Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dla mojej Ewy
--------------------


znów
zgubiony się
piję z jej piersi krople
potu z myśli o
fizyczności
o mnie

to jakby ktoś patrzył
wiedząc że nie wiem
ale ja wiem że nie
patrzy

znów nie podejdę
ani o bliskość skóry
stopy które myślą
paznokciami
wrosły w dywan pościeli

Opublikowano

"zgubiony się"?? nie rozumiem - pomyłka czy zamierzenie? "stopy które myslą (paznokciami?)" - hmm, ciekawa personifikacja. "względy" mi się podobały, ale to odrobinę (jak dla mnie) "przerysowane". troszkę się boję tej krytyki, bo to emocjonalny wiersz (chyba), ale... wyrazam tylko swoją opinię i mam nadzieję, że Autor nie bedzie mi mieć "za złe".

pozdrawiam

Opublikowano

Nie wiem, czy wolno mi komentować ten wiersz.

Jestem zbyt sceptycznie nastawiona do sytuacji :)

Jeśli odciąć się od jakiejś tam wiedzy, to wiersz jest w porządku. Ale tylko w porządku :( Szkoda... Mam wrażenie, że zbytnio pokeirowały Tobą, Michale, emocje...

Jednakże, patrząc na inne wiersze w poezji początkującej (w której moim skromnym zdaniem już dawno nie powinno Cię być), ten utwór wyróznia się dojrzałością, treścią i niesamowitym ładunkiem emocjonalnym...

Aczkolwiek Pana stać na więcej, Panie Michale.

Pozdrawiam, Patrycja.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Amber Może lepsza taka niż żadna :)
    • Gdzieś na krawędzi niebytu. Amor ziewnął. Jego chmura wygnieciona w kształcie serca dryfowała bezwiednie w morzu spokoju. Pluskały w nim pierwsze pryzmaty, jak on je kochał. Wyławiał je pulchniutkimi dłońmi i uzupełniał kołczan. Powtarzał sentencję, dmuchał, wygładzał. — Niech tylko trafi w czyjeś sedno. — Mruczał z lekkim podnieceniem. Mijały dni, nie spał w nocy, znużony wysokim lotem postanowił rozwinąć skrzydła. Machał nimi tak mocno, że przedmuchał tratwę nad jedną z większych metropolii. Rzeka świateł z lamp drogowych posłużyła mu za pas do lądowania. Statek nie tak całkiem mały zamienił w samochód, dostawczak fast foodu fudora. – Piękny ciemny róż, hej! – wskoczył na tylne siedzenie i zajarał eko-peta. Chmura zakasłała na tyle. Ruszył, dymił mini serduszkami, pierniczkami i hej! Pierwsze pasy ominął z piskiem przerażonego zmechanizowanego serducha. – O by cię diabli stara pokrako — wyzywał zatroskany mozolnym ślimakiem z laską i tobołkiem starszej pani. – Ma garba, a schować się w nim nie umie, ślimakpustelnik – zachichotał podle. Następny skręt był tak ostry, że jechał na dwóch kołach z lewej strony. Opony niczym pączki, podkskiwały pulsacyjne. Amorek zamknięty w puszce na ciastka przeżył szejkowanie. – O żeż! Spuszczam ci powietrze z kół, ty szalone! Od teraz polecisz baloniku na sznurku. Szedł tak rozlegniżowany trzymając nad głową serduszko, wyrywało się czasami potrącając głowy przechodniów. Zaskoczeni unosili głowy, widząc pierwszy raz niebo od wielu lat. Serce tymczasem kradło ich dane z serwisów randkowych, socjalnych i Opowi.pl Amor zaczął odczuwać niewygodę braku ubrań, zimno w poślady, zmusiło go do założenia czegokolwiek. W cywilizowanym mieście ubrania z kontenerów były godnym recyklingiem. Poczuł się pewniej w trochę za dużej sukience. Poprawił loki, błysk w oku i heja!
    • @Myszolak  Jak by nie patrzeć  to miłość się liczy:)
    • @Myszolak Fajne :) Choć pytaniu trudno dociec, ale takie pytania są w sumie najlepsze :))
    • @Charismafilos Coś pomiędzy :) Dziękuję 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...