękuję, następne utwory będą lepsze.
Serdecznie pozdrawiam,
R. / T.

[olga fil]

Wydaje mi się, że niektórych tematów
nie powinno się traktować od niechcenia.
A tu niestety, wyraźne dążenie do zrymowania,
bez uwagi na styl.
Szkoda, bo dobry temat.
Pozdrawiam Autora.

[Roklin]

Olgo, miło, że wpadłaś. Rzeczywiście, przy tworzeniu kolejnej wersji tego utworu popełniłem kilka omyłek. Zbyt wiele zostawiłem do swobodnej interpretacji, niektóre rymy też nie wydają mi się teraz zbyt dobre. Ale cóż, trzeba wyciągnąć wnioski.

Dziękuję za dobre rady.

Pozdrawiam
R. / T.

[Oxyvia]

Zaplusiłam, bo mnie ujęła treść wiersza. Być może należy jeszcze popracować nad sprawnością w posługiwaniu się słowem, rymami i rytmiką, ale ogólnie nie jest źle, a treść po mojej myśli. :-)
Pozdrawiam.

[Roklin]

Cały czas usilnie pracuję nad "ubrankami" dla moich wierszy.
Dziękuję za odwiedziny i pozdrawiam :)
R. \ T.